"NOT GUILTY." Έτσι ξεκινά η ανάρτηση του επτάκις Πρωταθλητή AMA Superbikes, Αυστραλού Mat Mladin, δυόμισι χρόνια μετά τη σύλληψη του από τις αυστραλέζικες αρχές για παιδοφιλία, και συνεχίζει, περιγράφοντας τις δραματικές συνθήκες της ενδοοικογενειακής βίας που βίωσε, συνθήκες που οδήγησαν στην απαγγελία κατασκευασμένων κατηγοριών εναντίον του.
Μπορεί συνήθως οι περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας να αφορούν άνδρες που βιαιοπραγούν σε γυναίκες, όμως στην περίπτωση του Mladin συνέβη το αντίθετο.
Κι ήταν αυτή ακριβώς η σχέση του Mladin με μια γυναίκα που του ασκούσε βία, ψυχολογική και σωματική, που οδήγησε στις κατασκευασμένες κατηγορίες για παιδοφιλία.
Όπως σας είχαμε γράψει στο πρόσφατο παρελθόν, ο Mladin συνελήφθη το 2020 και διασύρθηκε σε μεγάλη μερίδα του τύπου ως παιδόφιλος.
Έπρεπε να περάσουν δυόμισι ολόκληρα χρόνια για να διεξαχθεί η δίκη του Mladin που κράτησε τρεις εβδομάδες. Στο τέλος, το δικαστήριο χρειάστηκε λίγες μόνο ώρες σύσκεψης για να τον κηρύξει αθώο, τερματίζοντας αισίως την δύσκολη αυτή περιπέτεια του Αυστραλού, με τους φαν του αλλά και τους φαν των αγώνων γενικότερα να αναπνέουν ανακουφισμένοι.
Ακολουθεί μέρος δυο μακροσκελών αναρτήσεων του Mladin από τη σελίδα του στο facebook:
Η πρώτη ανάρτηση ήταν για την αθωωτική απόφαση.
“Αθώος! Αυτό υποστήριζα από την πρώτη μέρα, και μετά από δυόμισι δύσκολα χρόνια ήρθε η ώρα να μιλήσω στο δικαστήριο και να ακούσω τους ενόρκους να λένε αυτή ακριβώς τη λέξη.
Όλοι όσοι πραγματικά με γνωρίζουν, το ήξεραν από την αρχή. Μου την έστησαν. Και τα στοιχεία το απέδειξαν.
Οι κατηγορίες εναντίον μου στηρίχθηκαν σε ψευδομαρτυρίες της οικογένειας που προσπάθησαν να πάρουν τα παιδιά με το μέρος τους, βασίζοντας τις αποκαλύψεις τους στις δηλώσεις ενός… μέντιουμ!
Δεν είναι έξυπνο να ψεύδεσαι στο δικαστήριο, ειδικά όταν ο κατηγορούμενος έχει αποδείξεις για τα ψέματα σου, γραπτές και μέσω voice mail.
Η ιστορία τελείωσε και πήρα πίσω τη ζωή μου. Οι όμορφες κόρες μου, Jess και Em, ανυπομονούν να ξεκινήσουμε και πάλι να ζούμε μαζί όλα αυτά τα πράγματα που είχαν παγώσει τα προηγούμενα δυόμισι χρόνια.
Ευχαριστώ όλους όσοι με στήριξαν. Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ.”
Στη δεύτερη ανάρτηση του, ο Mladin αναλύει όλες τις συνθήκες που οδήγησαν στις κατηγορίες για παιδοφιλία, αναφερόμενος στην ενδοοικογενειακή βία που βίωσε, προσπαθώντας παράλληλα να δώσει συμβουλές σε όσους και σε όσες περνούν ανάλογες καταστάσεις με αυτές που εκείνος βίωσε:
“Για όσους είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Είμαι ο Mat Mladin. Σίγουρα δεν θα μπορούσα να είμαι θύμα ενδοοικογενειακής βίας, ειδικά ως ο σκληρός αγωνιζόμενος που όλοι ξέρετε.
‘Σκληρός’, ‘μια μηχανή’, ‘τα λέει ωμά’, και η λίστα των χαρακτηρισμών για μένα δεν έχει τελειωμό. Όταν κερδίζεις, είναι εύκολο να γίνεις ο… Harry Potter, με τους αντιπάλους σου να σε αποκαλούν όλα τα παραπάνω.
Όμως μακριά από τις πίστες, είμαι άλλος άνθρωπος, οι κόρες μου με φωνάζουν ‘Doof’, το χαϊδευτικό που μου έδωσε η μεγαλύτερη κόρη μου όταν ήταν μόλις 2 ετών.
Πρέπει να ομολογήσω πως πραγματικά κατέστρεψα τη ζωή μου μετά το τέλος της αγωνιστικής μου καριέρας. Αν είχα συμπεριφερθεί στα προσωπικά μου όπως στους αγώνες, θα τα είχα καταφέρει πολύ καλύτερα. Τώρα μπορώ μόνο να βελτιωθώ και να μην επιστρέψω ξανά σε παρόμοιες καταστάσεις.
Τα δυο προηγούμενα χρόνια, έκανα το καλύτερο δυνατό για να προετοιμάσω τις δυο μου κόρες -τη μεγαλύτερη, 18 ετών, που βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο και την μικρότερη, 15 ετών και στο φάσμα του αυτισμού- για να περάσουν χρόνια δίχως την παρουσία του πατέρα τους.
Κάποιοι θα σκεφτούν ‘γιατί ανησυχούσες, αφού ήξερες πως ήσουν αθώος’, όμως όσοι με γνωρίζουν ως αγωνιζόμενο ξέρουν πως για να πετύχεις πρέπει να προετοιμάζεσαι για το χειρότερο.
Το μήνυμα μου είναι αυτό: μην αργείτε να ζητήσετε βοήθεια από την αστυνομία πιστεύοντας πως η ενδοοικογενειακή βία που βιώνετε θα εξαφανιστεί. Μην πιστεύετε τη φράση ‘σε αγαπώ, συγγνώμη και δεν θα το ξανακάνω’, η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί ποτέ.
Η γυναίκα που με κακοποιούσε είχε εισβάλλει πολλές φορές στο σπίτι μου, είτε ήμουν εκεί είτε απουσίαζα, ενώ με είχε προσβάλλει μπροστά σε άλλους τόσο στο σπίτι μου όσο και δημόσια. Αν δεν είχα βίντεο και υλικό από κάμερες ασφαλείας, ελάχιστοι θα με πίστευαν.
Με παρακολουθούσε, με χτυπούσε, με έβριζε, και με κυνηγούσε στον δόμο, σε εστιατόρια και αλλού.
‘Τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα’ σκεφτόμουν, και δεν κατέθετα μήνυση.
Η πρώτη φορά που έκανα χρήση ναρκωτικών ήταν λίγο μετά την πρώτη φορά που με χτύπησε η συγκεκριμένη γυναίκα. Ήμουν 43 ετών. Τα ναρκωτικά μου επέτρεπαν να ξεχνώ την κακοποίηση που δεχόμουν. Έπινα αλκοόλ και έκανα χρήση κοκαΐνης.
Κι ένα τελευταίο πράγμα. Θέλω να ξεκαθαρίσω πως η γυναίκα που με κακοποιούσε δεν είναι η πρώην γυναίκα μου, με την οποία ήμασταν μαζί σχεδόν για είκοσι χρόνια και είμαστε ακόμα καλοί φίλοι. Μοιραζόμαστε την κηδεμονία των κοριτσιών μας 50/50 από την πρώτη στιγμή μετά τον χωρισμό μας, και δεν χρειαστήκαμε ποτέ κανένα δικαστήριο να μας το επιβάλλει. Η μητέρα των παιδιών μου έχει τις δικές της περιπέτειες, καθώς παλεύει με καρκίνο του εγκεφάλου. Και παρόλες τις δυσκολίες που περνά, ήθελε να έρθει στο δικαστήριο να με υποστηρίξει, όμως λόγω της υγείας της αυτό στάθηκε αδύνατο. Συνεχίζω να τη στηρίζω στον αγώνα της ενάντια στον καρκίνο και θα έκανα το παν για εκείνη. Είναι η γυναίκα που μου έδωσε τις υπέροχες κόρες μου και θα την στηρίζω μέχρι την τελευταία μου ανάσα.”
