Μείωση ορίου ταχύτητας στη Λ. Βουλιαγμένης

Πρώτη αντίδραση από τη ΛΕΜΟΤ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/4/2021

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε επίσημα ότι υπερψηφίστηκε από το περιφερειακό συμβούλιο η μείωση του ορίου ταχύτητας στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο τμήμα από Λ. Αλίμου μέχρι Λ. Ποσειδώνος, από τα 80 στα 70km/h. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Περιφέρειας της Αττικής, η απόφαση βασίστηκε πάνω σε μία μελέτη, η οποία διεξήχθη μετά από πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Αττικής και τα αποτελέσματά της έδειξαν –σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση- πως αυτή η συγκεκριμένη μείωση στο όριο ταχύτητας, θα επιφέρει και σημαντική μείωση των ατυχημάτων και των κινδύνων.

Πιο συγκεκριμένα, στη μελέτη αναφέρεται ότι με μείωση του ορίου κατά 10km/h επιτυγχάνεται μείωση των ατυχημάτων με τραυματισμό κατά 10% και μείωση των θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 20%, ενώ μειώνεται η επικινδυνότητα πρόκλησης ατυχήματος από 32% που είναι στην ταχύτητα των 80 km/h, σε 4,5% που αντιστοιχεί στην ταχύτητα των 70 km/h. Στην μελέτη αναφέρονται επίσης διάφορα περιβαλλοντικά οφέλη από τη αντίστοιχη μείωση των εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, όπως επίσης και το ότι θα αυξηθεί η διοχετευτική ικανότητα σε 1.750 οχήματα ανά ώρα σε κάθε λωρίδα, από 1.700 που ήταν με το όριο των 80km/h.

Εδώ να σημειώσουμε ότι σε όλο το υπόλοιπο μήκος της Λ. Βουλιαγμένης, το όριο ήταν και εξακολουθεί να είναι τα 70km/h, εκτός από το συγκεκριμένο κομμάτι όπου ήταν αυξημένο στα 80km/h τα τελευταία 25 χρόνια, λόγω του ότι υπήρχε πολύ λιγότερη κίνηση και δραστηριότητα στο συγκεκριμένο τμήμα. Πλέον όμως, σύμφωνα με την Περιφέρεια, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και κρίθηκε αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός του ορίου ώστε να εξισωθεί με το σύνολο της λεωφόρου. Εξάλλου, όπως ανέφερε ο αρμόδιος για θέματα της Διεύθυνσης Διαχείρισης Μητροπολιτικών Υποδομών Θ. Κατσιγιάννης, το λεγόμενο "πράσινο κύμα", η ταχύτητα, δηλαδή, συντονισμού των φαναριών ώστε να είναι όλα πράσινα, έχει καθοριστεί για τα 70km/h ούτως ώστε να υπάρχει η μικρότερη δυνατή καθυστέρηση για τους οδηγούς και τους αναβάτες.

Το εύλογο ερώτημα, βέβαια, που μας δημιουργείται με το καλημέρα, είναι το υπόβαθρο και οι παράγοντες της συγκεκριμένης μελέτης, όπως και το κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψην επίσημες μελέτες που έχουν γίνει στο εξωτερικό, οι οποίες καθιστούν ξεκάθαρο ότι τα ατυχήματα δεν είναι συνάρτηση της ταχύτητας.

Πάνω σε αυτή την απόφαση λοιπόν, ήρθε η πρώτη αντίδραση από την ΛΕΜΟΤ, η οποία απέστειλε επιστολή στην Περιφέρεια Αττικής, εκφράζοντας την αντίθεσή της στη μείωση του ορίου ταχύτητας για το συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου, στηρίζοντας και αυτή την άποψη πως δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να αποδεικνύει ότι αυτό το μέτρο θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, θίγει εύστοχα ενέργειες και δράσεις που θα μπορούσαν να γίνουν προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια στους δρόμους, πράγματα που έχουμε θίξει ως ΜΟΤΟ εδώ και πολλά χρόνια κι εμείς με τη σειρά μας, και που πραγματικά ωφελούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό την ασφάλεια όσων κυκλοφορούν όχι μόνο στην Λ. Βουλιαγμένςη, αλλά στο σύνολο των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας.

Παρακάτω, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επιστολή της ΛΕΜΟΤ στην Περιφέρεια Αττικής (ΠΑΤΤ)

 

Επιστολή ΛΕΜΟΤ

"Η ΛΕΜΟΤ, η παλαιότερη εν λειτουργία Λέσχη μοτοσυκλετιστών, εκφράζει την αντίθεσή της προς την αποφασισθείσα μείωση του ορίου ταχύτητας από

80 σε 70χαω στο τμήμα της Λεωφ. Βουλιαγμένης από την Λεωφ. Αλίμου μέχρι την Λεωφ. Ποσειδώνος, διότι καμμία μελέτη δεν αποδεικνύει ότι αυτή η μείωση θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, τέτοια μέτρα απλώς «δημιουργούν» νέους παραβάτες, αφού είναι προφανές ότι το μειωμένο όριο ταχύτητας δεν θα τηρείται (εξ άλλου δεν αποδεικνύεται αναγκαίο).

 

Πιστεύουμε ότι η ΠΑΤΤ (αντί να δαπανά χρήματα των φορολογουμένων για ανούσια αντικατάσταση πινακίδων ορίων ταχύτητας), θα πρέπει να λάβει επειγόντως δράσεις για την οδική ασφάλεια, ιδίως:

1 Να αποκαταστήσει τις φθορές των οδοστρωμάτων που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση.

2 Να εγκαταστήσει κατάλληλη και επαρκή σήμανση, όπως και φωτισμό.

3 Να αποξηλώσει τις επικίνδυνες (ιδίως για τους αναβάτες) μπαριέρες "ασφαλείας", οι οποίες έχουν προκαλέσει ακρωτηριασμούς και θανάτους μοτοσυκλετιστών. Είναι ανεπίτρεπτο να τοποθετούνται τέτοιες μπαριέρες, (παλαιάς προδιαγραφής), και μάλιστα σε σημεία όπου μόνο κινδύνους εγκυμονούν (όπως η κεντρική νησίδα της Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος Αργυρουπόλεως – Ηλιουπόλεως, όπου τοποθετήθηκαν προ τριετίας).

Είμαστε στη διάθεσή σας για διάλογο ώστε να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, δεδομένου και του γεγονότος ότι αποτελούμε τα κατ’ εξοχήν θύματα της οδικής ανασφάλειας!"

 

     Με τιμή,

    Το Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ                                                    

                 Αθήνα, 2/4/2021

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.