Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Ιταλία: Πρόστιμα ρεκόρ 1δις σε πετρελαϊκές - Tι σημαίνει για τις μετακινήσεις

Η αντιμονοπωλιακή αρχή επιβάλλει βαριά πρόστιμα για εναρμονισμένες πρακτικές και η αγορά καυσίμων μπαίνει σε νέα φάση
Italy Petroleum Cartels fined
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2025

Η Ιταλία ταράζει τα νερά στον ενεργειακό χάρτη, καθώς η αντιμονοπωλιακή αρχή της χώρας καταλόγισε πρόστιμα σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου ευρώ σε μεγάλες πετρελαϊκές για πρακτικές καρτέλ.

Οι Eni, Esso, IP Group, Q8, Saras και Tamoil κρίθηκαν ένοχες ότι συντόνιζαν τις τιμές ενός ζωτικού συστατικού βιοκαυσίμου την περίοδο 2020–2023, με αποτέλεσμα να τριπλασιαστεί η τιμή του και να παραπλανηθεί η αγορά.

Το συνολικό ποσό που επιβλήθηκε φτάνει τα 936,7 εκατομμύρια ευρώ, με την Eni να σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος (336,2 εκατ.), ενώ ακολουθούν η Q8, η IP και οι υπόλοιπες εταιρείες με αντίστοιχα υψηλές επιβαρύνσεις. Ορισμένες, όπως η Eni και η IP, έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα προσφύγουν κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας πως η διαδικασία ήταν άδικη. Ωστόσο, πέρα από τα πρόστιμα, η αρχή έβαλε και περιορισμούς στις πωλήσεις καυσίμων κίνησης για τις εμπλεκόμενες, κίνηση που αναμένεται να επηρεάσει την αγορά άμεσα.

Για τον κόσμο των μετακινήσεων και ειδικά για τους μοτοσυκλετιστές, οι εξελίξεις αυτές δεν είναι απλά μια “οικονομική είδηση”. Οι ανατιμήσεις σε καύσιμα και πρώτες ύλες, αποτέλεσμα τέτοιων συντονισμένων πρακτικών, μεταφέρονται γρήγορα στην αντλία και αλλάζουν το κόστος καθημερινής χρήσης. Σε μια εποχή που οι κυβερνήσεις πιέζουν για μετάβαση σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας, η υπόθεση αυτή ενισχύει το επιχείρημα υπέρ εναλλακτικών λύσεων, είτε μιλάμε για υβριδικά και ηλεκτρικά, είτε για βιοκαύσιμα.

Παράλληλα, η υπόθεση φανερώνει ότι οι αρχές είναι διατεθειμένες να παρέμβουν ακόμα και σε νέα πεδία της ενεργειακής αγοράς. Το γεγονός ότι στο στόχαστρο βρέθηκε βιοκαύσιμο δείχνει πως η εποπτεία δεν περιορίζεται πια στη βενζίνη και το ντίζελ. Για τον χώρο των μετακινήσεων αυτό σημαίνει μεγαλύτερη αβεβαιότητα, αλλά και πίεση στους κατασκευαστές και τους προμηθευτές να εξασφαλίσουν ότι οι τελικοί καταναλωτές δεν θα βρεθούν ξανά παγιδευμένοι από πρακτικές καρτέλ.

Η Ιταλία στέλνει ένα σαφές μήνυμα στην ευρωπαϊκή αγορά: η εποχή που οι μεγάλοι παίκτες μπορούσαν να παίζουν ανενόχλητοι με τις τιμές δείχνει να φτάνει στο τέλος της. Το αν αυτό θα οδηγήσει σε φθηνότερα καύσιμα για τους αναβάτες και τους οδηγούς ή απλώς θα επιταχύνει την στροφή προς εναλλακτικές μορφές ενέργειας μένει να φανεί στους δρόμους.