Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Paris-Nordkapp 2026 - Περιπέτεια 6.000 χλμ. μεικτού τερέν για 250 αναβάτες [VIDEO]

Διασχίζοντας δέκα χώρες σε δώδεκα ημέρες, με ιδιαίτερη μορφή διοργάνωσης
Paris-Nordkapp
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/3/2026

Το νεότευκτο Paris-Nordkapp 2026 δεν είναι ένας αγώνας ράλι, αλλά μια δοκιμασία αντοχής αναβάτη-μοτοσυκλέτας, με ανάμεικτο τερέν σε μια διαδρομή 6.000 χλμ. με εκκίνηση στις 28 Ιουνίου 2026 από το Παρίσι, και τερματισμό στο φημισμένο Βόρειο Ακρωτήρι.

Όπως φαίνεται από τις δηλώσεις συμμετοχής της διοργάνωσης του Tiziano Interno, 6 φορές συμμετέχοντα στο Rally Dakar και του Manuel Podetti που σχεδίασε τη διαδρομή, και οι 250 θέσεις στις τρεις κατηγορίες έχουν ήδη κλείσει, ενώ έχουν απομείνει μόνο κάποιες ακυρώσεις για όσους θελήσουν να συμμετάσχουν στο Paris-Nordkapp.

Οι τιμές συμμετοχής βρίσκονται στα 1.890 ευρώ για τις κατηγορίες Rally GPX & Rally Roadbook, και στα 1.590 ευρώ για την 100% ασφάλτινη κατηγορία Explorer GPX -συν 990 ευρώ για συνεπιβάτη αν θέλετε.

Paris-Nordkapp

Οι συμμετέχοντες θα λάβουν μέρος με τη δική τους μοτοσυκλέτα, η οποία πρέπει να έχει αυτονομία τουλάχιστον 150 χιλιομέτρων. Η διαδρομή δεν θα είναι χρονομετρημένη, όμως κάθε συμμετέχοντας θα έχει συσκευή GPS της οργάνωσης στη μοτοσυκλέτα του, ώστε να βλέπουν όλοι τις θέσεις τους. Κάθε αναβάτης έχει ευθύνη για την ασφάλειά του, ενώ δεν υπάρχει υποστήριξη από τη διοργάνωση. Παρόλα αυτά, σε συγκεκριμένα σημεία θα υπάρχει πρόβλεψη για αλλαγή ελαστικών -από τους ίδιους τους αναβάτες- με τα επίσημα ελαστικά της διοργάνωσης που είναι τα Dunlop D908RR, Dunlop Trailmax Raid και Dunlop Mutant (για μοτοσυκλέτες με τροχούς 17 ιντσών), αναλόγως της κατηγορίας και της μοτοσυκλέτας.

Paris-Nordkapp

Η διοργάνωση ξεκινά τα μεσάνυχτα της 28ης Ιουνίου στο Παρίσι, με τους συμμετέχοντες να αρκούνται στις δικές τους ικανότητες για να φτάσουν μέσα σε προκαθορισμένο χρονικό περιθώριο στις τέσσερις “πύλες” της διαδρομής, τα check-points του event, που απέχουν περίπου κάθε 1.500 χλμ. η μια από την άλλη. Εκεί θα λάβουν μέρος σε διαγωνισμούς δεξιοτεχνίας και θα περάσουν χρόνο μαζί, σε καταστάσεις που θυμίζουν πολύ ανάλογες διοργανώσεις περιπέτειας των BMW, KTM, κλπ.

Ο ιδρυτής του Paris-Nordkapp, Tiziano Interno δήλωσε μεταξύ άλλων: “Η αποστολή μας είναι να μπολιάσουμε με το πνεύμα του Thierry Sabine μια ακατέργαστη περιπέτεια στην Ευρώπη χωρίς υποστήριξη. Αυτό δεν είναι ένα ράλι, ούτε αγώνας. Είναι μια περιπέτεια που οι αναβάτες πρέπει να κουβαλούν μαζί τους ότι χρειάζονται. Οι αναβάτες μας θα καλύψουν χιλιάδες χιλιόμετρα σε μια απαιτητική σωματικά και τεχνικά δοκιμασία, με την πολύτιμη συνεργασία της Dunlop.”

Η ανάγκη των αναβατών μοτοσυκλέτας για οργανωμένη περιπέτεια θα βρίσκει πάντα διοργανωτές πρόθυμους να την προσφέρουν. Μένει να δούμε κατά πόσο θα ικανοποιήσει τους συμμετέχοντες το Paris-Nordkapp ώστε να καταφέρει να γίνει ετήσιος θεσμός.

Ετικέτες