Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

BMW, Bosch, Repsol και Toyota ενώνονται στη μελέτη εναλλακτικών καυσίμων – Στόχος η σωτηρία του κινητήρα εσωτερικής καύσης

Εξαμηνιαίο πρόγραμμα δοκιμών βιοκαυσίμων τρέχει ήδη στην Ισπανία από τον Ιούλιο
bosch
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/8/2026

Μια από τις διεξόδους αποφυγής της πλήρους απαγόρευσης πώλησης οχημάτων που καταναλώνουν ορυκτά καύσιμα – στόχος που τα προηγούμενα χρόνια είχε εξελιχθεί σε ιερό δισκοπότηρο στην Ε.Ε. πριν συγκρουστεί μετωπικά με την πραγματικότητα των αγορών – ήταν η χρήση εναλλακτικών καυσίμων, όρος που πέρασε στην ευρωπαϊκή νομοθεσία μετά από πιέσεις κρατών με μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως οι Γερμανία και Ιταλία, για να δώσει νέα ζωή στους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Στην πορεία το λεξιλόγιο της Ε.Ε. εμπλουτίστηκε με την έκφραση “eligible fuels”, δηλαδή επιλέξιμα καύσιμα ή, πιο απλά, καύσιμα που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές και εν γένει καύσιμα με χαμηλή ή μηδενική περιεκτικότητα σε άνθρακα που ικανοποιούν την οδηγία Renewable Energy Directive της Ε.Ε. (RED) και προσφέρουν σημαντική μείωση στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Αυτόν ακριβώς τον τύπο καυσίμων θέλουν να μελετήσουν τώρα τα τέσσερα μέλη της νέας κοινοπραξίας που συστήθηκε στην Ισπανία από τις BMW Group, Toyota Motor Europe, Bosch και Repsol. Στόχος τους είναι να δοκιμάσουν σε οχήματα των BMW και Toyota τη νέα 100% ανανεώσιμη βενζίνη Nexa 95 που εξελίσσει η ισπανική Repsol και θα το κάνουν μέσω ηλεκτρονικού εξοπλισμού της Bosch.

Τελικός σκοπός είναι να εκτιμηθεί κατά πόσο η χρήση τέτοιων καυσίμων μπορεί να εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα στην Ευρώπη, καθώς συνεχίζεται η προσπάθεια “απανθρακοποίησης” των οδικών μεταφορών προς όφελος του περιβάλλοντος.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η βενζίνη Nexa 95 της Repsol, ένας τύπος καυσίμου 95 οκτανίων που παράγεται από 100% ανανεώσιμες πρώτες ύλες και δηλώνει ως κεντρικό της σκοπό να αποτρέψει την πλήρη απαγόρευση των βενζινοκινητήρων που η Ε.Ε. θέλει να εφαρμόσει από την επόμενη δεκαετία. Πρόκειται για βενζίνη που υπόσχεται 70% λιγότερες εκπομπές ρύπων συγκριτικά με τη συμβατική που χρησιμοποιούμε σήμερα, είναι συμβατή με τους κινητήρες που κυκλοφορούν στην αγορά χωρίς να απαιτεί καμιά μετατροπή και μάλιστα έχει ήδη αρχίσει να διατίθεται σε μερικές δεκάδες πρατήρια της Ισπανίας από φέτος, καθώς η Repsol έχει καταφέρει να την παράγει πλέον σε βιομηχανική κλίμακα στις εγκαταστάσεις της στην Tarragona.

Το δεύτερο σημείο αιχμής αυτής της έρευνας είναι η τεχνολογία Digital Fuel Twin της Bosch, μια cloud-based πλατφόρμα δεδομένων που συνδέει την εφοδιαστική αλυσίδα των καυσίμων από τον παραγωγό ως τον τελικό καταναλωτή, επιτρέποντας τον ακριβή υπολογισμό του αποτυπώματος άνθρακα που συνδέεται με τη χρήση κάθε οχήματος, αλλά και τον καλύτερη εποπτεία όλης της διαδικασίας από την παραγωγή και διανομή του καυσίμου ως την καύση του.

Το δε βαθύτερο ζητούμενο της όλης προσπάθειας περιγράφεται καθαρά στα σχετικά δελτία Τύπου των συμβαλλόμενων πλευρών. Απέναντι σε μια Ευρωπαϊκή πολιτική που έχει επικεντρώσει πρωτίστως στην Ηλεκτροκίνηση, το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στο να αποδείξει πως τα εναλλακτικά βιώσιμα καύσιμα μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO₂), ώστε τα οχήματα που τα καταναλώνουν να ενταχθούν στις μελλοντικές νομοθεσίες της Ε.Ε..

Κοινώς, το αντικείμενο της όλης προσπάθειας είναι η διάσωση του κινητήρα εσωτερικής καύσης.