Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Suzuki: Αποκαλύπτει τα μυστικά της κατασκευής των DR-Z4S και GSX-R1000R - Ένα MADE IN JAPAN: [Video]

Μέλη της ομάδας της Ιαπωνικής εταιρείας μας δίνουν τα φώτα τους
R1000R
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Ακολουθεί μια ματιά στα παρασκήνια της κατασκευής της κορυφαίας Superbike της Suzuki από το τμήμα μηχανικής μοτοσυκλετών της εταιρείας, όπου μπορούμε να δούμε πώς το τμήμα μηχανικής της εταιρείας κατασκεύασε την Superbike τελευταίας γενιάς. 

Η Suzuki αποκαλύπτει μερικές βασικές λεπτομέρειες για τη GSX-R1000R σε ένα βίντεο, όπου παρουσιάζει επίσης μια ματιά στα παρασκήνια και για το μοντέλο DR-Z4S.

Ξεκινώντας με το πλαίσιο που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά για το μοντέλο του 2017, η Suzuki ήθελε να κατασκευάσει ένα πλαίσιο που θα επέτρεπε στη Superbike 1.000 κ.εκ. να επιτυγχάνει καλύτερη απόδοση στις στροφές, πράγμα που σήμαινε ότι χρειαζόταν μεγαλύτερη ευελιξία και πιο ισορροπημένη ακαμψία.

Στο βίντεο, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω, η Suzuki ισχυρίζεται ότι το νέο πλαίσιο καταφέρνει τα παραπάνω μέσω μιας ειδικής διαδικασίας συγκόλλησης. Ωστόσο, αυτό συνοδεύεται από ορισμένες προκλήσεις, καθώς η συγκόλληση μπορεί να προκαλέσει θερμική παραμόρφωση. Σε βιομηχανική γραμμή παραγωγής οτιδήποτε έχει μικρό περιθώριο λάθους πρέπει να αποφεύγεται, διαφορετικά εγγυμονεί αυξημένο κόστος. Ωστόσο η Suzuki το προχώρησε.

 

Ο Masakazu Enyama, βασικό μέλος του Τμήματος Συγκόλλησης της Suzuki, είπε τα εξής για τον τρόπο με τον οποίο η Suzuki ανέπτυξε το νέο πλαίσιο:

“Για να επιτύχουμε καλύτερη απόδοση στις στροφές σε σχέση με τα προηγούμενα πλαίσια, έπρεπε να κατασκευάσουμε ένα πλαίσιο που να είναι ταυτόχρονα ευέλικτο και καλά ισορροπημένο ως προς την ακαμψία.

Έτσι αναπτύχθηκε το πλαίσιο της GSX-R1000R με τον μοναδικό σχεδιασμό της δομής δύο τεμαχίων με συγκόλληση, που μάλιστα είναι φτιαγμένα από διαφορετικούς τύπους αλουμινίου. Δεν υπήρχαν πολλά πλαίσια σαν αυτό στο παρελθόν και ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να ξεχωρίζει ως μοναδικός σχεδιασμός”.