Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Suzuka: Απέκτησε και εσύ ένα κομμάτι της θρυλικής πίστας!

Πώληση κομματιών του παλιού ασφαλτοτάπητα - Ανανεώνεται ενόψει 2026
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Με τις βελτιώσεις που θα γίνουν στον αυτοκινητόδρομο το 2026, η πίστα της Suzuka δίνει στους οπαδούς την ευκαιρία να αποκτήσουν ένα κομμάτι από την άσφαλτό της.

Λίγες πίστες χαίρουν τόσο μεγάλης αναγνώρισης όσο η πίστα της Suzuka, που αποτελεί και έδρα της Honda. Η ιστορική πίστα έχει φιλοξενήσει αγώνες MotoGP, F1 και FIM Endurance World Championship από την τελευταία μεγάλη αναβάθμισή της που έγινε στη δεκαετία του 1980.

Η Suzuka ανακαινίζεται τμηματικά όσον αφορά στον ασφαλτοτάπητά της και οι διαχειριστές της πίστας ανακοίνωσα ότι προσφέρουν στους φίλους των αγώνων την ευκαιρία να αποκτήσουν ένα μοναδικό αναμνηστικό από την ίδια την πίστα, καθώς κομμάτια της ασφάλτου θα διατεθούν προς πώληση.

Suzuka

Τα κυλινδρικά κομμάτια ασφάλτου που θα είναι διαθέσιμα προς πώληση αφαιρέθηκαν με διάτρηση της επιφάνειας της πίστας. Οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα πριν από τον αγώνα της Formula 1 για την ερχόμενη σεζόν που είναι προγραμματισμένος στα τέλη του Μάρτη.

Η τιμή και το μέγεθος των τμημάτων της ασφάλτου δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, αν και οι διαχειριστές της πίστας δηλώνουν ότι αυτές οι λεπτομέρειες θα αποκαλυφθούν σύντομα.

Η ομάδα διαχείρισης της ιαπωνικής πίστας αναφέρει: “Λόγω των εργασιών ανακατασκευής της επιφάνειας της πίστας West Course του Suzuka Circuit, θα διαθέσουμε την άσφαλτο από την πίστα αγώνων όπου έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές εκδηλώσεις, όπως η F1 και το Suzuka 8 Hours. Η φωτογραφία δείχνει μια σκηνή από τη διαδικασία εξόρυξης. Λεπτομέρειες όπως η τιμή θα ανακοινωθούν εκ νέου σε μεταγενέστερη ημερομηνία”.

Το 2003 η ιαπωνική πίστα φιλοξένησε για τελευταία φορά αγώνα MotoGP και αφαιρέθηκε από το καλεντάρι έπειτα από τον θάνατο του Daijiro Kato.