Μια πανέξυπνη, ιδέα της BMW για την ασφάλεια!

Το απλό μπορεί να είναι το πιο αποτελεσματικό!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/2/2020

Η ασφάλεια στις πτώσεις και οι μοτοσυκλέτες, είναι δύο έννοιες σε διαρκή διαμάχη και οι όποιες προσπάθειες να συμβιβαστούν, σπάνια είχαν επιτυχή κατάληξη. Η νέα πατέντα, όμως, που κατέθεσε η BMW, αποδεικνύει –τουλάχιστον στην θεωρία- ότι μια εξαιρετικά απλή ιδέα με μια μικρή δόση ευφυίας, μπορεί να γίνει αποτελεσματική στην πράξη.

Η συνήθης πρακτική πάνω στο ζήτημα των πτώσεων και των συγκρούσεων είναι η πρόληψη των ατυχημάτων, η οποία μας έχει κατακλείσει υπό την μορφή των ηλεκτρονικών συστημάτων (από το traction control, μέχρι τα cornering ABS). Παρόλα αυτά όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που ακόμη και με τα παραπάνω, η κακή έκβαση είναι αναπόφευκτη. Εκεί αναλαμβάνουν τα προστατευτικά στον εξοπλισμό του αναβάτη, αλλά η BMW θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη ένα μικρό περιθώριο που μπορεί να μειώσει τις συνέπειες ενός ατυχήματος. Και δεν μιλάμε για κάτι που δεν θα βλέπεται, τόσο από πλευράς σχεδιασμού όσο και από πλευράς χρηστικότητας (όπως για παράδειγμα το περίφημο σκούτερ C1 με τον… κλωβό για τον αναβάτη). Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι πατέντες των Βαυαρών δείχνουν την προσθήκη ενός μικρού μεταλλικού τμήματος σε σχήμα "V" πίσω από τον μπροστινό τροχό, που θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά στην πιθανότητα μια σύγκρουσης.

Σε κανονικές συνθήκες, όταν ο μπροστινός τροχός μιας μοτοσυκλέτας χτυπήσει πάνω στο πλάι ενός αυτοκινήτου, η δύναμη που θα ασκηθεί πάνω στον τροχό θα τον αναγκάσει να στρίψει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τόσο να χάσει ο αναβάτης το τιμόνι από τα χέρια του, αλλά και να μικρύνει το συνολικά μήκος της μοτοσυκλέτας αρκετά εκατοστά, μειώνοντας έτσι και το τμήμα που βρίσκεται μπροστά από τον αναβάτη το οποίο θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της δύναμης κρούσης. Με την προσθήκη του συγκεκριμένου εξαρτήματος, καθώς το μπροστινό αρχίζει να στρεβλώνεται και να σπρώχνει τον τροχό προς τα πίσω λόγω του χτυπήματος, η κίνηση αυτή γίνεται σε ευθεία γραμμή μετατρέποντας ταυτόχρονα το πιρούνι και τον τροχό σε ζώνες απορρόφησης κρούσης, με το μεταλλικό "V" να λειτουργεί επικουρικά.

Μπορεί να μην αποτελεί την οριστική λύση του προβλήματος στις συγκρούσεις, αλλά οτιδήποτε –έστω και λίγο- μπορεί να συμβάλλει στην απορρόφηση κάποιου ποσοστού ενέργειας, το οποίο διαφορετικά θα μεταφερόταν στον αναβάτη.

Προς το παρόν, δεν είναι ξεκάθαρο αν το συγκεκριμένο σχέδιο θα μπει σε κάποια μοτοσυκλέτα παραγωγής, αλλά όπως μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς, δεν είναι μια ακριβή κατασκευή με απαγορευτικό κόστος, ενώ η συγκεκριμένη μεταλλική προσθήκη θα μπορούσε να παίζει διπλό ρόλο, ως βάση για το ψυγείο για παράδειγμα, αποσβαίνοντας ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό από το κόστος του.

 

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες