Millyard Viper V10: Μοτοσυκλέτα 8.000 κυβικών 500hp: 11 χρόνια βόλτας – [VIDEO]

Πώς ο Allen Millyard έφτιαξε την Viper V10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2020

Παραπάνω από δέκα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που η Millyard Viper V10 βγήκε στους δρόμους φιγουράροντας στον αγγλικό Τύπο. Μία θηριώδης μοτοσυκλέτα με 8.000 κυβικά από τον V10 κινητήρα ενός Dodge Viper, που ζυγίζει 630 κιλά και μπορεί να πιάσει τα 300 χιλιόμετρα απαιτώντας μία πολύ καλή λύση για τα… φρένα! Έχοντας ακούσει ανέκδοτες ιστορίες από τους συναδέλφους της MCN και την εμπειρία τους οδηγώντας την, η Millyard επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς πριν από λίγες μέρες ο άνθρωπος που την κατασκεύασε μοιράστηκε μαζί μας ένα νέο video που εξιστορεί όλα όσα χρειάστηκε να κάνει για να τσουλήσει τους τροχούς της. Και το video αυτό θα έχει και συνέχεια…

Καταρχήν να θυμίσουμε ποιος είναι ο Allen Millyard καθώς δεν θα τον ξέρουν όλοι. Μηχανικός στα όρια του τρελού εφευρέτη με σκοπό να βάζει περισσότερα πιστόνια και κυβικά από αυτό που φανταζόταν κάθε κατασκευαστής, ενώνοντας κινητήρες όπως το V12 Kawasaki των 2.300 κυβικών, το πεντάλιτρο V-Twin και τόσα άλλα! Ο Allen Millyard έχει επιστημονικό υπόβαθρο στον τομέα της πυρηνικής φυσικής, αλλά το πάθος του είναι οι πολυκύλινδρες custom μοτοσυκλέτες με περίσσεια κυβικών και πιστονιών!

μία άλλη αγαπημένη του δημιουργία, η V12 Kawasaki!

Με την Viper V10 ακολούθησε διαφορετική πρακτική από αυτό που έκανε συνήθως, με την έννοια πως πήρε αυτούσιο έναν κινητήρα από το Ebay, δεν κάθισε να συνενώσει δύο μεταξύ τους. Μετά κατασκεύασε όλα τα υπόλοιπα… Πολλά πράγματα που κανονικά βρίσκεις στην ελεύθερη αγορά και δεν φτιάχνεις μόνος σου όταν κάνεις μία custom μοτοσυκλέτα, όπως το πιρούνι, ήταν αδύνατο στην περίπτωση της Viper εξαιτίας του βάρους και της γεωμετρίας. Χρησιμοποιώντας έναν μικρό τόρνο, ο Allen έκανε βήμα – βήμα όλα τα υπόλοιπα, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα ως ενεργό μέρος πρακτικά δίχως πλαίσιο.

Η δημοσιότητα που είχε πάρει πριν από 11 χρόνια ήταν τόσο μεγάλη, που προξένησε την γκρίνια του Boss Hoss, ενός άλλου «τρελού» από την άλλη μεριά του Ατλαντικού που έκανε το ίδιο, έφτιαξε δηλαδή μία μοτοσυκλέτα χρησιμοποιώντας αυτόν τον κινητήρα.

Η περίπτωση του Allen Millyard βέβαια είναι κάπως διαφορετική, η δική του V10 ήταν προσανατολισμένη να μπορεί να οδηγηθεί κανονικά και να ταξιδέψει, καθώς και να πιάνει τα 400Km/h τελικής. Αυτό ήταν το όραμα του Allen, ωστόσο το περισσότερο που έχουν καταφέρει να μετρήσουν είναι 330Km/h που μόνο λίγα δεν τα λες για μία μοτοσυκλέτα με αυτό το βάρος. Ευτυχώς ο Allen έχει σκεφτεί διάφορες λύσεις από την αλυσίδα έως και τα φρένα, για να μπορεί μία τέτοια μοτοσυκλέτα να βγαίνει στον δρόμο με σχετική ασφάλεια… Η ερώτηση «γιατί» να κάνεις κάτι τέτοιο, δεν έχει προφανώς απάντηση, ή μάλλον έχεις πολλαπλές απαντήσεις. Άλλωστε η V10 που κάνει 1.500 χιλιόμετρα τον χρόνο και θέλει μία ολόκληρη διαδικασία για να ξεκινήσει την βόλτα, δεν είναι μοτοσυκλέτα για όλες τις ώρες.

 

Στο πρόσφατο video που ο Allen έχει ανεβάσει, φαίνεται όλη η διαδικασία που ακολούθησε:

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.