MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Συνολικά 358 πτώσεις για τη μεγάλη κατηγορία, με την πρώτη στροφή στην πίστα της Ινδίας να αποδεικνύεται δύσκολος αντίπαλος
Οι πιο επικίνδυνες στροφές του MotoGP
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

10/1/2024

Η σεζόν του 2023 σημείωσε ρεκόρ πτώσεων στα MotoGP, με τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας να βλέπουν από κοντά το έδαφος 358 φορές κατά τη διάρκεια των 39 αγώνων, με την κλειστή πρώτη στροφή της Buddh International Circuit να “τραβάει” στην αμμοπαγίδα της τους περισσότερους αναβάτες, σε όλες τις κατηγορίες.

Η σεζόν του 2023 χαρακτηρίστηκε από τον νεότευκτο θεσμό των αγώνων Sprint, οι οποίοι διπλασίασαν τους αγώνες για τους 20 γύρους του πρωταθλήματος, ανεβάζοντας αντίστοιχα και το ρίσκο. Έτσι, με εξαίρεση τον αγώνα Sprint της Αυστραλίας, ο οποίος δεν διεξήχθη λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το σύνολο των αγώνων αυξήθηκε στους 39, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά στην ιστορία των MotoGP. Αυτό, με την σειρά του αναπόφευκτα έφερε και αύξηση των πτώσεων, οι οποίες το 2023 έσπασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ από το 2011, όταν και άρχισαν να προσμετράται το συγκεκριμένο στατιστικό. Το αποτέλεσμα φαίνεται να δικαιώνει όσους από τους αναβάτες είχαν εκφράσει ανησυχίες στην αρχή της χρονιάς, όσον αφορά το ρίσκο που επισύρουν οι περισσότεροι αγώνες, αλλά και την κόπωση που αυτοί φέρνουν στους αναβάτες. Ήδη, ακόμα και πριν την εμφάνιση των αγώνων Sprint, πολλοί από τους αγωνιζόμενους, ειδικά στη μεγάλη κατηγορία, ταλαιπωρούνταν από σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό ως “arm pump”.  Μιλάμε, άλλωστε, για οδήγηση στο όριο πρωτότυπων μοτοσυκλετών που ξεπερνούν τους 200 ίππους στον πίσω τροχό, με αντίστοιχα κορυφαία φρένα που ασκούν εξωπραγματικές δυνάμεις πάνω στο ανθρώπινο σώμα.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Σύμφωνα με τα στοιχεία του MotoGP το πιο επικίνδυνο σημείο για πτώση, αποδείχτηκε η κλειστή δεξιά Στροφή 1 της πίστας της Ινδίας, με την αμμοπαγίδα της να “υποδέχεται” 23 συνολικά αναβάτες, από όλες τις κατηγορίες. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη φορά που τα MotoGP επισκέφθηκαν την πίστα Buddh, πράγμα που από μόνο του αυξάνει την πιθανότητα κάποιος να χάσει τα φρένα. Και όταν μιλάμε για όρια, το να χάσεις τα φρένα, συνήθως σημαίνει και πτώση. Πιο συγκεκριμένα, 11 αναβάτες που έπεσαν στην πρώτη στροφή της Buddh ήταν από την Moto2, 7 από την MotoGP και 5 από την Moto3.

Στη δεύτερη θέση, και μία μόλις πτώση πιο πίσω, βλέπουμε τη Στροφή 4 (Miller hairpin) στο Phillip Island της Αυστραλίας, όπου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου του αγώνα 22 αναβάτες βρέθηκαν στην… λάθος πλευρά της πίστας. Αν συνυπολογίσουμε και τον παράγοντα καιρό που οδήγησε στην ακύρωση του αγώνα Sprint (που αρχικά είχε αλλάξει μέρα, με τον κύριο αγώνα να γίνεται το Σάββατο), τότε μάλλον η στροφή 4 είναι ο πραγματικός πρωταθλητής…

Λίγο πιο πίσω, στην 3η θέση βρίσκονται 3 συνολικά στροφές από 2 διαφορετικές πίστες. Οι Στροφές 7 (Musee) και 3 της παραδοσιακά δύσκολης πίστας του Le Mans, μαζί με τη Στροφή 14 (Carro) στο Misano, ισοβαθμούν στην κατάταξη των πιο επικίνδυνων στροφών, με 16 πτώσεις σε κάθε μία.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Για τον νεότευκτο Sprint της μεγάλης κατηγορίας έχουμε 49 ατυχήματα, με τον κύριο και μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα να καταγράφει 37 περισσότερες πτώσεις, φτάνοντας τις 86. Αν τώρα συνυπολογίσουμε όλες τις πτώσεις κατά την διάρκεια του τριημέρου, τότε οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας έπεσαν συνολικά 358 φορές! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί ποτέ, με τις πίστες του Le Mans και της Ινδίας να ισοβαθμούν, έχοντας από 79, η κάθε μία. Στις 69 σταμάτησε η COTA στο Austin του Τέξας, με τη Sepang να ακολουθεί από κοντά με 65. Πιο “ασφαλής” γύρος είναι αυτός της Αργεντινής, όπου είδαμε μόλις 23 πτώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2023 ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με 20 γύρους στο πρόγραμμα, τους περισσότερους από κάθε άλλη φορά.

Πρωταθλητής της τούμπας στη μεγάλη κατηγορία ήταν ο Marc Marquez με 29 πτώσεις, στην τελευταία του χρονιά με την Honda, πριν μεταπηδήσει στην ομάδα της Gresini με Ducati για το 2024. Ακριβώς πίσω του, με 24 βρίσκεται ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Honda για το 2023, Joan Mir, αναδεικνύοντας το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το HRC, με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας και την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλουν οι αναβάτες της Honda.

Να διευκρινίσουμε ότι με τον όρο πτώση αναφερόμαστε στην περίπτωση που η μοτοσυκλέτα ακούμπησε το έδαφος και έμεινε εκεί. Δηλαδή τα εντυπωσιακά σωσίματα που έχουμε δει πολλές φορές από αναβάτες, όπως εκείνα του Marquez, όπου η μοτοσυκλέτα ακουμπάει στην άσφαλτο βγάζοντας σπίθες και αφήνοντας λίγο από το κάρμπον της πάνω, δεν πιάνονται. Τέλος, τα παραπάνω στατιστικά δεν περιλαμβάνουν τις πτώσεις που συνέβησαν κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών διημέρων ή τριημέρων.

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;