MotoGP: Η Tech3 επιβεβαίωσε συνομιλίες με επενδυτές από την F1

Αβεβαιότητα για τον βαθμό εμπλοκής της ΚΤΜ στο μέλλον – Άγχος για την Tech3
MotoGP Tech3
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Ο ιδιοκτήτης της Tech3, Hervé Poncharal, επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με τον πρώην διευθυντή της ομάδας Haas F1, Guenther Steiner, σχετικά με πιθανή επένδυση στην δορυφορική ομάδα MotoGP.

Οι φήμες ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του γύρου της Μ. Βρετανίας, όταν έγινε γνωστό ότι ο Steiner βρέθηκε στο Silverstone και ενδιαφέρεται να εμπλακεί με την Tech3 με κάποιον τρόπο. Αυτό έγινε την ώρα που ακούγονταν φήμες πως η KTM μπορεί να αποσύρει την υποστήριξή της στην Tech3 από το 2026, λόγω αναδιάρθρωσης υπό τη νέα ιδιοκτησία της Bajaj - φήμες που διαψεύστηκαν από τον υπεύθυνο Motorsport της KTM, Pit Beirer.

Ο Poncharal, του οποίου η ομάδα ανέβηκε στην κορυφαία κατηγορία μετά την κατάκτηση του τίτλου στα 250cc το 2000, δήλωσε ότι τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί, αλλά οι συνθήκες όπως η επικείμενη εξαγορά των εμπορικών δικαιωμάτων του MotoGP από τη Liberty Media, καθώς και η αβεβαιότητα για τη μακροπρόθεσμη παρουσία της KTM, τον αναγκάζουν να εξετάσει νέες επενδυτικές προτάσεις.

MotoGP Tech3

“Μίλησα με αρκετούς ανθρώπους, από τη Formula 1, από τον χώρο των επενδύσεων…Αλλά πάντα επανέρχεται το όνομα του Guenther Steiner. Μιλήσαμε, είναι ευθύς άνθρωπος και μου αρέσει αυτό. Έχει μεγάλη εμπειρία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Προς το παρόν είναι μόνο συζητήσεις, ιδέες, οράματα. Μπορεί να έρθει ως επενδυτής, ως εταίρος μειοψηφίας ή ακόμα και να βοηθήσει στην αναζήτηση χορηγιών.”

Ο Poncharal επιβεβαίωσε επίσης ότι υπάρχουν προτάσεις για εξαγορά ολόκληρης της ομάδας, με τον ίδιο να παραμένει για την ομαλή μετάβαση.

“Η ομάδα υπάρχει από το 1989, έχουμε εγκαταστάσεις, φορτηγά, υποδομές. Αυτό είναι πολύ πιο ελκυστικό για έναν επενδυτή απ' το να ξεκινήσει από το μηδέν.”

Ο Poncharal παραδέχεται ότι, από ομάδα με σταθερότητα, πλέον η Tech3 βρίσκεται σε μεταβατική φάση, λόγω της οικονομικής κρίσης που πέρασε η KTM τον χειμώνα. Η Bajaj έσωσε την κατάσταση με επενδυτικά κεφάλαια, αλλά παραμένει ασαφές το πώς θα συμμετέχει στο MotoGP μετά το 2026.

MotoGP Tech3

“Θέλουν να συνεχίσουν στο MotoGP, αλλά δεν γνωρίζουμε σε ποια κλίμακα. Θα διατηρήσουν δύο ομάδες; Rookies Cup; Moto3, Moto2; Αυτό είναι ακόμη ασαφές. Ξέρω μόνο ότι η σημερινή μας συμφωνία δεν θα συνεχιστεί με την ίδια μορφή - δεν θα έχουμε την ίδια εργοστασιακή υποστήριξη και χορηγίες όπως τώρα.”

Ο Poncharal τόνισε ότι με την ανάληψη του MotoGP από τη Liberty Media, θα υπάρξουν αυξημένες απαιτήσεις για μάρκετινγκ και προσωπικό. Αυτό δημιουργεί επιπλέον οικονομικές πιέσεις.

“Πρέπει να κάνεις τους υπολογισμούς σου… Όταν βλέπεις τι έρχεται, τότε είσαι πιο ανοιχτός να συζητήσεις με πιθανούς επενδυτές. Παλιά μπορούσα να είμαι ανεξάρτητος. Τώρα, ίσως όχι τόσο.”

Ο Poncharal έχει συμβόλαιο με την KTM μέχρι το τέλος του 2026, αλλά η τελική του απόφαση μπορεί να έρθει νωρίτερα, ανάλογα με τις εξελίξεις και τη στρατηγική της KTM:

“Αν και το συμβόλαιο ισχύει μέχρι το τέλος του 2026, δεν είναι 100% ξεκάθαρο τι θα γίνει. Αν αλλάξει κάτι στην KTM, ίσως χρειαστεί να πάρω πιο γρήγορα αποφάσεις.”

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.