Περιμέναμε ορισμένα σίγουρα πράγματα για το MotoGP της Αγγλίας: Ότι ο καιρός θα φέρει τα πάνω-κάτω, κι ότι αν βρέχει ο Rossi θα είναι το φαβορί, με τους Marquez και Lorenzo, να είναι κοντά του, για να του πάρουν τη θέση. Και στην αρχή έγιναν όλα αυτά μαζί…
Ο αγώνας ανακηρύχτηκε στεγνός, αλλά τα σύννεφα καραδοκούσαν, πράγμα σχεδόν μόνιμο ωστόσο, οπότε κανείς δεν μπορούσε με βεβαιότητα να πει, να πράγματι θα βρέξει. Και αυτό ακριβώς έγινε, αμέσως μόλις ξεκίνησε ο γύρος προθέρμανσης. Οι ομάδες άρχισαν να βγάζουν αμέσως μοτοσυκλέτες με λάστιχα και ρυθμίσεις αντίστοιχες, αν και φαίνεται ότι το μισό κομμάτι της Yamaha, η ομάδα του Lorenzo, είχε παίξει σκληρά με τις πιθανότητες και δεν ήταν έτοιμη. Οι αναβάτες μπήκαν στα pit και πάνω που φαινόταν ότι η εκκίνηση θα γίνει από εκεί, με πολλούς αναβάτες να μην είναι τελείως έτοιμοι, μέσα σ’ αυτούς κι ο Lorenzo, που θα έτρεχε με λάστιχα, αλλά χωρίς σωστές ρυθμίσεις, βγήκε η κόκκινη σημαία.
Περίπου είκοσι λεπτά αργότερα και η εκκίνηση δίνεται πλέον κανονικά, σ’ ένα βρόχινο πλέον αγώνα, και τον Lorenzo να πραγματοποιεί ένα εκπληκτικό ξεκίνημα. Πίσω του ο Marquez, να πιέζει από την πρώτη στιγμή, ο Rossi να ανεβαίνει τρίτος από την τέταρτη θέση και όλοι να περιμένουν τη στιγμή που αυτοί οι τρεις θα αρχίσουν να παλεύουν. Οι προσδοκίες είχαν πλήρως επαληθευτεί, όμως αμέσως μετά τα πάντα άλλαξαν. Ο Rossi δεν άφησε πολλά περιθώρια, εκμεταλλευόμενος ότι ο Lorenzo δεν πίεζε αρκετά. Με την μηδενική σχεδόν διαφορά, περνά τον Marquez, τον Lorenzo, και τον ακολουθεί μετά και ο Marquez. Οι δυο τους πλέον αρχίζουν να ξεμακραίνουν, δείχνοντας πόσο τους κρατούσε ο Lorenzo πίσω. Πιο πίσω ο μονίμως άξιος αλλά άτυχος, o Crutchlow, παρασέρνεται από τον Miller και πέφτουν και οι δύο. Επιστρέφει στα πιτ και κάνει μια απεγνωσμένη προσπάθεια, που μονάχα ο ίδιος θα μπορούσε να κάνει, ξανά βγαίνει στην πίστα, χωρίς όμως να μπορεί να αλλάξει ελαστικά, σε μια πορεία που είναι μάταιη, βέβαιο ότι θα ξανά πέσει με τόση βροχή. Και αυτό πραγματικά έγινε, χωρίς να προλάβει να κάνει, ούτε την μισή πίστα! Απλά δείχνει πόσο απελπίστηκε από το περιστατικό, όταν την προηγούμενη ημέρα δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, πραγματοποιώντας τον ταχύτερο προσωπικό του γύρο στην πίστα! Πραγματικά κρίμα, αλλά οι ατυχίες δεν θα τελείωναν εκεί.
Ο Pol Espargaro έκανε έναν εξαιρετικό αγώνα μπροστά, αλλά είχε πτώση κι αυτός, δείχνοντας την απογοήτευσή του, καθώς έφευγε εκτός πίστας. Ο Rossi έδειχνε ότι πάλευε πραγματικά για να γυρνά στον εξαιρετικό ρυθμό που κρατούσε, δεν έκανε βόλτα στη βροχή, και αυτό φάνηκε όταν ένα λάθος μείωσε την μικρή διαφορά που λίγο-λίγο είχε χτίσει από τον Marquez. Τώρα ο φόβος ήταν ένας. Αν ο Marquez έκανε κάποια απερισκεψία, ρίχνοντας τον Rossi, σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο για το πρωτάθλημα. Γιατί ο Marquez έχει δώσει στοιχεία, για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο. Όμως οι λίγες προσπάθειες που έκανε, ήταν απόλυτα ελεγχόμενες. Άλλωστε και για τον ίδιο μία πτώση θα εξανέμιζε κάθε πιθανότητα για κάτι καλύτερο στο πρωτάθλημα. Πίσω συνέβαινε αυτό που θα ήθελε ο Rossi, ο Lorenzo έχανε θέσεις. Κρατώντας τον Pedrosa Πίσω, ήταν ο Petrucci και ο Dovizioso που πέρασαν, και πλέον όλος ο κόσμος μιλούσε για την Ducati, όχι την εργοστασιακή όμως, αλλά την Pramac και τον εξαιρετικό της αγώνα! Παλεύοντας με τον Dovizioso, κρατιόταν μπροστά στην τελευταία θέση του βάθρου, αλλά έτσι όπως οδηγούσε άξιζε και παραπάνω, αφού μείωνε χρόνο!
Και τότε ήρθε άλλη μία άτυχη στιγμή για τον αγώνα, και μπορείς να πεις ότι ήταν και η μεγαλύτερη ατυχία της ημέρας, γιατί γκρέμισε κάθε διεκδίκηση των Honda: Ο Marquez έπεσε! Με τρόπου που και ο ίδιος δεν το πίστευε, χωρίς να κάνει κάτι παράτολμο, από αυτά που συμβαίνουν στους βρόχινους αγώνες, έπεσε και συνοδευόμενος από το προσωπικό της πίστας, μερικοί εκ των οποίων φορούσαν κίτρινα καπέλα με το «46» βγήκε από την πίστα σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Σα να αναρωτιόταν, τι διάολο έγινε…
Και αυτό έφερε τον Petrucci στην δεύτερη θέση. Ένα εξαιρετικό Petrucci που πλησίαζε τον Rossi! Φορώντας και οι δύο την μαλακιά γόμα, και όχι συνδυασμό μαλακιάς και μεσαίας, όπως ο Marquez και ο Lorenzo, Petrucci και Rossi ήταν σίγουρο ότι θα συναντιόντουσαν, αν ο Rossi έκανε ένα μικρό λάθος, όπως πριν, ή ο αγώνας είχε έναν γύρο παραπάνω, διαφορετικά η απόσταση, αν και δεν ήταν ασφαλείας, ήταν οριακά αρκετή. Ο Petrucci σίγουρα δεν θα έδινε δεκάρα τσακιστή για το πρωτάθλημα του Rossi σε μια τέτοια περίπτωση, καθώς απείχε έναν αναβάτη από την κορυφή του βάθρου, και δεν θα το άφηνε με τίποτα. Εκτός αν η βροχή που δυνάμωνε, είχε άλλη άποψη, και με την πιθανότητα να πέσει και να χάσει και αυτή τη θέση, έπαιξε εκ του ασφαλούς και σταθεροποίησε. Άλλωστε δεν απειλούνταν πλέον από τον Dovizioso, που γλιστρώντας έμεινε πίσω και παραλίγο να χάσει και το βάθρο από τον Lorenzo.
Μπροστά ο Rossi, ο άρχοντας της βροχής, πήρε πεντακάθαρα μια εξαιρετική νίκη περνώντας και πάλι μπροστά στο πρωτάθλημα με 12 βαθμούς από τον Lorenzo. Αν δεν είχε πέσει ο Marquez θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Αν επίσης δεν είχε πέσει ο Marquez, δεν θα τον χώριζαν μονάχα 9 βαθμοί από τον Iannone στο πρωτάθλημα…
Μια ξεκάθαρη, μοναδική νίκη του Rossi, ένα επισφράγισμα ότι η εμπειρία μετράει πραγματικά, αλλά και μια μοναδική παρουσία του Petrucci που κατά διαστήματα ήταν και καλύτερος από τον Rossi!
