MotoGP Valencia: Δείχνει το μέλλον της επόμενης σεζόν!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/11/2014

Ανατρεπτικός ο αγώνας από την έναρξή του, όχι τόσο για το αποτέλεσμα, όσο για τα προσπεράσματα, τις αλλαγές του καιρού, και τις εγκαταλείψεις. Ο Iannone έκανε μια πολύ καλή εκκίνηση και βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, με τον Rossi δεύτερο και  τον Marquez να ακολουθεί. Αν και είναι εκπληκτικό από μόνο του, να είναι ο Iannone μπροστά από όλους, του άξιζε, καθώς έχασε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Rossi, που είχε από το 2010 να βρεθεί εκεί, στην πρώτη θέση. Ο Iannone είχε δείξει ότι του ταιριάζει η Valencia και μάλιστα αμέσως μετά που η βροχή άρχισε να πέφτει, αύξησε τη διαφορά του! Εκεί που οι ομάδες ετοίμαζαν μοτοσυκλέτες με βρόχινα, έτοιμες  για αλλαγή, η διαφορά από τον πρώτο αυξανόταν. Ο Lorenzo άνοιγε συνεχώς τη γραμμή του, κι ενώ πάλευε με Pedrossa και τις δύο  Ducati, έχασε τη θέση, την στιγμή που ο Marquez έκανε την επίθεση του στον Iannone. Λίγο πριν είχε προσπεράσει καθαρά τον Rossi και για λίγες στιγμές τα MotoGP θύμιζαν μικρότερη κατηγορία αφού μπροστά πάλευαν Iannone και Marquez! Τελικά στο πρώτο τρίτο του αγώνα, τον Iannone πέρασε και ο Lorenzo, μέχρι που άρχισε η βροχή και οι δύο τους ήταν οι μόνοι που βγήκαν για αλλαγή ελαστικών, πράγμα που αποδείχτηκε λάθος επιλογή. Ο Lorenzo εγκατέλειψε λίγο μετά, από τη φθορά των ελαστικών αφού η βροχή σταμάτησε, και ο Iannone έμεινε στο τέλος, ενώ έδειξε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, πριν ακόμα βγει για αλλαγή, έχοντας μια μικρή έξοδο, χωρίς όμως πτώση.

Με την βροχή να έρχεται και να φεύγει, ο αγώνας ήταν από τους πιο επικίνδυνους, όπως είπε και ο Rossi αμέσως μετά, ενώ οι πιο ωραίες μάχες γινόταν για την 4η θέση. Ακόμα και όταν ο Lorenzo έφυγε από αυτό το παιχνίδι, οι δυο Ducati συνέχιζαν τα αλληλοπροσπεράσματα, όπως είχαν άλλωστε ξεκινήσει και τον αγώνα, με τον Dovizioso να κερδίζει τελικά την μάχη, και τον Crutchlow να ακολουθεί.

Στην Valencia στήθηκε στην εκκίνηση και η Suzuki, όπως είχαμε πει καιρό πριν, δοκιμάζοντας την GSX-RR για την επόμενη σεζόν. Με αναβάτη τον Randy de Puniet, δεν ήταν καθόλου περίεργο που δεν έφτασε στην γραμμή τερματισμού, το περίεργο είναι που ο de Puniet, δεν τσακίστηκε! Εξαιρετικός οδηγός, αλλά έχει ένα απίστευτο σερί πτώσεων να επιδείξει από την προηγούμενη καριέρα του. Τώρα είναι αναβάτης εξέλιξης για την ομάδα της Suzuki, με ότι αυτό κι αν σημαίνει!

Ο Marquez από την άλλη έκανε το δικό του σερί, και ανάμεσα στις άλλες πρωτιές, είναι και ο πρώτος αναβάτες με 13 νίκες σε μία σεζόν, πράγμα που θα το γιορτάσει με πάρτυ, ξενυχτώντας. Βέβαια ο ίδιος είπε απλά ότι δεν θα κοιμηθεί, δεν μίλησε για πάρτυ, αλλά αυτό του το ετοιμάζουν εδώ και καιρό, οπότε δεν την γλιτώνει..

Πάντως ο τελευταίο αγώνας της σεζόν είναι ενδεικτικός για την επόμενη χρονιά. Θα ακούμε περισσότερα για τον Iannone που παίρνει τη θέση του Crutchlow, στην ομάδα της Ducati. Ο Rossi δεν θα αφήνει τον Marquez να οδηγεί μόνος του τους αγώνες, θα έχουμε είσοδο της Suzuki, γενικώς τα MotoGP θα παραμείνουν από τα πιο θεαματικά, ανάμεσα στα μηχανοκίνητα σπορ γενικά!

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.