Motostudent VI 2020: Επιστρέφει δριμύτερη η Typhoon MotoRacing

Νέα ομάδα νέα μοτοσυκλέτα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Από το 2014 η ομάδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Τyφοοn MotoRacing, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο διαγωνισμό Motostudent και έρχεται αντιμέτωπη με αξιόλογους και δυνατότερους αντιπάλους, από χώρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορία και εμπειρία στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Ωστόσο, σε κάθε της συμμετοχή μας κάνει περήφανους, με τα αποτελέσματά της να είναι πάντοτε εντός της δεκάδας της γενικής κατάταξης, ενώ οι πρωτιές δεν απουσιάζουν απ’ το βιογραφικό της.

Το Motostudent είναι ένας διαγωνισμός που πραγματοποιείται ανά διετία και η κάθε ομάδα έχει στόχο να σχεδιάζει και να κατασκευάσει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα στα πρότυπα των Moto3. Την πρώτη φορά η Tyφoon Moto Racing είχε δημιουργήσει την “Tyφ-One” και κατέκτησε τη 2^η θέση στο Business Plan και την 9^η στη γενική ανάμεσα σε 36 συμμετοχές, στο Motostudent IV.

Στο Motostudent V που πραγματοποιήθηκε απ’ τις 3 έως τις 7 Οκτωβρίου 2018, η ελληνική ομάδα επέστρεψε δριμύτερη με την Χίμαιρα! Παρότι ήρθε αντιμέτωπη με περισσότερους συμμετέχοντες (45) έφυγε απ’ την πίστα της Aragon με τέσσερις πρωτιές, δύο στο θεωρητικό κομμάτι και δύο στο αγωνιστικό κομμάτι του διαγωνισμού. “Best Design” και “Best Technological Innovation” ήταν τα “λάφυρα” απ’ το πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο η μοτοσυκλέτα τους ήταν κορυφαία στις δοκιμές acceleration (επιτάχυνσης) και mechanical test (μηχανικού ελέγχου).

Τώρα, η ομάδα συστάθηκε εκ νέου και στοχεύει στην εξέλιξη ενός ακόμη πιο ανταγωνιστικού πρωτότυπου για το Motostudent VI του 2020 και στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μετά το πέρας του MotoStudent V, η Typhoon MotoRacing επέστρεψε στην Κοζάνη έχοντας επιτύχει υψηλές διακρίσεις. Όχι μόνο βρίσκονταν μέσα στην κορυφαία δεκάδα του διαγωνισμού για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατακτώντας την 7^η θέση μεταξύ 45 συμμετοχών, αλλά απέσπασε τα δυο από τα τρία θεωρητικά βραβεία για τις κατηγορίες “Best Design” και “Best Technological Innovation”. Επίσης, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση του διαγωνισμού και στα δυναμικά αγωνίσματα “Acceleration Test” και “Mechanical Test”, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο έως τώρα.

Τον Δεκέμβριο του 2018, η ομάδα ξανασυστάθηκε. Τα παλαιότερα μέλη, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχαν αποκτήσει έως τότε, οργάνωσαν κατάλληλα την καινούργια γενιά της ομάδας και στις 31 Οκτωβρίου 2019 παραδόθηκε εντός προθεσμίας το πρώτο θεωρητικό κείμενο στο διαγωνισμό, το Chapter A. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο αναφέρεται στο “Conceptual Design” της μοτοσυκλέτας, όπου η ομάδα θέτει τους στόχους του project όσον αφορά την κατασκευή αλλά και τις επιδόσεις του πρωτοτύπου.

Η Χίμαιρα με την οποία διαγωνίστηκαν το 2018

Έχοντας εξοικειωθεί με τα απαραίτητα προγράμματα σχεδιασμού και αναλύσεων, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει τα λάθη της αλλά και να εξελίξει τα σχέδια του προηγούμενου πρωτοτύπου, της Χίμαιρας. Σημαντικότερη πρόοδος σημειώθηκε στον τομέα των αναρτήσεων. Αποφασίστηκε πως το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης θα είναι ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι ενώ το πίσω σύστημα θα αποτελείται από μια monoshock ανάρτηση συνδεδεμένη μέσω συστήματος μοχλισμού. Oι βασικές γεωμετρίες και μεγέθη έχουν ήδη μελετηθεί και οριστεί σε συνεργασία με τον τομέα του σκελετού και, έτσι, η πίσω ανάρτηση βρίσκεται ήδη στα χέρια της ομάδας.

Παράλληλα, η ομάδα, συμμετείχε στην έκθεση του συνεδρίου BCET και στην έκθεση Patras IQ, όπου της δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο της μέχρι σήμερα. Τέλος, στο πλαίσιο εύρεσης οικονομικής υποστήριξης, οργανώθηκε το «Χορηγικό Πρόγραμμα 20x120» το οποίο υποστήριξαν πολλές επιχειρήσεις της τοπικής κοινωνίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην υλοποίηση του project.

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;