Μοτοσυκλετιστικός δακτύλιος για την ηχορύπανση στην 3η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου

Επηρεάζει πάνω από 16 εκατομμύρια δίκυκλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/9/2021

Τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα, μία μητρόπολη δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, με συνωστισμό όμως που έρχεται δεύτερος σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μητροπολιτικό Τόκυο.

Η Ινδονησία αποτελεί την 3η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για τα 110 εκατομμύρια δίκυκλα που έχουν πινακίδες αλλά και για τα πολλά εργοστάσια που λειτουργούν εκεί και προμηθεύουν πολλές ασιατικές και όχι μόνο, χώρες. Το 2018 η πρωτεύουσα είχε 16 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στο μητρώο της, πράγμα που ξεπερνά τον πληθυσμό της και αντί να δείχνει πως σχεδόν κάθε κάτοικος έχει δύο δίκυκλα, πράγμα που δεν ισχύει, φανερώνει πολύ απλά πως ο μεγάλος συνωστισμός δεν αποτυπώνεται σε καμία απογραφή.

Σε μία περιοχή που είναι το ένα πέμπτο της Αττικής συνωστίζεται πληθυσμός μεγαλύτερος μίας Ελλάδας μιας και έχουμε 16 εκατομμύρια δίκυκλα και περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα που σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε 10 εκατομμύρια κατοίκους και από αυτά η συντριπτική πλειοψηφία είναι με παπιά και σκούτερ. Εκτός από το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ήδη αντιμετωπίζουν είναι ωστόσο η ηχορύπανση που έχει γίνει αφόρητη σε σημείο που για πρώτη φορά θα επιβάλλουν δακτύλιο.

Η μορφή του δακτυλίου θα είναι όπως την ξέρουμε ήδη από την Ελληνική πρωτεύουσα μόνο που εκεί θα ισχύει για τις μοτοσυκλέτες με σκοπό να κυκλοφορούν κάθε μέρα λιγότερα παπιά και να μειωθεί η ηχορύπανση που οι συνέπιες της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και επηρεάζει πολλά εκατομμύρια δίκυκλα, όπως πραγματικότητα είναι και το γεγονός της ηχορύπανσης που οι Έλληνες συγκεκριμένα ανάμεσα στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μπορούν πολύ καλύτερα να αντιληφθούν το πρόβλημα. Μπορεί οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας στις Άλπεις να είναι κάτι που συζητάμε ως παράδειγμα ηχορύπανσης από τις μοτοσυκλέτες, αλλά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα που ήδη χρίζει αναγκαίας λύσης. Βέβαια κάθε φορά που θα θίξουμε το θέμα θα βρεθεί και κάποιος να σχολιάσει «αφήστε τα παιδιά» και «μία γκαζιά δεν έβλαψε κανέναν», γιατί πρώτον είναι ένας από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα κι έπειτα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί την συνολική εικόνα. Σε κάθε περίπτωση τέτοια σχόλια μπορεί να υπάρχουν και στην ανάρτηση αυτού του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς η συγκεκριμένη επισήμανση είναι γραμμένη πολύ πιο κάτω από τις πρώτες 2-3 γραμμές κειμένου που συνήθως σταματούν να διαβάζουν για το θέμα, όσοι θεωρούν πως δεν υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης, ή που θεωρούν πως δεν είναι τόσο σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση δεν περιμένει κανείς από έναν νεαρό σε ηλικία αναβάτη να αντιληφθεί πως κάνει κάτι παράνομο αγοράζοντας με νόμιμο τρόπο μία εξάτμιση η οποία κάπου με ψιλά γράμματα αναφέρει πως απαγορεύεται η χρήση της στον δρόμο και επιτρέπεται μόνο σε πίστες. Ακόμη κι αν το δει όμως, η ευρεία διαθεσιμότητα δεν τον βοηθά να αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί αυτή η παρανομία. Αυτό είναι λάθος της πολιτείας και όχι του τελικού χρήστη που μπορεί να μην έχει κρατήσει ακόμη αγκαλιά ένα μωρό που ξυπνάει και κλαίει σε κάθε πέρασμα παπιού, ούτε έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει ακουστικό βαρηκοΐας για το ανέβασμα ανηφόρας με υπερκυβισμένο μονοκύλινδρο και ελεύθερο τελικό. Καταλήγουμε έτσι στην Ελλάδα να έχουμε περισσότερα «αγωνιστικά» παπιά και από την Ινδονησία που έχουν πολυπληθές πρωτάθλημα, χωρίς όμως να είναι μόνο αυτά τα πρόβλημα, ακολουθούν τα σκούτερ και ιδιαίτερα τα μονοκύλινδρα άνω των τριακοσίων κυβικών και τα δικύλινδρα με σχεδόν πεντακόσια κυβικά, με τις μοτοσυκλέτες να συμπληρώνουν το κάδρο. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είναι τεράστιο και είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και όχι μονάχα της πρωτεύουσας. Στην Ινδονησία είναι κάτι το οποίο τους απασχολεί πολύ καιρό, μέχρι να πάρουν μία τέτοια απόφαση.

Βέβαια, από την στιγμή που η απόκτηση ενός δικύκλου είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, ακόμη και για την Ινδονησία με βασικό μισθό στο μισό που ισχύει για την Ελλάδα, περιμένουν ήδη πως θα αυξηθούν οι πωλήσεις καθώς αρκετοί θα θέλουν να έχουν μονά-ζυγά δίκυκλα, ουσιαστικά μετατρέποντας το μέτρο περισσότερο σε εισπρακτικό. Πάντως γίνονται εκτεταμένοι έλεγχοι και έχουν αυξηθεί τα πρόστιμα για μετατροπές, πριν φτάσουν στο σημείο να επιβάλλουν δακτύλιο στις μοτοσυκλέτες, που σημειώστε πως αποτελούν την πλειοψηφία...

Νέα μείωση 10 σεντς στο ντίζελ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Οι ανατιμήσεις την έχουν ήδη καταπιεί

Είκοσι μέρες μετά την εξαγγελία για προσωρινές μειώσεις τιμών σε βενζίνη και ντίζελ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έρχεται επέκταση του μέτρου για το πετρέλαιο κίνησης
fuel
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/7/2026

Στις 7 Ιουλίου 2026 ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει μειώσεις 10 σεντς στις λιανικές τιμές της βενζίνης και 5 στο ντίζελ κίνησης για όλη τη διάρκεια του Καλοκαιριού, με τα χρήματα να προκύπτουν χάρη στη χρηματοδοτική συμβολή των διυλιστηρίων.

Στο μεταξύ όμως ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες και η τιμή του πετρελαίου έχει ξαναπάρει τον ανήφορο κι έτσι, μετά το “ευχάριστο” διάλειμμα που έριξε τις τιμές στα ελληνικά πρατήρια στα επίπεδα των 1,80+ ευρώ, η βενζίνη έχει ξανανέβει στα 2 ευρώ παρά τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός.

Έτσι την Κυριακή 26 Ιουλίου στην τακτική του ενημέρωση ο επικεφαλής της κυβέρνησης ανακοίνωσε περαιτέρω μείωση 10 σεντς, αυτή τη φορά αποκλειστικά στο ντίζελ και όχι και στη βενζίνη, εμφανώς στοχεύοντας κυρίως στον επαγγελματικό κλάδο, με το συνολικό όφελος να διαμορφώνεται στα 15 σεντς ανά λίτρο ντίζελ.

Το πρόβλημα είναι πως αυτό το όφελος έχει ήδη εξανεμιστεί, καθώς η μέση πανελλαδική τιμή του ντίζελ κίνησης είχε φορτωθεί με επιπλέον 17,5 σεντς από τις 10 ως τις 23 Ιουλίου χάρη στη νέα αναζωπύρωση στο μέτωπο Ιράν-ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη και με τη βενζίνη, καθώς η αύξηση της χονδρικής τιμής σε αυτό το διάστημα όχι απλώς εξαφάνισε τα 10 σεντς, αλλά εν τέλει η τιμή στην αντλία αυξήθηκε προς 2,4 σεντς ανά λίτρο κατά μέσο όρο.

Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι πως οι προσωρινές αυτές μειώσεις στα καύσιμα κίνησης μοιάζουν τόσο αποτελεσματικές ως θεραπεία στην ακρίβεια όσο ένα τσιρότο σε σπασμένο κόκκαλο, ωστόσο υπάρχει πάντα ο αντίλογος πως χωρίς αυτές τα 2 ευρώ ανά λίτρο της βενζίνης θα ήταν 2,10.

Από την άλλη έχουμε θίξει τόσες και τόσες φορές το πραγματικό πρόβλημα που είναι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης και γενικά η υπερφορολόγηση των καυσίμων η οποία, όχι μόνο αναλογεί σε πάνω από το 60% της τιμής στην αντλία, αλλά επιπλέον λειτουργεί και ως αντικίνητρο στη μείωση τιμών για να μην χάσει το κράτος τα αντίστοιχα αυξημένα έσοδα.

Σε έναν ιδανικό κόσμο η πολιτική εξουσία θα έπρεπε να βοηθήσει τους πολίτες της λαμβάνοντας μέτρα με ουσιαστικό αποτέλεσμα, όπως έκαναν τόσες και τόσες κυβερνήσεις άλλων χωρών στην Ευρώπη που έβαλαν χέρι σε φόρους και ΦΠΑ για να διατηρήσουν τις τιμές σε βιώσιμα επίπεδα και μάλιστα όχι μόνο για την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά όσο διαρκεί ο πόλεμος και οι ανατιμήσεις που αναπόφευκτα δημιουργεί. Αυτά βέβαια αν στο τέλος της ημέρας θες να κάνεις πραγματικό έργο, ειδάλλως αρκούν οι εξαγγελίες που γράφουν όμορφα στο γυαλί και τίποτα περισσότερο.