MOTUL TT Assen: Στην VIP σουίτα της MOTUL με Viñales, Bautista και Br. Smith!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Όπως είχαμε γράψει στο αναλυτικό ρεπορτάζ του αγώνα, φέτος έμελλε να είναι επεισοδιακός ο τρόπος που η πίστα του Assen, γιόρτασε το πρώτο της MotoGP την Κυριακή, σπάζοντας μία παράδοση από καταβολές του πρωταθλήματος, που ήθελε οι Ολλανδοί να πηγαίνουν στην πίστα το Σάββατο.

Αν τελικά ο αγώνας γινόταν το Σάββατο, τότε το θέαμα θα ήταν τελείως διαφορετικό και ίσως και η τωρινή βαθμολογία του πρωταθλήματος να είχε διαμορφωθεί πολύ διαφορετικά.

την στιγμή που διακόπηκε ο αγώνας την Κυριακή, τα πράγματα ήταν πραγματικά πολύ άσχημα...

 

 

Ο καιρός του Σαββάτου κρατήθηκε για μεγάλο διάστημα πριν αποφασίσει να ρίξει τελικά την μπόρα, με τον περισσότερο κόσμο να εύχεται να ήταν αρκετό όλο αυτό για να ξεθυμάνουν τα σύννεφα που ήταν μαζεμένα από την Παρασκευή το βράδυ. Ανάμεσα στα διαλλείματα βροχής που έπεσαν το απόγευμα, οι Viñales, Bautista και Br. Smith μας επισκεφθήκαν στην σουίτα της MOTUL, όπου είχαμε την ευκαιρία να τους απευθύνουμε ερωτήσεις και να σχολιάσουμε τα δοκιμαστικά.

 

Πρώτος έφθασε ο Viñales με μικρή συνοδεία, πολύ χαλαρός και άνετος ανάμεσα στον κόσμο. Κι έχει σημασία αυτό, γιατί μιλάμε για τα λίγα τετραγωνικά της σουίτας στις κερκίδες, που για να περάσει στο σκαμπό που του είχαμε κρατήσει, έπρεπε να στριμωχτεί ανάμεσα στον κόσμο που είχε γεμίσει τον χώρο… Απόλυτα ήρεμος και ευδιάθετος ο Viñales μου είπε ότι η Suzuki βρίσκεται σ’ ένα αρκετά καλό επίπεδο, έχοντας προχωρήσει πολύ γρήγορα στην εξέλιξη. Από την νέα σεζόν θα έχουν κάνει το απαραίτητο βήμα για την βελτίωση του πλαισίου, την στιγμή που το κιβώτιο δεν υστερεί πουθενά. Αυτό είναι πολύ βασικό, καθώς το seamless κιβώτιο της Suzuki έδειξε να είναι ανταγωνιστικό από την πρώτη στιγμή, χωρίς τον χρόνο προσαρμογής που χρειάστηκαν άλλοι κατασκευαστές και ο Viñales εξήγησε ότι μερικά πολύ βασικά δέκατα, κερδίζονται εξαιτίας αυτού του κιβωτίου!

Για τον ίδιο αυτό που χρειάζεται η Suzuki είναι δυνατότερο κινητήρα, και όπως είπε χαρακτηριστικά, πολύ δυνατότερο κινητήρα. Η ομάδα συνεργάζεται άψογα κι έχει αρχίσει ήδη να προετοιμάζει τα βήματα για την μετάβαση στην επόμενη εποχή, χωρίς αυτόν.

Για την σχέση του με τον Rossi είπε ότι είναι άψογη, και συμφώνησε ότι τα MotoGP χρειάζονται ένα αναβάτη που θα ταυτόχρονα θα είναι και σόουμαν, ωστόσο ο ίδιος πιστεύει πως έχει πολλά να μάθει από τον Rossi μέσα στην πίστα πρωτίστως, πριν συνεχίσει και έξω από αυτήν.

Αποχωρώντας συνάντησε έξω στους διαδρόμους τον Álvaro Bautista, όπου χαιρετιστήκανε εγκάρδια, πριν ο Álvaro, περάσει την ίδια διαδικασία στριμώγματος για να καθίσει στο ίδιο σκαμπό. Με την ίδια ακριβώς πραότητα του Viñales, απάντησε και ο ίδιος όταν τον ρώτησα τι συμβαίνει με την Aprilia και τι πιστεύει ότι είναι το νούμερο ένα μειονέκτημα για την εμφάνισή τους τώρα. Ο Álvaro χωρίς ενδοιασμούς, τόνισε ότι η Aprilia έχει εξελίξει πολύ καλά επιμέρους στοιχεία, αλλά το σύνολο δεν το έχει βρει ακόμα και φοβάται ότι δεν έχει γίνει ούτε το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Επαινώντας τον για τα ηλεκτρονικά, από τα πιο εξελιγμένα στο MotoGP, συμφώνησε ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά, ωστόσο τώρα που οι ECU θα είναι ίδιες για όλους, γίνεται αναγκαστικά ένα μικρό βήμα προς τα πίσω. Για τον ίδιο έχει γίνει επίσης πολύ καλή δουλειά στο πλαίσιο, πρέπει όμως να βελτιωθούν στο σετάρισμα των αναρτήσεων και στην απόδοση του κινητήρα, στοιχεία που η ομάδα έχει θέσει πρόγραμμα βελτίωσης για το μέλλον.

Τον Álvaro διέκοψε η είσοδος του Bradley Smith, που του έδωσε το χέρι και επικράτησε στο χώρο, τόσο με την διαφορά σε ανάστημα από τους υπόλοιπους δύο οδηγούς, όσο και με την σχεδόν διπλή ένταση στην φωνή. Ο Bradley ήταν πολύ ικανοποιημένος για τα δοκιμαστικά, και φυσικά χωρίς να γνωρίζει εκείνη την στιγμή ότι ο αγώνας θα είναι επεισοδιακός και για τον ίδιο, θέλησε να δηλώσει αισιόδοξος για την επόμενη μέρα. Θεωρεί ότι είναι πάρα πολύ τυχερός που ήρθαν έτσι οι εξελίξεις και το νέο έτος θα αγωνίζεται με την KTM, γιατί πρόκειται για πλήρως εργοστασιακή ομάδα. Δεν τον απασχολεί το γεγονός ότι θα είναι η πρώτη τους φορά στα MotoGP, αλλά θα τον απασχολούσε αυτό, αν επρόκειτο για οποιαδήποτε άλλη, εκτός από την KTM. Κι αυτό γιατί αναγνωρίζει ότι οι Αυστριακοί έχουν πολύ μεγάλη αγωνιστική εμπειρία και δεδομένα από τις περισσότερες πίστες του πρωταθλήματος, αν κι εκεί λιγάκι κόμπιασε σαν να εννοούσε πώς έχουν ήδη όλα όσα χρειάζονται από όλες… Ανυπομονεί να ξεκινήσει δοκιμές με την KTM και μας είπε ότι έχει πλήρη εμπιστοσύνη στους 4 αναβάτες εξέλιξης που αυτή την στιγμή εξελίσσουν την αγωνιστική μοτοσυκλέτα της KTM. Δεν θέλησε να κατανομάσει συγκεκριμένα, αλλά είπε ότι τουλάχιστον ένας από αυτούς είναι εξίσου γρήγορος με εκείνον και θα μπορούσε κάλλιστα να αγωνίζεται, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο να ομολογεί ο οποιοσδήποτε αγωνιζόμενος! Απέφυγε επίσης να σχολιάσει το Brexit που μόλις είχε προκύψει, σκυθρωπιάζοντας.. πράγμα που μάλλον μαρτυρά την στάση του.

Η έντονη παρουσία της MOTUL στους αγώνες, σημαίνει ότι ως καλεσμένος της απολαμβάνεις και ο ίδιος ορισμένα οφέλη, που διαφορετικά θα ήθελαν να χτυπήσεις περισσότερες από μία πόρτες για να τα βρεις συγκεντρωμένα. Με την MOTUL στον καρπό όμως, οι διαδικασίες απλοποιούνται, κι αυτό θα το διαπιστώσει ο τυχερός αναγνώστης μας, που θα έρθει μαζί μας στην Γερμανία, σε λίγες μέρες!

 

η φιλοξενεία στην ομάδα της Suzuki, έχει όλες τις ανέσεις...

 

Περνώντας λοιπόν στο box της Monster Yamaha Tech3, τα πάντα αναλύονται στα μάτια μας, με την προϋπόθεση να μην υπάρξουν φωτογραφίες ή video. Λυμένη μπροστά μας βρίσκεται η μοτοσυκλέτα του ανθρώπου που λίγο πριν μας μιλούσε και μας δίνεται ο χρόνος να την περιεργαστούμε, όσο ο άνθρωπος των δημοσίων σχέσεων μας εξηγεί το τεράστιο κόστος της ομάδας, τον μικρό άθλο που χρειάζεται κάθε φορά για να μεταφερθούν όλοι αυτοί στην επόμενη πίστα, και στον τεράστιο άθλο που έχει η διοργάνωση, όταν πρόκειται να ταξιδέψουν σε άλλη ήπειρο. Η Monster Yamaha Tech3 έχει σχετικά μικρές ανάγκες, συγκριτικά με άλλες ομάδες, που σημαίνει ότι φορτώνει στο αεροπλάνο της διοργάνωσης 8,2 τόνους για τα MotoGP και άλλους 2,5 για την Moto2, με το σύνολο για τις ομάδες να φτάνει σχεδόν τους 320 τόνους!

Όσο ο άνθρωπος των δημοσίων σχέσεων, μας αναλύει τον κόπο πίσω από την επιμελητεία της ομάδας, οι μηχανικοί έχουν απλά και γρήγορα αφαιρέσει το κιβώτιο και έχουν λύσει την μισή σχεδόν μοτοσυκλέτα, την στιγμή που ένα άλλο ζευγάρι αναλύει δεδομένα τηλεμετρίας. Οι μόνες φωτογραφίες που μας επιτρέπουν είναι έξω από το box, στην γραμμή των pit…

Σκοπός της MOTUL για όλους τους καλεσμένους της, είναι να τους χαρίσει μία πραγματικά VIP φιλοξενία, τόσο η ίδια όσο και οι ομάδες που χορηγεί και μας δίνει πρόσβαση. Στον επόμενο αγώνα την περιγραφή για την φιλοξενία της MOTUL, θα την αφήσουμε στον υπερ - τυχερό αναγνώστη μας που θα μας συνοδέψει στο Sachsenring!

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.