Μπαριέρες που σώζουν ζωές [video]

Με επιτυχία το project στην Ιταλία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/12/2018

Η Anas, η δεύτερη μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία προστατευτικών στηθαίων στην Ιταλία, έχει τοποθετήσει μέχρι στιγμής ειδικά προστατευτικά πρόσθετα για τους μοτοσυκλετιστές (DR 46), σε μπαριέρες μήκους 250 χιλιομέτρων που βρίσκονται ως επί το πλείστον σε δευτερεύοντες δρόμους, αλλά και σε αυτοκινητόδρομους της Νότιας Ιταλίας. Πλέον, έχει επιτευχθεί το πλήρωμα του χρόνου για την εξαγωγή των πρώτων στατιστικών, τα οποία μιλούν για διπλασιασμό των τροχαίων με μοτοσυκλέτες –στα συγκεκριμένα τμήματα των δρόμων- με δραματική όμως μείωση των θανάτων και των τραυματισμών!

Τα αποτελέσματα αυτά ανακοινώθηκαν στο Palermo από τον Nicola Dinnella, επικεφαλής του τομέα προστατευτικών στηθαίων της Anas στην Ρώμη, κατά την διάρκεια σεμιναρίου που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μηχανικών του Palermo. Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η εταιρεία δείχνουν ότι στο πρώτο εξάμηνο το 2018, συγκριτικά με το πρώτο εξάμηνο του 2017, τα ατυχήματα γενικότερα είχαν μια αύξηση της τάξης το 20%, με το ποσοστό αυτών που είχαν εμπλοκή μοτοσυκλέτας να διπλασιάζεται καθώς πλέον φτάνει από το 2% στο 4%. Το θετικό αποτέλεσμα όμως αντανακλάται σε ένα άλλο νούμερο, αυτό που δείχνει ότι ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων με αυτοκίνητα παρέμεινε σταθερός, ενώ ο αντίστοιχος για τις μοτοσυκλέτες μειώθηκε κατά 18%! Η αιτία κρύβεται πίσω από τα πρόσθετα προστατευτικά που μπαίνουν κάτω από τις μπαριέρες και εμποδίζουν την πρόσκρουση του μοτοσυκλετιστή με τους ορθοστάτες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι και για ένα μεγάλο ποσοστό ακρωτηριασμών… Η Anas ανακοίνωσε μάλιστα ότι μετά από αυτά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, θα αυξήσει το μήκος του δικτύου με τέτοια προστατευτικά στα 600 χιλιόμετρα μέχρι το 2021.
Δείτε στο video που ακολουθεί τα crash test και τον τρόπο λειτουργίας των ειδικών προστατευτικών  DR 46:


Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που υπάρχει μια έντονη ευαισθησία και βαθιά ριζωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, όπου οι υπεύθυνοι δεν καλύπτονται πίσω από το μίνιμουμ που προστάζει ο νόμος, αλλά προχωρούν στην ουσία. Διότι αυτό που ισχύει μέχρι σήμερα, είναι ότι υπάρχει μια αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία έχει προχωρήσει στο να γίνει ευρωπαϊκός νόμος, αλλά ακόμη δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνισή του στις εθνικές νομοθεσίες της κάθε χώρας-μέλους της Ε.Ε. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο δεν υπάρχει και η αντίστοιχη πιστοποίηση για όλα αυτά τα προστατευτικά, καθώς αρκετά είδη τέτοιων προστατευτικών δεν έχουν περάσει τις ιδιαίτερα δύσκολες και αυστηρές δοκιμές που απαιτούνται. Μια πολύ σημαντική παράμετρος είναι, όχι μόνο η κάλυψη των επικίνδυνων ορθοστατών από τις μπαριέρες, αλλά και η δυνατότητα απορρόφησης της κρούσης με την μικρότερη δυνατή ζημιά που μπορεί να προκληθεί στον αυχένα του αναβάτη. Οι κατασκευάστριες εταιρείες στην Ελλάδα, όπως η Unisteel που έχει κατασκευάσει ένα μεγάλο μέρος στηθαίων και προστατευτικών στο μεγαλύτερο τμήμα των οδικών αξόνων της χώρας μας, διαθέτουν τέτοια ειδικά προστατευτικά τα οποία μάλιστα έχουν περάσει από τις δοκιμές και φέρουν την αντίστοιχη πιστοποίηση, όπως μας εξηγεί ο CEO της εταιρείας, κ. Κωνσταντίνος Πανάρετος με τον οποίο επικοινωνήσαμε για το ζήτημα.

Το θέμα είναι ότι επειδή ακριβώς δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία (τουλάχιστον προς το παρόν) το ελληνικό κράτος που αναθέτει το έργο δεν ζητά την τοποθέτησή τους. Αντίστοιχα, δεν είναι υποχρεωτικό ούτε στην Κύπρο, ούτε και στις σκανδιναβικές χώρες που δραστηριοποιείται η εταιρεία, αλλά και στις δύο αυτές περιπτώσεις έχουν τοποθετηθεί τα πρόσθετα προστατευτικά εδώ και πολλά χρόνια, καθώς φαίνεται ότι εκεί παίζει μεγαλύτερο ρόλο η ανθρώπινη ζωή από το να τηρείται το μίνιμουμ των προδιαγραφών και να διατηρείται το κόστος χαμηλά. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες πληροφορίες, υπάρχει μεγάλη πίεση από την FEMA (την ευρωπαϊκή ομοσπονδία μοτοσυκλετιστικών λεσχών) προς το αρμόδιο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέσα στην επόμενη χρονιά η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών με την ευρωπαϊκή νομοθεσία πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα θα γίνει υποχρεωτική.
 

Ινδία: Τέλος τα βενζινοκίνητα δίκυκλα στην πρωτεύουσα από το 2028

Η τοπική κυβέρνηση του Δελχί ανακοίνωσε την πρώτη δέσμη μέτρων προς ενίσχυση της Ηλεκτροκίνησης
india
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/4/2026

H ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας, που περιλαμβάνει το Νέο Δελχί αλλά και το ιστορικό κέντρο που είναι γνωστό ως Παλιό Δελχί, είναι μια πυκνοκατοικημένη μητρόπολη περίπου 30 εκατομμυρίων κατοίκων που υποφέρει από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα πρόγραμμα Ηλεκτροκίνησης των μεταφορών που στην πρώτη του φάση, από το 2026 ως και το 2030, προβλέπει ριζικές απαγορεύσεις απέναντι σε οχήματα που καταναλώνουν βενζίνη και πετρέλαιο για την κίνησή τους.

Η ανακοίνωση του προγράμματος αυτού έχει τώρα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, όντας πολύ επιθετικό απέναντι στα οχήματα “παλαιάς τεχνολογίας”.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές προτάσεις, από 1/1/2027 θα απαγορευτούν οι ταξινομήσεις νέων τρίκυκλων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από την 1/4/2028, η απαγόρευση αυτή θα επεκταθεί και στα δίκυκλα.

Για τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα ωστόσο η απαγόρευση είναι άμεση, καθώς η ημερομηνία απαγόρευσης ταξινόμησης για βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα ισχύει ήδη από 1/1/2026. Καθώς αυτή η ημερομηνία έχει ήδη παρέλθει πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα, όλα τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα που πληρούν τις προδιαγραφές BS-VI θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και την τελευταία μέρα του 2026 (31/12).

Τα μέτρα συνοδεύονται από οικονομικά κίνητρα για τη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, με επιδότηση στην τιμή των ηλεκτρικών δικύκλων των οποίων η αρχική τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τις 225.000 ρουπίες (περίπου €2.000, με την ισοτιμία της 15/4/2026), μέτρο που αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου του οικονομικά αδύναμου πληθυσμού και όχι την απόκτηση ακριβών ηλεκτρικών μοντέλων.

Επίσης επιδοτούνται αποσύρσεις δικύκλων παλαιότερων προδιαγραφών (έως BS-IV) και οι αγορές νέων ηλεκτρικών πριμοδοτούνται ακόμη με εκπτώσεις ή απαλοιφές φόρων, όπως τα τέλη ταξινόμησης και κυκλοφορίας.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Δελχί επιδοτεί τη δημιουργία δικτύων φόρτισης και ανταλλαγής μπαταριών, έχοντας μάλιστα ενσωματώσει νομικές διατάξεις που απλοποιούν πολύ την όλη διαδικασία παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές στην Ινδία προβαίνουν σε τόσο δραστικές και αιφνίδιες στρατηγικές, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα είναι όντως πολύ ξαφνικά και αυστηρά, ειδικά στους επαγγελματικούς στόλους δίκυκλων και τρίκυκλων που ξαφνικά ανακαλύπτουν πως ήδη τρώνε από την παράταση της προθεσμίας.

Αναλόγως είχε πράξει η ινδική κυβέρνηση και πριν μερικά χρόνια, όταν αποφάσισε ένα ξαφνικό άλμα από τις προδιαγραφές BS-IV στις BS-VI, πηδώντας ουσιαστικά τις BS-V, προκειμένου να επιταχύνει την προσαρμογή στα δεδομένα των ευρωπαϊκών Euro 5. Η κίνηση είχε γίνει για να εκσυγχρονιστεί η ινδική βιομηχανία Μοτοσυκλέτας και να μην απαιτούνται πολλές μετατροπές για τις εξαγωγές δικύκλων, ωστόσο η άμεση μετάβαση στις μεθεπόμενες προδιαγραφές οπωσδήποτε ζόρισε τους εγχώριους κατασκευαστές. Αυτή τη φορά το λάθος άκρο του μαστιγίου αντικρύζουν οι Ινδοί καταναλωτές στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι οποίοι πιθανότατα δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να προσαρμοστούν.

Έτσι κι αλλιώς βέβαια, το μέτρο αφορά τις ταξινομήσεις καινούργιων οχημάτων, οπότε στα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μια ελαστικότητα μέσω της αγοράς μεταχειρισμένων, ωστόσο είναι σαφές πως σε βάθος χρόνου ο νομοθέτης του Δελχί έχει μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό: μια μέρα η πρωτεύουσα να έχει απαλλαχθεί από ρύπους οχημάτων στην ατμόσφαιρά της.