MV Agusta Brutale 1000 και F4 Claudio στην EICMA

Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και αναδιοργάνωση στην εταιρεία!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/11/2018

Μετά την ένεση του κεφαλαίου 40 εκατομμυρίων ευρώ που δέχτηκε η MV Agusta από τους μετόχους της, μπορεί πλέον να δει φως στο τούνελ της κρίσης που βρίσκεται. Συγκεκριμένα η εταιρεία σκοπεύει να διαθέσει τα χρήματα -όπως η ίδια αναφέρει στο δελτίο τύπου της- σε διαφημιστικές δραστηριότητες και στην ενίσχυση του βιομηχανικού της πλάνου. Ειδικότερα ανέφερε πως το βιομηχανικό κομμάτι θα επικεντρωθεί στη διάθεση των premium μοτοσυκλετών υψηλής ποιότητας, στην ανάπτυξη του δικτύου της καθώς και στην ποιοτικότερη παροχή υπηρεσιών, όπως επίσης και στην κατασκευή των πιο όμορφων και τεχνολογικά εξελιγμένων μοτοσυκλετών. Όσον αφορά το δίκτυό της, σκοπεύει να σταματήσει την παροχή των μοτοσυκλετών στους έμπορους, περιορίζοντας τη διάθεσή τους μόνο μέσα από τις επίσημες αντιπροσωπείες. Παράλληλα η ενίσχυση του παγκόσμιου δικτύου της βρίσκεται ήδη στα σκαριά με σκοπό την δημιουργία οκτώ νέων αντιπροσωπειών ξεκινώντας με την αντιπροσωπεία της Μόσχας, που θα εγκαινιαστεί μέσα στο Νοέμβρη. Το Λονδίνο είναι το επόμενο στη λίστα, ενώ μέχρι το τέλος του 2019 θα έχουν εγκαινιαστεί όλα τα καταστήματα. Ακόμη μέσα στα σχέδια της ενίσχυσης της παροχής υπηρεσιών, είναι η ενσωμάτωση του δικτύου της με το τμήμα ανταλλακτικών ώστε να μειωθεί ο χρόνος αναμονής, τόσο των ανταλλακτικών όσο και των αξεσουάρ. Επιπροσθέτως, έχοντας παρουσιάσει τα βασικά της μοντέλα με τους τρικύλινδρους κινητήρες που κυμαίνονται από 675 έως 800 κυβικά, εστιάζει στην επέκταση της γκάμας της στην κατηγορία των 1000 κυβικών εξοπλίζοντας τις μοτοσυκλέτες της με το νέο τετρακύλινδρο κινητήρα. Όπως η ίδια αναφέρει, σκοπεύει να παρουσιάσει στην EICMA το ολοκαίνουργιο MV Agusta Brutale 1000 με την απόδοση του κινητήρα να αγγίζει τους 212 ίππους (!) και η τελική της τα 312 χιλιόμετρα την ώρα, δίπλα στην F4 Claudio που θα παραχθεί σε μόλις 100 αντίτυπα (περισσότερες λεπτομέρειες της F4 μπορείτε να δείτε εδώ). Τέλος, το δελτίο τύπου κλείνει με τις αλλαγές στην διοίκηση της ιταλικής φίρμας, με τον Timur Sardarov να είναι πλέον ο CEO και τον Castiglioni πρόεδρο του συμβουλίου των διευθυντών. Σε δηλώσεις του ο Castiglioni ανέφερε: “Τα πέντε τελευταία χρόνια η MV Agusta έκανε σημαντικές προόδους στην επέκταση της γκάμας της μέσω των τρικύλινδρων και τετρακύλινδρων κινητήρων σε διάφορες κατηγορίες της αγοράς. Τώρα είναι η ώρα να αναλογιστούμε και να συγκεντρωθούμε στην επέκταση του δικτύου μας και των υπηρεσιών μας, προσφέροντας στους αναβάτες μας μια μοναδική εμπειρία που αντιπροσωπεύει τις αξίες της εταιρείας μας. Από οικονομικής άποψης, είμαι περήφανος με την εκπληκτική δουλεία που κάναμε μειώνοντας το χρέος μας κατά 60%, επιτρέποντας στην MV Agusta να σταθεροποιηθεί χάρη στα κεφάλαια που έφεραν οι μέτοχοι της εταιρείας. Αυτές οι σημαντικές επιτυχίες είναι το αποτέλεσμα μιας εξαιρετικής συνεργασίας που είχα με τον Timur αυτή την περίοδο. Τώρα που η MV Agusta είναι δυνατή και επιτέλους μπορώ να συγκεντρωθώ στο κατασκευαστικό κομμάτι που αγαπώ, έχω ελεύθερο το πεδίο να φέρω στην αγορά τις πιο εξελιγμένες μοτοσυκλέτες της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας. Η ιδέα να κάνουμε τον Timur CEO ήταν δική μου και παρακίνησα το συμβούλιο της MV Agusta και είμαι πολύ χαρούμενος που αποδέχτηκε αυτό το ρόλο. Το όραμα και οι στόχοι του στις καινοτομίες θα πάνε την εταιρεία στο επόμενο επίπεδο.” Απ’ τη μεριά του ο νέος CEO δήλωσε: “Ήρθα στην MV Agusta πριν από δύο χρόνια σχεδόν και δούλεψα στενά με τον Giovanni και την ομάδα, με σκοπό να προσφέρουμε στην εταιρεία όχι μόνο όραμα αλλά και στρατηγική, καθώς και την οικονομική υποστήριξη, επιτρέποντας στην MV Agusta να εκσυγχρονιστεί και να γίνει πιο δυναμική. Μπορούμε να περιγράψουμε την εταιρεία με διάφορους τρόπους, όμως πιστεύω ότι η περιγραφή του Claudio Castiglioni είναι η καταλληλότερη: “Υπάρχουν πολλές όμορφες μοτοσυκλέτες στον κόσμο, όμως η MV Agusta είναι το κάτι άλλο”. Είναι τιμή μου που με εμπιστεύεται το συμβούλιο και οι υπάλληλοι και θα αφοσιωθώ πλήρως στην εταιρεία με σκοπό να την ανεβάσω εκεί που της αξίζει. Αυτή η εταιρεία είναι μια πραγματική οικογένεια που τα μέλη της έχουν τρομερές δεξιότητες και πάθος με πιστούς αναβάτες. Είναι μια κληρονομιά της δίκυκλης βιομηχανίας και της Ιταλίας."

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!