Νεκρός μοτοσυκλετιστής από κεραυνό!

Τον χτύπησε την ώρα που οδηγούσε
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/6/2019

Πόσες φορές σας έχει τύχει να οδηγείτε την μοτοσυκλέτα σας κατά τη διάρκεια μιας δυνατής νεροποντής; Σίγουρα, κανείς μας δεν έχει σταματήσει στην άκρη από τις πρώτες σταγόνες που τρώει το κράνος του και με ένα καλό σετ από αδιάβροχα, οι πιο σκληροπυρηνικοί αναβάτες δεν θα κατέβουν από τη σέλα τους, παρά μόνο αν πέσουν στο μάτι μιας καταιγίδας με θυελλώδεις ανέμους και καταρρακτώδη βροχή.
Παρ' όλα αυτά, είναι ελάχιστοι αυτοί που θα αναλογιστούν έναν ενδεχόμενο κίνδυνο εξαιτίας των κεραυνών, καθώς οι περισσότεροι θα θεωρήσουν ότι επειδή είμαστε σε κίνηση την ώρα που οδηγούμε, είμαστε προστατευμένοι. Όπως όμως έχουμε τονίσει κι εμείς στο παρελθόν, αυτή είναι μια πλάνη στην  οποία δεν πρέπει να υποπέσουμε. Το τραγικό περιστατικό που συνέβη στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα στην Florida, με έναν μοτοσυκλετιστή που χτυπήθηκε από τα στοιχεία της φύσης, μας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Ο άτυχος αναβάτης κινούνταν σε μια μεγάλη διαπολιτειακή λεωφόρο το απόγευμα της Κυριακής, όταν τον χτύπησε κεραυνός, όπως κατέθεσαν οι αυτόπτες μάρτυρες. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει τον έλεγχο και να βγει από την πορεία του, ενώ φωτογραφίες από την σκηνή του δυστυχήματος, δείχνουν την μοτοσυκλέτα πεσμένη στο πλάι στην νησίδα. Δυστυχώς, ο αναβάτης δεν κατάφερε να επιβιώσει

Οι πρώτες αναφορές κάνουν λόγο για θάνατο από την πτώση, αλλά πουθενά δεν αναφέρεται αν οφείλεται στην σύγκρουση με τις προστατευτικές μπαριέρες ή αν ο θάνατός του προήλθε από το ακαριαίο χτύπημα των 10 δισεκατομμυρίων Watt ηλεκτρισμού, μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η Τροχαία της περιοχής έδωσε στην δημοσιότητα φωτογραφίες από το κράνος του άτυχου αναβάτη, στις οποίες είναι εμφανέστατες δύο μεγάλες τρύπες πάνω στο κέλυφος.

Για εμάς τέτοια περιστατικά είναι πρακτικά ανήκουστα. Αποτελούν σπάνιο φαινόμενο ακόμη και για τις νοτιοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ όπου συχνά εκδίδονται τέτοιες προειδοποιήσεις για ηλεκτρικά φορτισμένες καταιγίδες, πέραν κάποιου ορίου, κατά τις οποίες συνιστούν να μην οδηγούν σε συγκεκριμένους δρόμους. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων είναι προστατευμένοι σε περίπτωση που τους χτυπήσει κεραυνός και έχει αποδειχτεί πως τα αυτοκίνητα θα αφήσουν αλώβητους τους επιβάτες τους. Δεν ισχύει το ίδιο και για τις μοτοσυκλέτες. Οι Αμερικάνικες αρχές προσπαθούν να ενημερώσουν τους μοτοσυκλετιστές πως δεν πρέπει να αγνοούν συγκεκριμένες οδηγίες κι αυτή την στιγμή ο θάνατος του άτυχου 45χρουνου λειτουργεί ως παράδειγμα. Αν θέλουμε να αντλήσουμε κάτι θετικό από αυτό περιστατικό, είναι ότι θα πρέπει να μας αφυπνίσει και να μας κάνει να αντιληφθούμε τους πραγματικούς κινδύνους. Όταν οδηγούμε σε εθνικές οδούς με αγρούς και χωράφια εκατέρωθεν του δρόμου, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι το κράνος μας είναι ένα από τα υψηλότερα σημεία της περιοχής, σε μια ακτίνα 70-80 μέτρα, την περιοχή δηλαδή που μπορεί να χτυπήσει ένας κεραυνός. Στις ΗΠΑ ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, και πλέον -δυστυχώς- αποδεδειγμένος. Στην Ελλάδα δεν περιμένουμε να δούμε κάτι τέτοιο, ούτε θα σταματήσουμε να οδηγούμε στην βροχή, μιας και περηφανευόμαστε πως κυκλοφορούμε πάντα και παντού με μοτοσυκλέτα, όχι όμως πως μπορεί κανείς να αποκλείσει μία τέτοια περίπτωση, ιδιαίτερα συνυπολογίζοντας το γεγονός πως πλέον οι καταιγίδες έχουν ενταθεί. Μπορεί να ακούγεται λίγο υπερβολικό, αλλά αν κάποιος αισθανθεί πως μπορεί να κινδυνεύει από κάτι τέτοιο, όταν οδηγεί σε μία τοποθεσία όπως η παραπώ μπορεί να αναζητήσει ένα μέρος να προφυλαχθεί εκμηδενίζοντας τις πιθανότητες να κάτι αντίστοιχο. Και φυσικά εννοείται ότι ένα τέτοιο μέρος δεν είναι κάτω από ένα ψηλό δέντρο

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.