Νέο Astrea Grand 110 - Διαθέσιμο στην Ελλάδα - Δελτίο Τύπου - Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Επισκόπηση μοντέλου:

Το νέο Astrea Grand 110i με μονοκύλινδρο τετράχρονο κινητήρα  με ψεκασμό καυσίμου προδιαγραφών Euro-3, προσφέρει εξαιρετική απόδοση καυσίμου με συνολική αυτονομία που ξεπερνά τα 220km. Το Astrea Grand 110i είναι ένα προσιτό, βολικό παπί που αποδίδει ομαλή ισχύ διαθέτοντας τετρατάχυτο κιβώτιο και ηλεκτρική μίζα. Ο ισχυρός κινητήρας τοποθετείται σε ένα στιβαρό και συμπαγές πλαίσιο με γεωμετρία κατάλληλη για ένα ελαφρύ και ευέλικτο παπί, ιδανικό για τη πόλη και τις καθημερινές μετακινήσεις. Οι τροχοί 17” του Astrea Grand 110i σε συνδυασμό με το εμπρός δισκόφρενο το ακινητοποιούν άψογα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα πολυτάλαντο εργαλείο.

Στην ελληνική αγορά το Astrea Grand 110i είναι άμεσα διαθέσιμο στην τιμή των €1,945, σε 2 αποχρώσεις, Quantum Black και Cosmic White  από το Δίκτυο των Επισήμων Εμπόρων της εταιρείας Αδελφοί Σαρακάκη Α.Ε.Β.Μ.Ε. - Επίσημος Εισαγωγέας Διανομέας Honda Moto στην Ελλάδα και μέλος του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη.

 

Βασικά χαρακτηριστικά:

-Αερόψυκτος τετράχρονος κινητήρας SOHC 109cm3με ψεκασμό καυσίμου PGM-FI και ηλεκτρική μίζα, χαμηλό λειτουργικό κόστος και απόλυτη αξιοπιστία.

-Κομψό, κατάλληλο για δύο άτομα, με αποθηκευτικό χώρο που ασφαλίζει κάτω από τη σέλα και ρεζερβουάρ 4,0-L για αυτονομία πάνω από 220km. Δύο επιλογές χρωμάτων, Quantum Black και Cosmic White.

-Ελαφρύ και ευέλικτο χαρίζει στον αναβάτη υψηλή αυτοπεποίθηση, ακόμα και σε μποτιλιαρισμένους δρόμους.

-Ισχυρό υδραυλικό δισκόφρενο 220mm για ασφαλές φρενάρισμα στον εμπρός τροχό και ταμπούρο πίσω.

-Εξωτερικά κυριαρχούν οι μεγάλοι τροχοί 17", που χαρίζουν στο Astrea Grand 110i στιβαρή και δυναμική παρουσία στο δρόμο, συμβάλλοντας και στην άριστη οδική του συμπεριφορά.

-Το Astrea Grand 110i  έχει πλάτος 705mm και ενσωματώνει ένα μεγάλο εσωτερικό αποθηκευτικό χώρο 7 L κάτω από τη σέλα που χωράει διαφόρων ειδών μικροαντικείμενα.

-Το Astrea Grand 110i προσφέρει υψηλή οδηγική άνεση. Οι λεπτές διαστάσεις του παίζουν επίσης ρόλο σ’ αυτή την άνεση και ευκολία χρήσης, καθώς ο αναβάτης μπορεί εύκολα να πατά τα πόδια στο έδαφος για σταθερότητα όταν σταματά.

-Το Astrea Grand 110i υιοθετεί έναν απλό πίνακα οργάνων που ενημερώνει το χρήστη με μια ματιά για σημαντικές πληροφορίες. Εκτός από το μηχανικό ταχύμετρο με ντίζα, η οθόνη απεικονίζει τη σχέση στο κιβώτιο ώστε να είναι ξεκάθαρη η επιλογή της νεκράς.  

-Χάρη στο μονοκύλινδρο κινητήρα του, το φυσικό περιβάλλον του Astrea Grand 110i είναι οι πολυσύχναστοι δρόμοι της πόλης και οι επαρχιακοί δρόμοι με στροφές. Το συμπαγές πλαίσιο χαρίζει στο Astrea Grand 110i ευελιξία κίνησης και στις δύο περιπτώσεις. Η γεωμετρία σχεδιάστηκε με γνώμονα την ευελιξία, ενώ στο σχετικά κοντό μεταξόνιο των 1230mm οφείλεται η γωνία στροφής των 45°. Όλοι αυτοί οι παράγοντες χαρίζουν στον αναβάτη την αυτοπεποίθηση να στρίβει γρήγορα και εύκολα σε αστικούς δρόμους όσο και σε περιοχές εκτός πόλης με στροφές. Το ισχυρό εμπρός δισκόφρενο 220mm και το εξίσου ισχυρό πίσω ταμπούρο 110mm προσφέρουν ασφαλές και αποτελεσματικό φρενάρισμα.

-Το Astrea Grand 110i βασίζεται σε ένα στιβαρό, ατσάλινο πλαίσιο (τύπου ραχοκοκκαλιάς), που προσφέρει την απαιτούμενη ακαμψία για ασφαλή και γεμάτη αυτοπεποίθηση οδήγηση, καταλαμβάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο στο σώμα του δίκυκλου, με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου και του ρεζερβουάρ. Οι μεγάλοι τροχοί εδράζονται στο πλαίσιο μέσω ενός ζεύγους τηλεσκοπικών αναρτήσεων 26mm. Το αποτέλεσμα είναι μία ασφαλής και ευέλικτη συμπεριφορά ακόμα και σε τραχείς δρόμους με ανωμαλίες.

 

-Το Astrea Grand 110i είναι διαθέσιμο σε δύο αποχρώσεις

Quantum Black

 

Cosmic White

 

 

Ιστορία μοντέλου:

 

Το λιτό Honda Super Cub πωλείται σε περισσότερες από 160 χώρες και η συνολική του παραγωγή έχει ξεπεράσει τις 87 εκατομμύρια μονάδες (μέχρι το Μάρτιο 2014), που σημαίνει ότι είναι το δίκυκλο με το μεγαλύτερο όγκο παραγωγής παγκοσμίως.

Μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνία ξεκίνησε να παράγει μοτοσυκλέτες και scooters που βασίζονταν σε εισαγόμενα μοντέλα. Τα πρώτα μοντέλα ήταν ιδιαίτερα ακριβά για τον μέσο πελάτη γεγονός που οδήγησε στην εμφάνιση πολλών τύπων βοηθητικών κινητήρων για ποδήλατα.  Ακριβώς εκείνη την εποχή ο Soichiro Honda ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει χρήσιμα και προσιτά προϊόντα, με αποτέλεσμα τα μοτοποδήλατα που ήταν τα πρώτα προϊόντα της Honda έλαβαν θερμό καλωσόρισμα στην αγορά.

 

Το 1957 που ξεκίνησε η ιδέα του Super Cub η προτροπή του Soichiro Honda προς τους μηχανικούς του ήταν: «φτιάξτε κάτι που να ταιριάζει στα χέρια σας!». Με άλλα λόγια ήθελε να δημιουργήσει ένα προϊόν που θα ταίριαζε άνετα στη ζωή του πελάτη. Επειδή το Super Cub έπρεπε να κινείται με άνεση στους μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους της Ιαπωνίας αποφάσισε ότι το ιδανικό μέγεθος ελαστικών θα είναι οι 17 ίντσες, ένα μέγεθος που δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή σε οχήματα παραγωγής τέτοιου χαρακτήρα. Όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αρνήθηκαν να παράγουν το νέο μέγεθος ελαστικών για ένα και μόνο μοντέλο, αλλά μετά από πολλές απορρίψεις η Honda βρίσκει ένα μικρό κατασκευαστή ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί της. Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό του Super Cub ήταν η εκτενής χρήση για πρώτη φορά πολυαιθυλενίου αντί για ενισχυμένες ίνες πλαστικού γεγονός στοιχείο που συνέβαλε στη μείωση του βάρους του δικύκλου, καθώς το συγκεκριμένο υλικό χρησιμοποιείται για την κατασκευή του εμπρός φτερού και της προστατευτικής ποδιάς.

 

Καθώς η σχεδίαση του έφτανε στο τέλος της  δόθηκε το όνομα Super Cub από τις λέξεις Super που ήταν πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία στη δεκαετία του ’50 και η λέξη Cub από το «μοτο-ποδήλατο» Cub F-Type του 1952.

 

O πρώτος κινητήρας που τοποθετήθηκε στο Super Cub ήταν ένας τετράχρονος 50cc OHV με ιπποδύναμη 4,5 ίππων στις 9.500 rpm.

 

Η προσπάθεια των μηχανικών της Honda είχε ως αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο σχεδόν στις 24 Δεκεμβρίου 1957 να έχει ολοκληρωθεί το πρωτότυπο του Super Cub, το οποίο ξεκίνησε να πωλείται τον Αύγουστο το 1958 στην πολύ ελκυστική τιμή των 55,000 yen. O Senior Managing Director της Honda Fujisawa ξεκίνησε τη δημιουργία ενός δικτύου λιανικών πωλήσεων όπου οι γυναίκες θα αισθάνονταν άνετα για ψώνια και από το 1960 ξεκίνησε η διαφήμιση του μοντέλου μέσα από περιοδικά γενικού ενδιαφέροντος, ανατρεπτική κίνηση καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή διαφημίσεις μοτοσυκλετών υπήρχαν μόνο σε ειδικά περιοδικά. Όλη αυτή η προσπάθεια είχε ως αποτέλεσμα οι μηνιαίες πωλήσεις να ξεπεράσουν τις 30,000 μονάδες, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 ο συνολικός αριθμός πωλούμενων μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία δεν ξεπερνούσε τις 40.000 μονάδες.

 

Την επόμενη χρονιά, το 1959 το Super Cub έκανε την είσοδο του στην Αμερικάνικη ήπειρο με μικρό αντίκτυπο καθώς η αγορά των Η.Π.Α. κυριαρχούνταν από μοτοσυκλέτες 500cc, ενώ το 1961 το Super Cub πραγματοποίησε την είσοδο του στην Ευρώπη και λίγο αργότερα στην Ασία. Πολύ μεγάλη ήταν η απήχηση τους στην αγορά της Ταϊλάνδης όπου η Honda κατέχει ποσοστό 70% και τα Super Cub αποτελούν το 60% των πωλήσεων.

 

Το λιτό Honda Super Cub έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από το 1958 που κυκλοφόρησε. Στιβαρό, προσιτό, απολαυστικό στην οδήγηση και κυρίως εύχρηστο, το Cub πέτυχε επειδή ικανοποιεί άριστα τις ανάγκες και διευκολύνει την καθημερινότητα των ιδιοκτητών του, κάνοντας τις καθημερινές μετακινήσεις γρήγορες και άνετες. Το Super Cub ήταν σε πολλές περιπτώσεις το πρώτο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο για πολλούς αναβάτες, προσφέροντας τη διαισθητική εμπειρία χρήσης ενός ποδηλάτου αλλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, άνεση και ικανότητα μεταφοράς φορτίου.

 

Και ενώ ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ από τότε που παρουσιάστηκε το Super Cub, η ανάγκη για προσιτά και αξιόπιστα προσωπικά μέσα μεταφοράς έχει αυξηθεί. Με τη συνεχή αστική επέκταση και το αυξανόμενο κόστος καυσίμου, η ζήτηση για άνετη και οικονομική μετακίνηση στη δουλειά και σε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου είναι υψηλότερη από ποτέ σε διάφορες κοινωνίες. Η Honda θα συνεχίσει προστατεύει τη βασική φιλοσοφία του Super Cub και να προσπαθεί να προσφέρει χαρά σε πελάτες σε όλο τον κόσμο.

 

H παγκόσμια απήχηση που είχε και ακόμα έχει το Honda Super Cub οδήγησε το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών να κατοχυρώσει τρισδιάστατη πατέντα για το σχήμα του Super Cub, του δημοφιλούς «παπιού» της Honda τον Ιούνιο 2014. Είναι η πρώτη φορά στην Ιαπωνία που το σχήμα μιας μοτοσικλέτας ή κάποιου προϊόντος της αυτοκινητοβιομηχανίας κατοχυρώνεται σαν τρισδιάστατη πατέντα, και αποτελεί εξαιρετικά σπάνια περίπτωση για βιομηχανικό προϊόν ανεξαρτήτως είδους.

 

 

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά – Astrea Grand 110i

 

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος                                               Αερόψυκτος, 4-χρονος, SOHC, μονοκύλινδρος, 2-βάλβιδος

Κυβισμός                                         109cm3

Διάμετρος x Διαδρομή                     50 x 55.6mm

Συμπίεση                                           9.0 : 1

Μεγ. Ισχύς                                         8.70 Ps/7,500min-1

Μεγ. Ροπή                                         8,8 Nm/5,750min-1

 

Τροφοδοσία

Εισαγωγή καυσίμου                        Ηλεκτρονικός ψεκασμός PGM-FI

Ρεζερβουάρ                                       4 L

Κατανάλωση                                  59.2 km/l (ECE R40)

 

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανάφλεξη                                           Ψηφιακού τύπου, με χρονισμό & προπορεία ελεγχόμενα από εγκέφαλο

Εκκίνηση                                          Μίζα & Μανιβέλα

Μπαταρία                                           12V-3AH

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης                                       Αυτόματος, Φυγοκεντρικός, Υγρός, Πολύδισκος

Κιβώτιο                                              4-τάχυτο, περιστροφικού τύπου

Τελική μετάδοση                               Αλυσίδα τύπου 420 με ασφάλεια

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος                                                 Ατσάλινη Ραχοκοκαλιά, τετραγωνικής διατομής

 

ΣΩΜΑ

Διαστάσεις (LxWxH)                                   1880mm x 705mm x 1080mm

Μεταξόνιο                                          1230mm

Γωνία Κάστερ                                   26゜30´

Ίχνος                                                  68mm

Γωνία Στροφής Τιμονιού                 45°

Ύψος Σέλας                                      760mm

Απόσταση από το έδαφος              135mm

Βέρος Γεμάτο                                    99kg

 

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τύπος                                                 Εμπρός τηλεσκοπικό πιρούνι 26mm

 

 

ΤΡΟΧΟΙ

Τύπος                                                 Εμπρός/Πίσω χυτοί αλουμινένιοι τροχοί

Ζάντες                                                Εμπρός         17x1.40

                                                            Πίσω             17x1.60

Ελαστικά                                            Εμπρός          70/90-17M/C 38P

                                                            Πίσω              80/90-17M/C 50P

 

ΦΡΕΝΑ

Τύπος                                            Εμπρός δίσκος 220mm

                                 Πίσω ταμπούρο 110mm

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha