Νέο παγκόσμιο ρεκόρ burn out! (Video)

Καταχωρήθηκε στο βιβλίο Guinness

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/6/2017

Στις 20 Μαΐου στην πόλη Rzeszów που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Πολωνίας, επετεύχθη έναν νέο ρεκόρ για την μεγαλύτερη απόσταση burn out με μοτοσυκλέτα. Ο νέος κάτοχος του ρεκόρ είναι ο Maciej "DOP" Bielicki, ένας εκ των κορυφαίων stunt rider στην χώρα του και ο μοναδικός που κάνει stunts με Harley Davidson. Μετά τους απαραίτητους ελέγχους και πιστοποιήσεις, το ρεκόρ αναγνωρίστηκε και επίσημα από την Guinness World Records και πλέον από τον Ιούλιο του 2017 ανήκει στους Πολωνούς!

Το event διοργανώθηκε από το GOC Harley-Davidson Rzeszów, τον μεγαλύτερο αντιπρόσωπο της Harley στην Πολωνία και στην Κεντροανατολική Ευρώπη, και από την GOC (Game Over Cycles), μια εταιρεία που φτιάχνει custom μοτοσυκλέτες η οποία ανήκει ουσιαστικά στον αντιπρόσωπο της Hraley.

Το νέο ρεκόρ απόστασης είναι 4,5 χιλιόμετρα (4,47947 χιλιόμετρα για την ακρίβεια) και μάλιστα ο Bielicki το πέτυχε με την πρώτη του προσπάθεια, πάνω στη σέλα ενός Street Rod 750. Το προηγούμενο ρεκόρ είχε καταγραφεί πέρσι στις Η.Π.Α. με μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα (1200cc) και ήταν 3,7 χιλιόμετρα.

Αν νομίζετε ότι το συγκεκριμένο επίτευγμα ήταν κάτι απλό και εύκολο, κάνετε τεράστιο λάθος. Απαιτούσε εξαιρετικά υψηλή τεχνική και ικανότητα, κάτι που γίνεται σαφές κι από την περιγραφή του Myszkowski, του ιδιοκτήτη της GOC Harley-Davidson Rzeszów: "Μετά από τα πρώτα 300 μέτρα τα φρένα μπλοκάρισαν, τα υγρά τους έβρασαν και δεν μπορούσε να απελευθερώσει τα φρένα πλέον. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της προσπάθειας, για περίπου 10 λεπτά δηλαδή, πρέπει να κρατά πατημένο το φρένο, να μετακινήσεις το βάρος του σώματος στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας ώστε να ελαφρύνει το πίσω και ταυτόχρονα να ελέγχεις την μοτοσυκλέτα διαρκώς ώστε να μην σταματήσει να καίει το λάστιχο καθόλου. Αν αυτή η διαδικασία σταματούσε έστω και για ένα δευτερόλεπτο, η προσπάθεια δεν θα έπαιρνε έγκριση και θα έπρεπε να την κάνουμε ξανά από την αρχή. Θα έπρεπε να αλλάξουμε τα τακάκια, τα λάστιχα και να ξεκινήσουμε ξανά. Ο αναβάτης θα έπρεπε επίσης να ξεκουραστεί, καθώς αυτού του είδους τα stunts απαιτούν ιδιαίτερη σωματική προσπάθεια."

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι βέβαια και η οπτική του Maciej "DOP" Bielicki: "Προετοιμαζόμουν γι' αυτό περίπου ένα μήνα. Μια εβδομάδα πριν την προσπάθεια έκανα προπόνηση με την μοτοσυκλέτα που έσπασα το ρεκόρ, το Street Rod. Η διαδρομή ήταν αρκετά δύσκολη, γιατί δεν ήταν απλώς μια ευθεία. Είναι ένας κανονικός δρόμος, ο οποίος έκλεισε για την κυκλοφορία την ώρα της προσπάθειας. Περιλαμβάνει δύο διασταυρώσεις τις οποίες έπρεπε να περάσω και μια πλατεία που έπρεπε να την κάνω γύρω-γύρω. Επιπλέον, σε διάφορα σημεία της διαδρομής ο δρόμος είχε διαφορετικές κλίσεις που δυσκόλευαν το συνεχόμενο ντριφτάρισμα, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά."

Aν αγαπάς αυτό που κάνεις, αν πιστεύεις στον εαυτό σου και αν δουλέψεις σκληρά, τα πάντα είναι δυνατά

Η μοτοσυκλέτα με την οποία έγινε το ρεκόρ δεν είχε καμία μετατροπή. Αντίστοιχα, το ελαστικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν παραγωγής του εμπορίου, κάτι άλλωστε που ήταν και στους όρους για να πιστοποιηθεί το ρεκόρ. Πέρα απ' αυτό, για να είναι επίσημα αναγνωρισμένο το ρεκόρ, οι οργανωτές θα έπρεπε να προσκομίσουν στην Guinness World Records ένα αμοντάριστο βίντεο ολόκληρης της διαδρομής, θα έπρεπε να υπάρχουν δύο δηλώσεις μαρτύρων καθώς και μέτρηση της απόστασης από πιστοποιημένο τοπογράφο. Τα αποδεικτικά στοιχεία για την πιστοποίηση του ρεκόρ συμπεριλάμβαναν επίσης υλικό από υπέρυθρη κάμερα που θα έδειχνε πως ο πίσω τροχός δεν σταμάτησε να ντριφτάρει ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

"Όσο καιρό λειτουργεί η Game Over Cycles, ακούμε διαρκώς ότι κάτι που θέλουμε να κάνουμε είναι αδύνατον. Είναι αδύνατον να φτιάξουμε και να κάνουμε τατουάζ σε μια μοτοσυκλέτα, αλλά εμείς φτιάξαμε το Recidivist –την πρώτη μοτοσυκλέτα με τατουάζ στον κόσμο. Δεν μπορεί κανείς να φτιάξει μια μουσική μοτοσυκλέτα, στην οποία τα εξαρτήματα θα ήταν ταυτόχρονα μουσικά όργανα και πλήρως λειτουργικά στοιχεία της κατασκευής, αλλά έτσι ακριβώς είναι το δικό μας Hard Rock Café Bike", συμπλήρωσε ο Myszkowski. "Μας είπαν επίσης, ότι δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε την μεγαλύτερη αντιπροσωπεία της Harley στην Κεντροανατολική Ευρώπη. Παρόλα αυτά, εμείς πιστεύουμε ότι τόσο στην ζωή όσο και στον επαγγελματικό τομέα, το πάθος και η πίστη είναι πάρα πολύ σπουδαίοι παράγοντες. Ο Maciej κάνει τα κόλπα του με Harley, το οποίο είναι σχεδόν 100 κιλά βαρύτερο από τις μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούνται για stunts. Και σ' αυτόν έλεγαν επίσης ότι ήταν δεν μπορούσε να γίνει, οπότε ενώσαμε τις δυνάμεις μας και αποδείξαμε ότι αν αγαπάς αυτό που κάνεις, αν πιστεύεις στον εαυτό σου και αν δουλέψεις σκληρά, τα πάντα είναι δυνατά."

Δείτε εδώ το εντυπωσιακότατο βίντεο από την επίτευξη του παγκόσμιου ρεκόρ απόστασης burn out με μοτοσυκλέτα:

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.