Νέο ρεκόρ Supersport στις Σέρρες από Καρακώστα! Άπιαστος με Παπανικολάου από τους Βούλγαρους

Καρακώστας με 1:19.975 νέο ρεκόρ Supersport!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/3/2019

Με νέο ρεκόρ πίστας στα Supersport απάντησε σήμερα ο Δημήτρης Καρακώστας στην χθεσινή μάχη με τον Georgiev, που επίσης είχε πάρει πολύ οριακά και από παιχνίδι της στιγμής την νίκη εχθές. Σήμερα ο Καρακώστας δεν θα άφηνε αναπάντητο κάτι τέτοιο και θα έδειχνε με τον καλύτερο τρόπο ποιος είναι ο κυρίαρχος της πίστας στα 600! Με νέο ρεκόρ πίστας και με εξαιρετική παρουσία σε καθεστώς προετοιμασίας για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, πήρε μία σημαντική νίκη τόσο για τον ίδιο, όσο και το ελληνικό αίσθημα μετά την διάλυση του χρόνου εχθές από το Ducati V4R. Μόνος του απέναντι στους αγωνιζόμενους στο BMU ο Καρακώστας έγινε σήμερα το πρόσωπο που συγκέντρωνε το σχολιασμό στις γεμάτες κερκίδες και τον απίστευτα πολύ κόσμο που γέμισε την πίστα.

Η εικόνα που αντίκρισαν όσοι πήγαν σήμερα στην πίστα ήταν άμεσα συγκρίσιμη με πολύ παλιές ημέρες του Πανελληνίου Πρωταθλήματος και ακόμα καλύτερα, βάζοντας σε αναγκαστικές συγκρίσεις τους λίγους Έλληνες αγωνιζόμενους που πήραν μέρος στο BMU. Το γεγονός πως ο Καρακώστας δεχόταν σήμερα τα συγχαρητήρια από τους γείτονες και από τον κόσμο, δίνει μία μικρή μονάχα εικόνα από το κλίμα, όλες αυτές τις ημέρες.

Ο νεαρός Χρήστος Παπανικολάου επικράτησε στην SSP300 με τρόπο απόλυτο και καθοριστικό σαν να μην είχε την ίδια μοτοσυκλέτα με τους υπόλοιπους. Αποτελώντας ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της χώρας μας για το μέλλον, ο Παπανικολάου ήταν ταχύτερος όλων σε όλη την διάρκεια αυτού του γύρου του Βαλκανικού πρωταθλήματος και στους δύο αγώνες, σε κάθε εμφάνιση και πάντα με μεγάλη διαφορά!

Στην SP125 που γυρίζει ταυτόχρονα με την SSP300 ο Αντώνης Αβραμόπουλος επικράτησε εξίσου καθοριστικά, ενώ εχθές ήταν ταχύτερος από όλες σχεδόν τις μεγαλύτερες σε κυβικά μοτοσυκλέτες.

Και στις υπόλοιπες όμως κατηγορίες υπήρχαν Έλληνες αντιπρόσωποι με επίσης πολύ καλή επίδοση, ο Γιώργος Ανίψης ήρθε δεύτερος στην κατηγορία του όταν κι αναγκαστικά χωρίστηκε η F1000 εξαιτίας των πολλών συμμετοχών. Ένα «γλυκό» πρόβλημα που αμφιβάλουμε αν θα το δούμε ποτέ να συμβαίνει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Στην F1000 έτρεχαν οι Κωνσταντίνος Ιγνατιάδης, Επαμεινώνδας Καριώτης, που συνολικά έκλεισαν την παρουσία τους πάνω από τον Ανίψη στην 21η γενικής της κατηγορίας F. Ο Ιγνατιάδης έφτασε στην 11η και στην 15η ο Καριώτης.

Στα Superbike που χθες έγινε η απίστευτη μάχη που επέφερε πτώση του Choy και ρεκόρ με 1:17.614 για τον Karanyotov οι χρόνοι εξελίχθηκαν σήμερα πιο ομαλά, στο 1:18 πράγμα που επίσης είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Αυτό είδε στην αρχή ο Λευτέρης Πίππος, πως μπορεί να κρατηθεί και να παλέψει για το βάθρο καθώς σήμερα το Ducati V4R δεν εξαφανιζόταν τόσο δραματικά όσο εχθές κι όλα αυτά μέσα στον πρώτο γύρο, σε μία απόφαση που δεν ολοκλήρωσε δεύτερο, καθώς στην 15η στροφή έφυγε πολύ ανοικτά εξαιτίας πολύ υψηλής εισόδου από το κυνήγι με τον Muresan και πάτησε έτσι στο ακάθαρτο. Καταφέρνοντας να την κρατήσει βρέθηκε πάνω στα βιράζ της 16ης από τα οποία δεν υπήρχε επιστροφή, κάνοντας μία άσχημη πτώση με πολύ μεγάλη ταχύτητα, (3η στον κόφτη) φτάνοντας η μοτοσυκλέτα του σχεδόν στην μέση της ευθείας. Ο Λευτέρης αν κι έπεσε με μεγάλη ταχύτητα δεν χτύπησε ενώ χειροκροτήθηκε από το πλήθος που τον παρότρυνε να το ξεπεράσει, όπως επίσης και από τις επισκέψεις στο box αμέσως μετά. Ένα ακόμη στοιχείο για το κλίμα!

Η πτώστη του Πίππου... φωτό: Γιώργος Ακριβόπουλος

Εντός δεκάδας, στην 8η θέση τερμάτισε ο Μαρκεσίνης, του οποίου η επίδοση αυτή θα πρέπει να μετρά διπλά εξαιτίας της ατομικής προσπάθειας του Γιώργου. Με ελάχιστα μέσα και μία μοτοσυκλέτα που έχει γράψει τα αγωνιστικά της χιλιόμετρα, ο Μαρκεσίνης είχε μία πολύ καλή παρουσία.

Ο Angel Karanyotov επικράτησε του Martin Choy και σήμερα, κινούμενοι και οι δύο στα χαμηλά του 1:18 και παλεύοντας δυναμικά για την επικράτηση χαρίζοντας θέαμα, με τους θεατές να εκδηλώνουν την ανησυχία τους πολλές φορές καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που από έξω φαινόταν πως η πτώση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή…

Ο «σερραίικος» γύρος του Βαλκανικού Πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία σε εξαιρετικό κλίμα με πάρα πολλές συμμετοχές, και πάρα πολλούς θεατές, αφήνοντας για εμάς εδώ και για όσους εμπλέκονται στην διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, μονάχα με παραδείγματα να έχουμε να πάρουμε…  

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.