Νέο ρεκόρ Supersport στις Σέρρες από Καρακώστα! Άπιαστος με Παπανικολάου από τους Βούλγαρους

Καρακώστας με 1:19.975 νέο ρεκόρ Supersport!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/3/2019

Με νέο ρεκόρ πίστας στα Supersport απάντησε σήμερα ο Δημήτρης Καρακώστας στην χθεσινή μάχη με τον Georgiev, που επίσης είχε πάρει πολύ οριακά και από παιχνίδι της στιγμής την νίκη εχθές. Σήμερα ο Καρακώστας δεν θα άφηνε αναπάντητο κάτι τέτοιο και θα έδειχνε με τον καλύτερο τρόπο ποιος είναι ο κυρίαρχος της πίστας στα 600! Με νέο ρεκόρ πίστας και με εξαιρετική παρουσία σε καθεστώς προετοιμασίας για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, πήρε μία σημαντική νίκη τόσο για τον ίδιο, όσο και το ελληνικό αίσθημα μετά την διάλυση του χρόνου εχθές από το Ducati V4R. Μόνος του απέναντι στους αγωνιζόμενους στο BMU ο Καρακώστας έγινε σήμερα το πρόσωπο που συγκέντρωνε το σχολιασμό στις γεμάτες κερκίδες και τον απίστευτα πολύ κόσμο που γέμισε την πίστα.

Η εικόνα που αντίκρισαν όσοι πήγαν σήμερα στην πίστα ήταν άμεσα συγκρίσιμη με πολύ παλιές ημέρες του Πανελληνίου Πρωταθλήματος και ακόμα καλύτερα, βάζοντας σε αναγκαστικές συγκρίσεις τους λίγους Έλληνες αγωνιζόμενους που πήραν μέρος στο BMU. Το γεγονός πως ο Καρακώστας δεχόταν σήμερα τα συγχαρητήρια από τους γείτονες και από τον κόσμο, δίνει μία μικρή μονάχα εικόνα από το κλίμα, όλες αυτές τις ημέρες.

Ο νεαρός Χρήστος Παπανικολάου επικράτησε στην SSP300 με τρόπο απόλυτο και καθοριστικό σαν να μην είχε την ίδια μοτοσυκλέτα με τους υπόλοιπους. Αποτελώντας ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της χώρας μας για το μέλλον, ο Παπανικολάου ήταν ταχύτερος όλων σε όλη την διάρκεια αυτού του γύρου του Βαλκανικού πρωταθλήματος και στους δύο αγώνες, σε κάθε εμφάνιση και πάντα με μεγάλη διαφορά!

Στην SP125 που γυρίζει ταυτόχρονα με την SSP300 ο Αντώνης Αβραμόπουλος επικράτησε εξίσου καθοριστικά, ενώ εχθές ήταν ταχύτερος από όλες σχεδόν τις μεγαλύτερες σε κυβικά μοτοσυκλέτες.

Και στις υπόλοιπες όμως κατηγορίες υπήρχαν Έλληνες αντιπρόσωποι με επίσης πολύ καλή επίδοση, ο Γιώργος Ανίψης ήρθε δεύτερος στην κατηγορία του όταν κι αναγκαστικά χωρίστηκε η F1000 εξαιτίας των πολλών συμμετοχών. Ένα «γλυκό» πρόβλημα που αμφιβάλουμε αν θα το δούμε ποτέ να συμβαίνει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Στην F1000 έτρεχαν οι Κωνσταντίνος Ιγνατιάδης, Επαμεινώνδας Καριώτης, που συνολικά έκλεισαν την παρουσία τους πάνω από τον Ανίψη στην 21η γενικής της κατηγορίας F. Ο Ιγνατιάδης έφτασε στην 11η και στην 15η ο Καριώτης.

Στα Superbike που χθες έγινε η απίστευτη μάχη που επέφερε πτώση του Choy και ρεκόρ με 1:17.614 για τον Karanyotov οι χρόνοι εξελίχθηκαν σήμερα πιο ομαλά, στο 1:18 πράγμα που επίσης είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Αυτό είδε στην αρχή ο Λευτέρης Πίππος, πως μπορεί να κρατηθεί και να παλέψει για το βάθρο καθώς σήμερα το Ducati V4R δεν εξαφανιζόταν τόσο δραματικά όσο εχθές κι όλα αυτά μέσα στον πρώτο γύρο, σε μία απόφαση που δεν ολοκλήρωσε δεύτερο, καθώς στην 15η στροφή έφυγε πολύ ανοικτά εξαιτίας πολύ υψηλής εισόδου από το κυνήγι με τον Muresan και πάτησε έτσι στο ακάθαρτο. Καταφέρνοντας να την κρατήσει βρέθηκε πάνω στα βιράζ της 16ης από τα οποία δεν υπήρχε επιστροφή, κάνοντας μία άσχημη πτώση με πολύ μεγάλη ταχύτητα, (3η στον κόφτη) φτάνοντας η μοτοσυκλέτα του σχεδόν στην μέση της ευθείας. Ο Λευτέρης αν κι έπεσε με μεγάλη ταχύτητα δεν χτύπησε ενώ χειροκροτήθηκε από το πλήθος που τον παρότρυνε να το ξεπεράσει, όπως επίσης και από τις επισκέψεις στο box αμέσως μετά. Ένα ακόμη στοιχείο για το κλίμα!

Η πτώστη του Πίππου... φωτό: Γιώργος Ακριβόπουλος

Εντός δεκάδας, στην 8η θέση τερμάτισε ο Μαρκεσίνης, του οποίου η επίδοση αυτή θα πρέπει να μετρά διπλά εξαιτίας της ατομικής προσπάθειας του Γιώργου. Με ελάχιστα μέσα και μία μοτοσυκλέτα που έχει γράψει τα αγωνιστικά της χιλιόμετρα, ο Μαρκεσίνης είχε μία πολύ καλή παρουσία.

Ο Angel Karanyotov επικράτησε του Martin Choy και σήμερα, κινούμενοι και οι δύο στα χαμηλά του 1:18 και παλεύοντας δυναμικά για την επικράτηση χαρίζοντας θέαμα, με τους θεατές να εκδηλώνουν την ανησυχία τους πολλές φορές καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που από έξω φαινόταν πως η πτώση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή…

Ο «σερραίικος» γύρος του Βαλκανικού Πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία σε εξαιρετικό κλίμα με πάρα πολλές συμμετοχές, και πάρα πολλούς θεατές, αφήνοντας για εμάς εδώ και για όσους εμπλέκονται στην διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, μονάχα με παραδείγματα να έχουμε να πάρουμε…  

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες