Νόμιμη η διήθηση σε 3 πολιτείες των ΗΠΑ

Προστίθεται από 1η Οκτωβρίου 2021 η Montana
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/3/2021

Μέχρι τώρα η California και η Utah επέτρεπαν νόμιμα την διήθηση των μοτοσυκλετών στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, με ορισμένους βασικούς κανόνες και με όριο στην διαφορά ταχύτητας. Μάλιστα όταν είχε πρωτοεφαρμοστεί το μέτρο αυτό στην California είχαν καταγραφτεί περιστατικά εκδικητικής συμπεριφοράς οδηγών αυτοκινήτων που ανέκοπταν τον δρόμο στις μοτοσυκλέτες οδηγώντας μερικές φορές και σε ατυχήματα.

Από τότε έχει περάσει μία πενταετία βέβαια και η διήθηση έχει γίνει καθημερινή πρακτική τόσο στην California που ήταν η πρώτη πολιτεία των ΗΠΑ που το εφάρμοσε, όσο και στην Utah.

Τώρα προστίθεται και η Montana. Από 1η Οκτωβρίου 2021 οι αναβάτες θα μπορούν να πραγματοποιούν διήθηση με βάση τρεις κανόνες, που μοιάζουν περισσότερο με οδηγίες:

  1. Η διήθηση να συμβαίνει σε δρόμους με φαρδιές λωρίδες που επιτρέπουν την ασφαλή προσπέραση
  2. Να γίνεται όταν η κίνηση των αυτοκινήτων είναι σε χαμηλές ταχύτητες περίπου 20 χιλιομέτρων (10 μίλια) και η μοτοσυκλέτα να μην ξεπερνά τα 30 χμ/ω σε διαφορά ταχύτητας σχετικά με το αυτοκίνητο
  3. Ο αναβάτης να έχει την προσοχή του τεταμένη και να κάνει συνετές επιλογές κατά την ώρα που πραγματοποιεί διήθηση

Το σημαντικό είναι πως -και- στην Montana η διήθηση θα θεωρείται από τον νόμο ως μία πράξη προσπέρασης ενός οποιουδήποτε οχήματος από μία μοτοσυκλέτα, φτάνει αυτό το όχημα να είναι σταματημένο (εξαιτίας αυξημένης κυκλοφορίας) ή να κινείται με περίπου 20χμ/ω προς την ίδια κατεύθυνση και στην ίδια λωρίδα κυκλοφορίας. Από την στιγμή που είναι μία προσπέραση ισχύει και η νομοθεσία για τις προσπεράσεις σε περίπτωση ατυχήματος, που σημαίνει πως ο αναβάτης θα μπορέσει να βρει το δίκιο του. Με βασική προϋπόθεση να έχει διατηρήσει τους παραπάνω κανόνες.

Είναι ακόμη μακρύς ο δρόμος γιατί μιλάμε για τρεις από τις πενήντα πολιτείες αν και ήδη άλλη μία, το Oregon, είναι έτοιμη να επιτρέψει κι εκείνη την διήθηση των μοτοσυκλετών.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.