Ο Andrea Iannone επιτίθεται: “Ο Rossi είναι ο κανίβαλος των MotoGP”!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2015

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ισπανικό περιοδικό Solomoto, ο Andrea Iannone ήταν ο γνωστός εαυτός του, δεν έδινε στον δημοσιογράφο αποκαλύψεις ή κάτι διαφορετικό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του ανθρώπου, και αντίθετα με το παράδειγμα του Stefan Bradl, που ήταν κάποτε χαμογελαστός και ομιλητικός, ο Iannone ήταν έτσι πάντα, ακόμα και πριν από τα MotoGP. Στην συνέντευξη που μας είχε δώσει στην Ελλάδα, όταν είχε έρθει με αφορμή την αλλαγή της αντιπροσώπευσης της Ducati, μας είχε δώσει ένα στοιχείο για το πώς θα είναι οι μελλοντικές του συνεντεύξεις. Δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς για το στιλ του. Σε τέτοιες περιπτώσεις απλά χρειάζεται εσύ που κάνεις τις ερωτήσεις, να οδηγείς τον άλλο να σε εμπιστευτεί, για να έχεις την ευκαιρία μιας αποκάλυψης. Δεν έχουν όλοι την ίδια υπομονή. Ο Ισπανός δημοσιογράφος που κάθισε απέναντι από τον Iannone, σίγουρα δεν την είχε. Λαμβάνοντας τετριμμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έκανε, και λίγο με τον εκνευρισμό που φέρνει το φράγμα της γλώσσας, καθώς για κανέναν δεν ήταν εύκολο να ακούει τα αγγλικά του άλλου με την έντονη προφορά, ο Ισπανός δημοσιογράφος άρχισε να κάνει ερωτήσεις που δεν έχουν κανένα νόημα, πέρα από το να ιντριγκάρουν τον συνεντευξιαζόμενο. Και δυστυχώς ο Iannone τσίμπησε το δόλωμα.

 

Πρώτη ερώτηση: «Νιώθεις μειονεκτικά που δεν έχεις κερδίσει πρωτάθλημα;». Αυτή είναι ερώτηση ίντριγκας και τίποτα περισσότερο, και πέτυχε τον σκοπό της: Ο Iannone εκνευρίστηκε και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του είπε: «Έχω κερδίσει αγώνες στο παρελθόν, αγωνίζομαι με τους καλύτερους του κόσμου, μπορεί να μην έχω κερδίσει πρωτάθλημα όπως κι εκείνοι, αλλά έχω πάντα πιθανότητες για μια νίκη»

Ο Ισπανός δημοσιογράφος είχε πάρει κάτι περισσότερο από ένα ξερό «όχι» και βλέποντας τον εκνευρισμό, συνέχισε κτυπώντας απ’ ότι φαίνεται ένα αδύνατο σημείο: «Είναι δύσκολο να είσαι πιλότος των MotoGP στην Ιταλία;»

Και χωρίς να μπερδέψει τα λόγια του ο Iannone απάντησε:

«Ο Rossi έχει κανιβαλίσει τον ιταλικό μοτοσυκλετισμό (εννοεί τον επαγγελματικό αυτού του επιπέδου) σαν το ζιζάνιο που δεν αφήνει το γρασίδι να μεγαλώσει γύρω του»!

 

Ο κύβος ερρίφθη! Ο δημοσιογράφος είχε εξοργίσει τον άνθρωπο απέναντί του, και τον οδήγησε να πει πράγματα που δεν θα έπρεπε… Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν γίνεται να κατηγορήσει κανείς τον Rossi, πως έφτασε εκεί που είναι εξαιτίας γνωριμιών, ή προτίμησης ή ευκαιριών. Είναι μακράν ο καλύτερος αναβάτης, κερδίζοντας με την αξία του. Μπορεί να έχει προτιμήσεις, με ποιους από τους Ιταλούς συμπαίκτες του θα κάνει παρέα, όπως με τον αδικοχαμένο Marco Simoncelli. Μπορεί να έχει καθοδηγήσει την κοινή γνώμη στο παρελθόν κάνοντας σχόλια για άλλον αναβάτη, όπως έγινε με τον Lorenzo, (έχοντας ζητήσει συγνώμη αργότερα), αλλά για κανιβαλισμό δεν γίνεται να κατηγορηθεί. Ούτε ότι έχει εκμεταλλευτεί τον κόσμο.

Αυτό που μάλλον έχει ενοχλήσει τον Iannone, είναι η δημοφιλία του Rossi, που πάντα κλέβει την παράσταση. Όμως αυτό ο Valentino το έχει κερδίσει με τα έργα του και την προσωπικότητά του, δεν το έκλεψε από κανέναν! Το MotoGP είναι το πρωτάθλημα για τους καλύτερος, κι αυτό ισχύει για όλους τους τομείς…

 

Φαίνεται τελικά, ότι πριν μία εβδομάδα ακριβώς, οι ολιγοήμερες διακοπές του Iannone, με την κοπέλα του και τους στενούς φίλους, δεν τον βοήθησαν να ηρεμίσει τελείως!

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες