Ο Domenicalli Πρόεδρος της Motor Valley Association

Με στόχο την αύξηση του τουρισμού

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/12/2019

Μέσα από μια συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα ακροατηρίου στο εργοστάσιο της Ducati, ανακοινώθηκε η εκλογή του CEO της εταιρείας απ’ τη Bologna, Claudio Domenicali, ως πρόεδρος του Συνδέσμου Motor Valley. Στη συνέντευξη ήταν παρόντες φυσικά και οι εκπρόσωποι διάφορων εταιρειών και διαχειριστές πιστών που είναι μέλη του Συνδέσμου, καθώς και ο Πρόεδρος της Περιφέρειας Emilia-Romagna, Stefano Bonaccini.

Το Motor Valley είναι ένας σύνδεσμος που ενώνει πολλές ιταλικές εταιρείες αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, συλλέκτες οχημάτων και ιδιοκτήτες πιστών, με τα γραφεία να βρίσκονται στην Emilia-Romagna. Σε συνεργασία με την Διοίκηση της Περιφέρειας στοχεύουν στην ανάδειξη της πλούσιας αυτοκινητοβιομηχανικής ιστορίας που έχει η περιοχή και να την μετατρέψουν στη “Μέκκα” για όσους έχουν πάθος με τα ιταλικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Ο Domenicalli άρχισε το λόγο του αναφέροντας: “Η Motor Valley ενώνει τις δυνάμεις περίφημων ονομάτων της βιομηχανίας που χαίρουν ιδιαίτερης αναγνώρισης σε παγκόσμιο επίπεδο για την σχεδίαση, τις τεχνολογίες και τις επιδόσεις των δημιουργιών τους, ενώ βρίσκονται πολύ κοντά η μια στην άλλη, εντός ακτίνας 150 χιλιομέτρων. Όπως η Ducati, που είναι περήφανη να αποτελεί μέλος του Συνδέσμου, έτσι και εγώ αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή να είμαι ο Πρόεδρός του. Για μένα, το να αποδεχτώ αυτό το ρόλο ήταν μια κίνηση που συνοδεύεται από μεγάλες ευθύνες μαζί με την αναγνώριση από την περιοχή που μου έχει προσφέρει τόσα πολλά.” Συνέχισε λέγοντας: “Η Emilia-Romagna χαίρει ενός άνευ προηγουμένου ακαδημαϊκού πολιτισμού με απαράμιλλες τεχνολογικές και οδηγικές ικανότητες. Παράλληλα, αποτελεί πόλο έλξης για νέα ταλέντα, εταιρείες και αξίζει όλη μας την υποστήριξη.”

Το Motor Valley αντανακλά την υπεροχή της ιταλικής βιομηχανίας στον τομέα των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών, με στόχο την ανάδειξη των δυνατοτήτων της περιοχής για τη δημιουργία μερικών από τα πιο μοναδικά και ποιοτικά οχήματα, καθώς μετρά πάνω 16.500 εταιρείες αυτού του τομέα. Στο επίκεντρο της προσοχής του Συνδέσμου βρίσκονται οι μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα, που είναι στη νούμερο ένα θέση της λίστας με τα "αγαθά" που παράγει η περιοχή. Ωστόσο, πέρα απ’ τις Dallara, Ducati, Ferrari, Lamborghini, Maserati και Pagani ο Σύνδεσμος περιλαμβάνει και 15 μουσεία αφιερωμένα σε αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες (όπως τα Enzo Ferrari Museum στη Modena, Ferrari Museum στο Maranello και Ducati Museum στο Borgo Panigale). Ακόμη, μέλη του Συνδέσμου είναι και 16 συλλέκτες οχημάτων και τέσσερις ιδιοκτήτες πιστών. Με τόσο πλούσιο περιεχόμενο που προσφέρουν τα μέλη του Συνδέσμου, ο στόχος της Motor Valley σε συνεργασία με την Διοίκηση της Περιφέρειας να αυξήσουν τον τουρισμό είναι σχεδόν δεδομένος. Σε συνδυασμό μάλιστα με το Food Valley, το UNESCO World Heritage Sites και την ομορφιά των Άλπεων, η περιοχή είναι ένας απ’ τους πιο hot τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, όπως δήλωσε ο Stefano Bonaccini.

Ετικέτες

Ducati

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.