Ο Ewan McGregor για Harley-Davidson LiveWire: Ψάχναμε συνέχεια ρεύμα για το Long Way Up

Καθόλου ειδυλλιακά τα γυρίσματα του 3ου ντοκυμαντέρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/2/2020

Στα τέλη του 2019 ο Ewan McGregor και ο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας», ο Charlie Boorman ολοκλήρωσαν το Long Way Up, ένα ντοκιμαντέρ που ταξίδεψαν από την Γη του Πυρός μέχρι το Los Angeles. Έχουν προηγηθεί τα Long Way Round που από το Λονδίνο πήγαν στην Νέα Υόρκη αλλά ταξιδεύοντας ανατολικά και το Long Way Down που κατέβηκαν στην άκρη της Αφρικής. Αυτή τη φορά όμως πραγματοποίησαν το ταξίδι με την νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που στο ΜΟΤΟ δοκιμάσαμε κι εμείς στην Αμερική εδώ και αρκετούς μήνες, στο τεύχος Αυγούστου 2019, πριν ακόμη ξεκινήσουν για το ταξίδι. Χρειάστηκε να κάνουν πολλές μετατροπές στην LiveWire για να κουβαλήσουν τον εξοπλισμό τους και να σχεδιάσουν ένα προσεκτικό πρόγραμμα με βάση την πρακτική και όχι την θεωρητική αυτονομία που σκαρφαλώνει στα 225 χιλιόμετρα. Στα χαρτιά παντά.

 Και τώρα ο McGregor κατά την διάρκεια συνέντευξής του, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν ψάχνοντας να φορτίσουν τις μοτοσυκλέτες.

Παραδέχτηκε πως ξέμεινε πολλές φορές από μπαταρία και πως αναγκαζόταν να ζητιανεύει για ρεύμα. «Κατασκηνώνανε στις αυλές των σπιτιών και βάζαμε τις μοτοσυκλέτες στις μπρίζες τους. Μερικές φορές όταν φόρτιζαν και οι δύο μοτοσυκλέτες, καιγόντουσαν οι ηλεκτρικές ασφάλειες στα σπίτια και μας έπιανε η ντροπή…»

Χαρακτήρισε το ταξίδι αυτό εκπληκτικό και ταυτόχρονα δύσκολο, και είπε πως χρειάστηκε να τον ρυμουλκήσουν πολλές φορές μέχρι να βρει κάποιο σπίτι με πρίζα. Ο Boorman από την άλλη τα κατάφερε καλύτερα στον τομέα της αυτονομίας ρίχνοντας το φταίξιμο στο χέρι του McGregor, και το γεγονός πως δεν οδηγεί με ροή.

Όσο για το σχόλιο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας» για τον Boorman, αυτό προέρχεται από προσωπική συζήτηση μαζί του, αρκετά χρόνια πριν στην διάρκεια των BMW Motorrad Days, όπου χαρακτήρισε όλο αυτό που συμβαίνει με τα ταξίδια μοτοσυκλέτας στην ζωή του αρκετά τυχαίο και βασισμένο σε μία τρέλα της στιγμής. Όταν με τον παιδικό του φίλο αποφάσιζαν να ξεκινήσουν ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτες. Ήταν μία εποχή που τα ντοκυμαντέρ με μοτοσυκλέτες ήταν ελάχιστα και η επιτυχία τους εξασφαλισμένη, ιδιαίτερα αν ένας από τους δύο ήταν χουλιγοντιανός αστέρας. Ο Boorman από την άλλη νόμιζε πως απλά θα πήγανε σε μία περιπέτεια με αρχή και τέλος…

Το συγκεκριμένο ταξίδι πάντως κράτησε πολλούς μήνες, μιας κι έπρεπε να κάνουν μετά βίας 150 χιλιόμετρα την ημέρα πριν σταματήσουν για ολόκληρο την υπόλοιπη ημέρα και το βράδυ, περιμένοντας να φορτίσουν οι μοτοσυκλέτες τους…

Honda RC30: Εξαψήφιο ποσό για τη νικηφόρα VFR750R του Joey Dunlop

Η 1η VFR750R που κέρδισε στο Isle of Man TT - Βγήκε 1η φορά σε δημοπρασία από τον Bonhams
Honda RC30 Joey Dunlop δημοπρασία 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/10/2025

Ένα πραγματικά πολύτιμο κομμάτι αγωνιστικής ιστορίας βγήκε στο σφυρί στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του οίκου Bonhams με τη Honda RC30 που οδήγησε ο Joey Dunlop σε διπλή νίκη στο IOMTT να αλλάζει χέρια για εξαψήφιο ποσό.

Σχεδιασμένη και κατασκευασμένη τη 10ετία του '80 από την HRC χωρίς συμβιβασμούς στο κόστος (καινούργια κόστιζε όσο δύο GSX-R750) και με στόχο να κερδίσει το νεοσύστατο τότε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, η εξωτική για την εποχή της RC30 είναι μια μοτοσυκλέτα σταθμός στην ιστορία της Honda από τεχνολογική σκοπιά -έφερε τεχνολογίες από το MotoGP στον δρόμο- αλλά και για την επιρροή που άσκησε στην εξέλιξη των superbikes από την εμφάνισή της και έπειτα.

Honda RC30 Joey Dunlop δημοπρασία 2025

Η VFR750R RC30 ήταν η μοτοσυκλέτα με την οποία η Honda κέρδισε τα δύο πρώτα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Superbike με τον Fred Merkel στη σέλα της, ενώ δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα TT Formula 1 κέρδισε με αυτή ο Carl Fogarty. Με την RC30 η Honda συμμετείχε με επιτυχία και σε αγώνες αντοχής κερδίζοντας σε Le Mans, Spa και Suzuka αποδεικνύοντας ότι η μοτοσυκλέτα της ήταν πολυτάλαντη αλλά και αξιόπιστη. 

Στη φήμη της RC30 τη δική του συνεισφορά είχε ο θρύλος Joey Dunlop. Ο Βορειοιρλανδός με 26 νίκες στο ΤΤ βρίσκεται στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας πίσω μόνο από τον ανιψιό του Michael Dunlop που έχει 33 και είχε δηλώσει ότι η RC30 άλλαξε τα πάντα για αυτόν στο Isle of Man καθώς του έδινε την ακρίβεια και την αυτοπεποίθηση που χρειαζόταν για να πιέσει στο όριο και να οδηγήσει στον γνωστό καταιγιστικό του ρυθμό που έκανε τον "Yer Maun" τόσο αγαπητό στο κοινό.

Τον Ιούνιο του 1988 ο Dunlop οδήγησε την RC30 σε νίκη στη Formula 1 TT με μέση ωριαία τα 187,09 χλμ./ώρα και έπειτα κέρδισε με την ίδια μοτοσυκλέτα και στην Senior TT κάνοντας ρεκόρ ταχύτερου γύρου με μέση ωριαία 190,77 χλμ./ώρα. Με αυτή τη μοτοσυκλέτα ο Dunlop έτρεξε και σε κάποιους αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike την ίδια χρονιά καταφέρνοντας μάλιστα να ανέβει στο βάθρο στον γύρο του Donington.

Η νικηφόρα RC30 παρέμεινε στην οικογένεια Dunlop και μετά τον τραγικό χαμό του Dunlop. Είναι μάλιστα η μοτοσυκλέτα που βρισκόταν μέχρι πρότινος σε περίοπτη θέση στην παμπ της οικογένειας Dunlop, "Joey's Bar", στο Ballymoney της Β.Ιρλανδίας και αυτή ήταν η πρώτη φορά που βγήκε σε δημοπρασία.

Με πλαίσιο σταμπαρισμένο από την HRC και φουλ αγωνιστικό κιτ, αλλά και καρμπυρατέρ μαγνησίου που εξέλιξαν οι Ιάπωνες αποκλειστικά για τις κορυφαίες τους αγωνιστικές, η μοτοσυκλέτα απέσπασε το ποσό των 151.830 ευρώ στη δημοπρασία του Bonhams.