Ο φουσκωτός "αναβάτης" που θα σώσει ζωές -Χρησιμοποιείται στις αξιολογήσεις αυτοκινήτων του EuroNCAP [Video]

Πιάνει ταχύτητες έως 80 χλμ./ώρα - Ειδικά σχεδιασμένος για την αξιολόγηση των ADAS
Ο φουσκωτός αναβάτης που θα σώσει ζωές -EuroNCAP 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/7/2024

Από το 2023 και για πρώτη φορά στα χρονικά στις δοκιμές αξιολόγησης των συστημάτων του EuroNCAP περιλαμβάνονται και εκείνες που αφορούν αποκλειστικά μοτοσυκλετιστές.

Οι αναβάτες μοτοσυκλετών περιλαμβάνονται στους ευάλωτους χρήστες του δρόμου ως εκείνοι που έχουν τέσσερεις φορές περισσότερες πιθανότητες εμπλοκής σε τροχαίο ατύχημα σε σχέση με όλους τους άλλους χρήστες των δρόμων. 

Το αξιοπερίεργο είναι ότι μέχρι πέρσι ο ανεξάρτητος ευρωπαϊκός οργανισμός EuroNCAP δεν αξιολογούσε τα συστήματα ασφάλειας και υποβοήθησης του οδηγού (Advanced Driver Assistance System -ADAS) για τη λειτουργία τους σε σχέση με τους μοτοσυκλετιστές παρά μόνο για τους πεζούς, τα ζώα και τους ποδηλάτες.

Το παραπάνω αποτελεί παρελθόν αφού οι αρχές έκριναν ότι τα συστήματα ADAS των καινούργιων αυτοκινήτων, που μπαίνουν σε όλο και περισσότερα μοντέλα, έχουν φτάσει πλέον σε επίπεδο εξέλιξης και αναγνωρίζουν μικρότερους  σε μέγεθος "στόχους" από τα αυτοκίνητα, όπως οι μοτοσυκλέτες που κινούνται και αλλάζουν θέση στον χώρο ταχύτερα από τους πεζούς και τους ποδηλάτες.

Ο φουσκωτός αναβάτης που θα σώσει ζωές -EuroNCAP 2024

Οι δοκιμές που έχει εισάγει ο Euro NCAP στην αξιολόγηση των ADAS των αυτοκινήτων αποκλειστικά για μοτοσυκλέτες είναι οι εξής:

-Μοτοσυκλέτα στατική με το αυτοκίνητο να πλησιάζει από πίσω
-Μοτοσυκλέτα που επιβραδύνει με το αυτοκίνητο να πλησιάζει από πίσω
-Αυτοκίνητο που στρίβει αριστερά σε διασταύρωση με τη μοτοσυκλέτα να πλησιάζει από το αντίθετο ρεύμα
-Αυτοκίνητο που αλλάζει λωρίδα και μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα όπου κινείται η μοτοσυκλέτα
-"Τυφλό" σημείο
-Αυτοκίνητο που αλλάζει λωρίδα (αριστερά) σε προσπέραση μπαίνοντας στην ίδια λωρίδα με τη μοτοσυκλέτα που πλησιάζει

Καίριο ρόλο στις δοκιμές αξιολόγησης παίζει η "κούκλα" που χρησιμοποιεί ο Euro NCAP, η οποία μοιάζει με μοτοσυκλετιστή που κάθεται πάνω στη μοτοσυκλέτα του και όσο απλοϊκή και αν φαίνεται αποτελεί προϊόν εξέλιξης πολλών ετών. Αυτός είναι ίσως και ένας από τους λόγους που άργησαν τόσο πολύ οι αξιολογήσεις των συστημάτων των αυτοκινήτων για τις μοτοσυκλέτες αφού δεν υπήρχε σημείο αναφοράς ούτε για το dummy ούτε και για τις δοκιμές.

Για τον σχεδιασμό και τη δημιουργία του "δίτροχου" Guided Soft Target (GST), όπως ονομάζεται το ομοίωμα μοτοσικλετιστή-μοτοσυκλέτας, συνεργάστηκαν ο Euro NCAP, οι εταιρείες που το κατασκευάζουν -δεν είναι μόνο μία που έχει εξελίξει GST- αλλά και οι κατασκευαστές αυτοκινήτου. Ο σχεδιασμός των δοκιμών ξεκίνησε το 2019 με δεδομένα φυσικά και από την Ελλάδα, αναφορικά με τα πιο συχνά σενάρια ατυχήματος.

Ο φουσκωτός αναβάτης που θα σώσει ζωές -EuroNCAP 2024

Το ενιαίο ομοίωμα έχει ως βάση μια τηλεκατευθυνόμενη πλατφόρμα που μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα έως και 80 χλμ./ώρα και μπορεί να πετύχει παράλληλα επιβράδυνση της τάξης του 0,6 G.

Ο αναβάτης σχεδιάστηκε με βάση τις διαστάσεις του μέσου Ευρωπαίου άνδρα αναβάτη, έχει ύψος 1,8 μ. και τη στάση του σώματος που θα είχε αν βρισκόταν πάνω σε μία μοτοσυκλέτα.
Τα χρώματα για το παντελόνι (μπλε), το μπουφάν (μαύρο) και το κράνος (λευκό με σκουρόχρωμη ζελατίνα) δεν επιλέχθηκαν τυχαία αφού και αυτά αντιπροσωπεύουν τις προτιμήσεις του μέσου αναβάτη. 

Και επειδή αναρωτιέστε τι ρόλο παίζουν τα χρώματα σε ένα κινούμενο ομοίωμα τέτοιου είδους να σας πούμε ότι είναι πολύ σημαντικά αφού τα συστήματα ADAS στα σύγχρονα αυτοκίνητα χρησιμοποιούν, για να ανιχνεύουν την κίνηση αντικειμένων στο περιβάλλον όπου βρίσκεται και κινείται το όχημα, ραντάρ, Lidar, υπέρυθρες κάμερες αλλά και κάμερες παρόμοιες με αυτές που έχετε στο κινητό σας -όχι όλα απαραίτητα μαζί.

Κάτι αντίστοιχο με τον αναβάτη ισχύει και για το μέρος που αντιπροσωπεύει τη μοτοσυκλέτα με το μέγεθος και το σχήμα της να έχει υπολογιστεί βάσει "των πιο κοινών σε ταξινομήσεις μοτοσυκλετών" στις ευρωπαϊκές αγορές με  χωρητικότητα κινητήρα πάνω από 500 κ.εκ.

Μάλιστα για την όσο το δυνατό πιο σωστή προσομοίωση της κίνησης μιας μοτοσυκλέτας ο EuroNCAP χρησιμοποιεί το dummy της αυστριακής 4active Systems, το οποίο έχει πάρει τη σχετική έγκριση και φέρει και περιστρεφόμενο δίσκο στους κατά τα άλλα σταθερούς "τροχούς" του αφού όταν μια μοτοσυκλέτα κινείται η περιστροφή του κάθε τροχού είναι ανιχνεύσιμη από τα ραντάρ των συστημάτων και συμβάλλει στον εντοπισμό του κυρίως σώματος αλλά και στην κατάταξή του ως μοτοσυκλέτα -είναι ανιχνεύσιμη σχεδόν ξεχωριστά εξαιτίας του φαινομένου micro-Doppler που δημιουργείται από τον περιστρεφόμενο τροχό.

Δείτε και ένα παράδειγμα με τον "μοτοσυκλετιστή" του Euro NCAP σε πραγματική αξιολόγηση στο video που ακολουθεί.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες