Ο Guy Martin θα απέχει από το φετινό Isle of Man TT
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
20/1/2016
Με ανάρτησή του εχθές το απόγευμα, ο Guy Marin ενημέρωσε τους οπαδούς του Isle of Man ότι δεν θα αγωνιστεί για το 2016, και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει για το 2017.
Ο βασικός λόγος, είναι μία κρίση ταυτότητας από αυτές που ξεκινάμε με το «τι κάνω στη ζωή μου». Αυτή η φάση ξεκίνησε μετά από το ατύχημα στο Ulster Grand Prix, που ακόμα και τώρα τον ταλαιπωρεί από πρόβλημα που του άφησε στην σπονδυλική στήλη. Όπως λέει ο ίδιος έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα, εκτός από το Isle of Man και τις μοτοσυκλέτες, που πρέπει να τους αφιερώσει λίγο χρόνο, κι ένα από αυτά είναι το ποδήλατο.
το ατύχημα που παραλίγο να τον αφήσει ανάπηρο:
Εδώ και τρία χρόνια θέλει να πάρει μέρος στον μεγαλύτερο αγώνα αντοχής –με ποδήλατο- του κόσμου, το Tour Divide και φοβάται ότι αν το αφήσει λίγο ακόμα, θα τον «πάρουν τα χρόνια». Όπως λέει χαρακτηριστικά, «με τον ρυθμό που πάω, φοβάμαι ότι θα ανοιγοκλείσω τα μάτια και ξαφνικά θα καταλάβω ότι είμαι 45 χρονών». Ο Guy εξηγεί ότι τα τελευταία 11 χρόνια, το μόνο που κάνει είναι να τρέχει σε αγώνες μοτοσυκλέτας. Με βάση και το ντοκυμαντέρ για την ζωή του, ουσιαστικά αυτό που κάνει από τα 18, είναι μία συνεχή προπόνηση για τον Isle of Man TT, λογικό είναι να θέλει να κάνει μία αλλαγή. Στο Tour Divide θα έχει κάθε ευκαιρία να ξανά βρει τον εαυτό του… λόγω της προσπάθειας!
Ο ποδηλατικός αυτός αγώνας αντοχής, ξεκινά από τον Καναδά και τερματίζει στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, μετά από 4.417 χιλιόμετρα. Διατρέχει τις οροσειρές των ΗΠΑ, σε μία διαδρομή που θεωρείται από τις ομορφότερε του κόσμου, και οι ποδηλάτες είναι τελείως αυτόνομοι. Πέρα από κάποια σημεία της οργάνωσης που απέχουν το λιγότερο εκατό χιλιόμετρα, δεν υπάρχει τίποτα άλλο για τους ποδηλάτες στο ενδιάμεσο, που θα πρέπει να είναι αυτάρκεις. Οπότε είναι απαραίτητο να μεταφέρουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η οργάνωση έχει επίσης καταγράψει και περιστατικά επιθέσεων άγριων ζώων, όπως αρκούδες και αιλουροειδή –πούμα ή αλλιώς λιοντάρι της Αμερικής- που δίνουν προστιθέμενη αξία στην φήμη του αγώνα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι ο Guy θα έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί την πορεία που θα ακολουθήσει στη ζωή του, όπως λέει: «μπορεί να σιχαθώ το ποδήλατο, μπορεί όμως να μην θέλω να κάνω και τίποτα άλλο». Το σίγουρο είναι ότι το Isle of Man TT θα είναι κάπως διαφορετικό, χωρίς αυτόν.
Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!
Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει ακάθεκτος το μακρύ οδοιπορικό
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
20/8/2026
Ο Νίκος Κούρτης που μετά από το MEGA TEST ON-OFF έφυγε με το ίδιο ακριβώς Yamaha Tenere World Raid με στόχο την Μογγολία συνεχίζει ακάθεκτος το ταξίδι του.
Είχε ξεκινήσει από τα γραφεία του MOTO:
Πέρασε την Γεωργία λίγο ποιο γρήγορα από αυτό που υπολόγιζε καθώς συνάντησε έναν άλλο Νίκο, ο οποίος ταξίδευε για το Παμίρ και αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους μιας και θα ακολουθούσαν κοινή πορεία για όλο το Καζακστάν τουλάχιστον.
Ο αρχικός στόχος του Νίκου ήταν να ξοδέψει περισσότερες ημέρες στην Γεωργία εξερευνώντας ακόμη περισσότερα μέρη της, κάτι που δεν θα αφήσει, θα αφιερώσει αυτό τον χρόνο στον γυρισμό.
Αυτό αποδείχτηκε τις επόμενες ημέρες μία σοφότερη επιλογή καθώς μόλις μπήκε στην Ρωσία είδε εκείνο για το οποίο ήταν ήδη προετοιμασμένος, έλλειψη βενζίνης και λιγοστά βενζινάδικα σε τεράστιες -για αυτονομία μοτοσυκλέτας- αποστάσεις.
Το γεγονός πως τα καύσιμα είναι δυσεύρετα όχι απλά το ήξερε, αλλά το συζητούσαμε και πριν φύγει, αναφέρεται και στο video πιο πάνω. Όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχαν σχόλια περί επάρκειας και να προσέχουμε τι λέμε, όμως η πραγματικότητα μας επιβεβαιώνει. Ασχέτως με οποιαδήποτε πολιτική γραμμή, στο συγκεκριμένο σημείο της αχανούς αυτής χώρας, μέσα δηλαδή στην Βόρεια Οσετία, την Τσετσενία, το Νταγκεστάν και όλες αυτές τις ημι-αύτονομες περιοχές η βενζίνη παρουσιάζει ελλείψεις.
Χαρακτηριστικό είναι πως στο Γκρόζνι μόνο τα μισά βενζινάδικα ήταν ανοικτά, όμως στο Αστραχάν, περίπου 700 χιλιόμετρα μετά τα σύνορα της Γεωργίας όπου συναντάς τα σύνορα του Καζακστάν, μόνο 1 στα 10 βενζινάδικα ήταν ανοικτό και αυτό δεν έδινε βενζίνη στους ξένους.
Όπως θα είδατε και στο video, το World Raid ήταν εξοπλισμένο με έναν ασκό 11 λίτρων και μαζί με τα 23 λίτρα που έχει στα διπλά μεταλλικά ρεζερβουάρ του, η αυτονομία του ανέβηκε στα 750 χιλιόμετρα, νούμερο αρκετό για να διασχίσεις τον συγκεκριμένο λαιμό της Ρωσίας, ουσιαστικά το άνοιγμά της στην Κασπία, ώστε να μπεις στο Καζακστάν.
Πρόσθετο πρόβλημα που το γεγονός πως πάνω από τις μεγάλες πόλεις της Ρωσίας δεν υπάρχει πλέον καμία απολύτως σύνδεση, έχουν κόψει GPS και δεν μπορείς να κάνεις πλοήγηση ούτε με offline χάρτες, που σημαίνει πως θα κάνεις αναγκαστικά μερικά μπρος-πίσω όπως κάναμε πάντα όταν χρησιμοποιούσαμε τους παραδοσιακούς χάρτες.
7 ώρες στα σύνορα με την Ρωσία!
Για έναν ταξιδιώτη όπως ο Νίκος Κούρτης που έχει ξεκινήσει από εκείνη την εποχή, την εποχή του χάρτινου χάρτη, η πλοήγηση δεν ήταν το πρόβλημα και με το χάρισμα της επικοινωνίας, σε έναν λαό που παραμένει φιλόξενος παρόλο που οι ταξιδιώτες είναι πολύ λιγότεροι, μπορούσε να βρει την έξοδο της πόλης ή ανοικτό ξενοδοχείο χωρίς πρόβλημα.
Κι αυτό γιατί δεν μπορείς να υπολογίσεις τον χρόνο που θα μπεις τελικά στην Ρωσία μιας και ο έλεγχος στα σύνορα δεν είναι απλά εξονυχιστικός, αλλά προσομοιάζει ιατρικό τσεκ-απ όπου ψάχνουν τα πάντα.
Από την Μέστια της Γεωργίας όπου συναντήθηκαν, το υπέροχο και γραφικό αυτό μέρος με τα σπίτια – πύργους, πήραν τον παραδοσιακό ορεινό, δρόμο που είχε ανοίξει ο στρατός και για μία εποχή το κοινό δεν είχε πρόσβαση, μέχρι να βγουν στα σύνορα Dariali – Verkhniy Lars.
Εκεί ο έλεγχος κράτησε 7 ολόκληρες ώρες! Άνοιξαν κάθε αποσκευή, έλεγξαν πλήρως την μοτοσυκλέτα και ζήτησαν από τον Νίκο να παραδώσει ξεκλείδωτο το κινητό του στο οποίο έγινε εξονυχιστικός έλεγχος. Κατά την διάρκεια αυτή πέρασαν από διαφορετικά επίπεδα ερωτήσεων για τον σκοπό του ταξιδιού σε σημείο κανονικής ανάκρισης και χωρίς να υπάρχει βέβαιος χρόνος αποδέσμευσης, ώστε να μπορείς να υπολογίσεις το που θα φτάσεις αμέσως μετά. Την τελευταία φορά, πάλι στην έναρξη του πολέμου, ο Νίκος είχε περάσει πέντε ώρες σε αυτά τα σύνορα, τώρα όμως εκτός από τον πρόσθετο χρόνο, έγινε και πολύ αυστηρότερος έλεγχος.
Από την ώρα που θα μπεις και μετά, εκτός από τον παραδοσιακό χάρτινο χάρτη ή την αντίστοιχη ψηφιακή του μορφή, χωρίς όμως πλοήγηση, χρειάζεσαι και Ρούβλια καθώς στην περιοχή εκεί δουλεύει μόνο το δικό τους μετρητό δεν δέχονται κάρτες ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα. Εξοπλισμένος με όλα όσα χρειαζόταν και προετοιμασμένος με την μέγιστη υπομονή για τα σύνορα, το πέρασμα από την Ρωσία, το πρώτο του ταξιδιού, ολοκληρώθηκε χωρίς απρόοπτα.
Όπως είπαν και οι ντόπιοι, η κατάσταση με τα καύσιμα χειροτερεύει, οπότε η αρχική απόφαση να συντομεύσει την πορεία του μέσα στην Γεωργία και να μεταφέρει εκείνες τις διαδρομές για την επιστροφή, τον γλίτωσε από μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Κάτι που θα το βρει μπροστά του στην επιστροφή που θα έχει μεγαλύτερη πορεία μέσα στο Ρωσικό έδαφος, αλλά αυτό θα τον απασχολήσει αργότερα.
Προς το παρόν απολαμβάνει το ταξίδι σε Καζακστάν και Κιργιστάν, στον δρόμο προς την Μογγολία!
