O Lorenzo ο αλάθητος, και ο Pedrosa που ανδρώθηκε…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/9/2015

Πέρασε μπροστά στην εκκίνηση, και κάνοντας έναν εκπληκτικό αγώνα, με την μοναδική συγκέντρωση που κανένας άλλος οδηγός δεν έχει, ο Lorenzo τερμάτισε μπροστά χωρίς να δώσει καμία μάχη. Ο μόνος που θα μπορούσε να τον κυνηγήσει είναι ο Marquez που αναπάντεχα τελείως, έπεσε στους πρώτους γύρους! Φανερά εκνευρισμένος με τη μοτοσυκλέτα του, ο Marquez δεν είχε καμία σοβαρή διεκδίκηση για το πρωτάθλημα, και τώρα έχασε και την ευκαιρία ενός θαύματος…

 

Ο Rossi που ξεκίνησε στην πίσω σειρά, πέρασε γρήγορα τον Iannone που έκανε άλλη μία φοβερή εκκίνηση, παρά τον πρόσφατο τραυματισμό του, στον ήδη ταλαιπωρημένο του ώμο, όταν γυμναζόταν.

Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πιάσει κανείς τον Lorenzo στον ρυθμό που οδηγούσε, πολύ μπροστά από κάθε άλλο… Όπως ο ίδιος είπε, όταν πέρασε από την ευθεία και κατάλαβε από την πινακίδα ότι είχε πέσει ο Marquez, στεναχωρήθηκε πάρα πολύ, παρόλο που υπήρχε περίπτωση να παλέψει μαζί του. Ίσως βέβαια στεναχωρήθηκε γιατί αυτό θα σήμαινε ότι ο Rossi θα ανέβαινε στην δεύτερη θέση. Ποιος όμως να περίμενε, ότι ο Pedrosa θα έδινε τη μάχη της ζωής του, ότι θα πάλευε όπως τον έχουμε δει πολλά χρόνια πίσω!

Έχει κερδίσει τη θέση στο μυαλό όλων, ως ο πιο σταθερός αναβάτης, και είναι και ο βασικός λόγος που τον θέλει η Honda. Της φέρνει βαθμούς και είναι πάντα μπροστά, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα για την ομάδα από έναν τόσο στεθερό δεύτερο αναβάτη. Αλλά είναι αυτό ακριβώς, ο δεύτερος αναβάτης. Στο τέλος του σημερινού αγώνα, πάλεψε καλύτερα κι από πρώτο!

Ο Rossi, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχε υψηλές προσδοκίες, ούτε και είχε για χρόνια σε αυτή την πίστα, για να πούμε και την αλήθεια… Όμως η πτώση του Marquez έφερε την πιθανότητα να ανέβει στην δεύτερη θέση του βάθρου, κερδίζοντας λίγους περισσότερους, αλλά πολύτιμους βαθμούς, στην κόντρα του για το πρωτάθλημα με τον Lorenzo. Κάνοντας έναν αγώνα (της γνωστής) τακτικής, έμεινε κοντά στον Pedrosa διαλέγοντας να μην παλέψει σε όλη την διάρκεια ρισκάροντας. Στους τελευταίους γύρους, έκανε αυτό που περιμέναμε, την επίθεσή του, και εκείνη τη στιγμή ο Pedrosa αγρίεψε, όπως δεν έχει αγριέψει πρόσφατα, μην αφήνοντας τον Rossi να περάσει ούτε για μία στροφή!

Η ομάδα του Pedrosa έβγαζε τις πιο τρελές πινακίδες, πέρα από το “Vamos” που είναι γνωστό, τα υπόλοιπα μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι σήμαιναν, αλλά σίγουρα τον βοήθησαν, καθώς δεν το έβαζε κάτω, ούτε τη στιγμή που σχεδόν ακούμπησαν, σε μία ξεκάθαρη διεκδίκηση, χωρίς καμία παρανόηση.

Εξαιρετικοί τελευταίοι γύροι που πρέπει να τους δει κανείς, ξανά και ξανά, και με διαφορά το σημείο που άξιζε από τον αγώνα. Η Honda ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορη στην πίσω ευθεία, και στον τελευταίο γύρο που ο Rossi έκανε την απέλπιδα προσπάθεια, αλλάζοντας γραμμή για να στρίψει πρώτος, βγήκε στην ευθεία χωρίς να έχει την απαραίτητη δύναμη για να τα βάλει με την Honda. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μονάχα αυτός ήταν και ο λόγος που κέρδισε την μάχη για την δεύτερη θέση ο Pedrosa… έκανε έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να κρατήσει πίσω τον “Rossi των τελευταίων γύρων”, αυτό είναι ηρωικό από μόνο του και φυσικά του αξίζουν συγχαρητήρια. Όπως είπε και ο ίδιος: “o Rossi κερδίζει όλους σε τέτοιες μάχες, οπότε είμαι πολύ ευτυχισμένος που τον κράτησα πίσω” και με τρομερή ειλικρίνεια πρόσθεσε “νιώθεις υπέροχα όταν καταφέρνεις πολύ καλά, αυτό στο οποίο δεν είσαι καλός”!

Μετά από αυτόν τον αγώνα της Ισπανίας, η διαφορά Lorenzo και Rossi πέφτει στους 14 βαθμούς και το πρωτάθλημα αναμένεται να είναι μια δυνατή μάχη ανάμεσα στις Yamaha!

Επόμενος αγώνας στις 11 Οκτωβρίου, στην Ιαπωνία 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες