Ο Marco Lucchinelli ήρθε στην Ελλάδα και οδήγησε για πρώτη φορά την Ducati Panigale V4S

Μια εξομολόγηση από τον Mr Crazy Horse με πολύ γκάζι

Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/10/2018

Οι ιστορίες από το φετινό Legends Track Day που έγινε στην πίστα των Μεγάρων είναι ατελείωτες και καθώς οι περισσότερες από αυτές αφορούν θρύλους του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος των Grand Prix, έχουν ταυτόχρονα το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Οι Ιταλοί είναι γενικός εκδηλωτικοί και ενθουσιώδεις, όποτε μπορείτε να φανταστείτε το ύφος και τις κινήσεις του σώματος που έκανε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marco Lucchinelli όταν περιέγραφε την πρώτη του επαφή με την Panigale V4S στην πίστα των Μεγάρων:

-Στην Ιταλία έχω σχολή αγωνιστικής οδήγησης και χρησιμοποιούμε για τα μαθήματα μοτοσυκλέτες από την MV Agusta, την Honda, την Yamaha και την Ducati, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα την ευκαιρία να οδηγήσω την καινούρια V4 της Ducati. Έπρεπε να έρθω στην Ελλάδα! Χα, χα… και να σκεφτείς ότι συνεργάζομαι στενά με την Ducati κατά την εξέλιξη ορισμένων νέων μοντέλων της.

-Έχει πολύ γκάζι αυτός ο κινητήρας! Παντού! Χαμηλά, ψηλά… Πολύ περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη superbike έχω οδηγήσει τελευταία. Ίσως σε αυτή την πίστα να μην μπορείς να εκμεταλλευτείς πλήρως τις δυνατότητές του, αλλά φαντάζομαι ότι σε πίστες σαν το Mugello, την Monza και την Imola θα βρίσκεται στο στοιχείο της.

-Τα ηλεκτρονικά δεν τα συμπαθώ και τα απενεργοποιώ όταν οδηγάω, αλλά με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες δεν μπορείς να πάς γρήγορα χωρίς τα ηλεκτρονικά. Είναι αδύνατον. Αν θες να κάνεις γρήγορους χρόνους θα πρέπει να έχεις τα ηλεκτρονικά στο ON. Εγώ είμαι γέρος άνθρωπος (χα, χα, χα!!!) και δεν χρειάζεται να κάνω γρήγορους χρόνους πια, οπότε τα βγάζω για να κάνω παντιλίκια!

Τι πρέπει να ξέρεις για τον Marco Lucchinelli

Το αγωνιστικό παρατσούκλι του ήταν Crazy Horse (Τρελό Άλογο) λόγω του παρανοϊκού στιλ οδήγησής του

Το 1981 κατέκτησε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 500 με μια Suzuki-Roberto Gallina σπάζοντας το αμερικάνικο λόμπι των Kenny Roberts, Freddy Spencer και Randy Mamola.

Υπήρξε εργοστασιακός αναβάτης της Honda δίπλα στον Freddy Spencer, αλλά και της Cagiva στα πρώτα της βήματα στα GP το 1984-1985

Ήταν πολύ καλός στους αγώνες μεγάλης διάρκειας και έχει κερδίσει το Daytona 200 με Ducati 851 (1987) και το Imola 200 με Suzuki (1981)

Ήταν εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα SBK το 1988 και μετέπειτα έγινε team manager

Έχει κάνει φυλακή για υπόθεση εμπορίας-χρήσης ναρκωτικών ουσιών το 1991

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

Tiger Sport 800 Tour 2026 - Νέα έκδοση έτοιμη για ταξίδι

Πλούσιος εξοπλισμός με στάνταρ, χούφτες, τριβάλιτσο, comfort σέλα κ.α.

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/12/2025

Η Tiger Sport 800 Tour είναι η νέα έκδοση που παρουσίασε η Triumph για την sport touring μοτοσυκλέτα της, που δίνει περισσότερη έμφασή στο ταξίδι και την προστασία του αναβάτη.

Θα μπορούσε κανείς να τα προσθέσει όλα από τον κατάλογο μες τα επίσημα αξεσουάρ της Tiger Sport 800 όμως η Triumph το κάνει πιο εύκολο και οικονομικό για τον αναβάτη με την παρουσίαση της έκδοσης Tour.

Η Tiger Sport 800 Tour έρχεται να προσθέσει στον καλό στάνταρ εξοπλισμό της βασικής έκδοσης όλα τα απαραίτητα για δικάβαλο ταξίδι με πρώτο και καλύτερο το τριβάλιτσο που προσφέρει συνολικά 106 λίτρα αποθηκευτικού χώρου. Στάνταρ είναι επίσης οι χούφτες στο τιμόνι, όπως και τα θερμαινόμενα γκριπ, η σέλα Comfort (835 χλστ. απόσταση από το έδαφος) για αναβάτη και συνεπιβάτη αλλά και το κεντρικό σταντ.

Μία ακόμη διαφορά με τη στάνταρ Tiger Sport 800 είναι τα δύο αποκλειστικά ματ χρώματα της έκδοσης, το μπλε-μαύρο Matt Cobalt και το κόκκινο-μαύρο Carnival Red, και τα δύο με χρυσά φιλέτα και λεπτομέρειες, ενώ τους χρωματικούς συνδυασμούς ακολουθεί και το τριβάλιτσο. Ο έξτρα εξοπλισμός -μαζί με το τριβάλιτσο- ανεβάζει το ανακοινώσιμο βάρος στα 232 κιλά με γεμάτο το ρεζερβουάρ των 18,6 λίτρων - 214 η βασική έκδοση, την οποία εμείς είχαμε ζυγίσει 215,1 κιλά.

Στα μηχανικά μέρη δεν υπάρχουν αλλαγές με τον πολύ καλό σε απόδοση τρικύλινδρο κινητήρα των 798 κ.εκ. και 113,4 ίππων να παραμένει ως είχε, όπως και η μέγιστη ροπή των 8,56 kg.m που κάνει την εμφάνισή της στις 8.500 σ.α.λ. όμως το 90% αποδίδεται ήδη από το μεσαίο φάσμα λειτουργίας.

Ο έλεγχος των τροχών παραμένει στη Showa με το ανεστραμμένο πιρούνι των 41 χλστ. να ρυθμίζεται ως προς τις αποσβέσεις του και το αμορτισέρ να φέρει ρύθμιση για την απόσβεση επαναφοράς αλλά και την προφόρτιση του ελατηρίου που γίνεται υδραυλικά και πανεύκολα. Οι διαδρομές και στα δύο άκρα βρίσκονται στα 150 χλστ.

Αλλαγές δεν έχουμε ούτε στα φρένα με ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες δαγκάνες να συνεργάζονται με δίσκους 310 χλστ. και τον πίσω τροχό να φέρει μονοπίστονη δαγκάνα και δίσκο 255 χλστ.

Επιπλέον στοιχείο που έρχεται να προστεθεί στον εξοπλισμό είναι το σύστημα παρακολούθησης πίεσης των ελαστικών ενώ από τη βασική έκδοση παραμένουν η ρυθμιζόμενη σε ύψος ζελατίνα,, το cruise control, το quickshifter δύο κατευθύνσεων αλλά και η συνδεσιμότητα του πίνακα πληροφοριών με κινητό για πλοήγηση στροφή-στροφή, διαχείριση μηνυμάτων και τηλεφωνικών κλήσεων και μουσικής.

Τη δοκιμή της Tiger Sport 800 μπορείτε να τη βρείτε στο τεύχος #669.