Οδήγηση μοτοσυκλέτας: Το καλύτερο για την υγεία!

Επιστημονική έρευνα χορηγημένη από την Harley Davidson
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/1/2019

Η αλήθεια είναι ότι όλοι όσοι οδηγούμε μοτοσυκλέτες το έχουμε νιώσει. Έχουμε δει να δημιουργείται η ανάγκη να χαμογελάσουμε. Έχουμε απολαύσει αυτόν τον περίφημο "αέρα της ελευθερίας". Έχουμε αισθανθεί αυτή την στιγμή ψυχικής γαλήνης που τη νιώθεις όταν είσαι μόνος με τον εαυτό σου στο δρόμο, ακούγοντας μόνο τον ήχο των εμβόλων που ανεβοκατεβαίνουν και τα ντεσιμπέλ που απελευθερώνει η εξάτμιση.
Μπορεί όλα αυτά να σας ακούγονται λίγο μελιστάλακτα και εξόχως ποιητικά, αλλά το συναίσθημα είναι λίγο πολύ οικείο σε όλους τους μοτοσυκλετιστές. Μάλιστα, όπως θα διαβάσετε παρακάτω, δεν πρόκειται απλώς για μια αίσθηση αλλά για ένα αποδεδειγμένο στοιχείο ότι η οδήγηση μοτοσυκλέτας είναι καλή για την υγεία μας.


Μια επιστημονική έρευνα που έγινε στην Αμερική, η οποία αποδεικνύει ότι υπάρχουν ψυχοσωματικά οφέλη από την οδήγηση, είναι πολύ φυσιολογικό να έχει χρηματοδότηση που προέρχεται από την Harley Davidson. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία από το Milwaukee συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Semel ανθρώπινης συμπεριφοράς και νευρολογικής επιστήμης που ανήκει στο UCLA, για μια μελέτη ανάμεσα σε 50 έμπειρους αναβάτες, προκειμένου να προσδιοριστούν τα αποτελέσματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας στον εγκέφαλο.

Όλοι οι αναβάτες που πήραν μέρος στην μελέτη, συνδέθηκαν με ένα φορητό μηχάνημα για εγκεφαλογραφήματα (EEG) που έμοιαζε με σκουφάκι για… ντους γεμάτο ηλεκτρόδια που καταγράφουν την ηλεκτρική εγκεφαλική δραστηριότητα. Οδήγησαν τις μοτοσυκλέτες τους φορώντας αυτές τις συσκευές στο κεφάλι, έχοντας ήδη μετρήσει την εγκεφαλική τους δραστηριότητα και την έκκριση ορμονών πριν την οδήγηση, έχοντας οδηγήσει αυτοκίνητο και κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης, έτσι ώστε να υπάρχουν σημεία αναφοράς.


Αυτό που παρατήρησαν οι ερευνητές ήταν ότι κατά την διάρκεια της οδήγησης με μοτοσυκλέτα, μειώθηκαν τα επίπεδα του στρες (κατά 28% στην αντίστοιχη κλίμακα), οι καρδιακοί παλμοί αυξήθηκαν κατά 11% μέσα σε 20 λεπτά, ενώ τα επίπεδα αδρεναλίνης αυξήθηκαν κατά 27%, με αντίστοιχη αύξηση της συγκέντρωσης και της εγρήγορσής τους. Πώς μεταφράζεται αυτό; Ότι την επόμενη φορά που θα νιώσετε ατονία μπροστά στον υπολογιστή σας ή θα γυρίσετε σπίτι μετά από μια αγχωτική μέρα στη δουλειά σας, η λύση για να εκτονωθεί η ένταση και να επιστρέψετε στους κανονικούς ρυθμούς σας είναι να πάτε μια βόλτα με την μοτοσυκλέτα σας. Δεν χρειάζεστε πλέον άλλες δικαιολογίες, αφού τώρα μπορείτε να το κάνετε και με συνταγή γιατρού!

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.