Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.


Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…


Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…


Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.