Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Στον προορισμό των Αργοναυτών

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2016

Τα παρευξείνια παράλια της Τουρκίας, από την πόλη Σαμψούντα ως την Τραπεζούντα, ήταν η επόμενη διαδρομή του ταξιδιού μου με το Honda Supra-Χ. Στην Σαμψούντα, την αρχαία Αμισός, δεν υπήρχαν εναπομείνασες μαρτυρίες από την μακραίωνη παρουσία του ελληνικού-ποντιακού στοιχείου. Όλα είχαν χαθεί στην λήθη του χρόνου και κάτω από το τσιμέντο των άχαρων πολυκατοικιών. Και να σκεφτεί κανείς πως κάποτε στην Σαμψούντα υπήρχε μια αρκετά δραστήρια ελληνική κοινότητα που μετρούσε πάνω από 6.000 άτομα.

Καθοδόν για την Τραπεζούντα (320 χλμ. ανατολικά), όσα παραθαλάσσια αστικά κέντρα προσπέρασα, είχαν όλες καταγωγή από τις αποικίες που ίδρυσαν εδώ στον Πόντο οι αρχαίοι Έλληνες. Πρόκειται για πόλεις όπως η Giresun/Κερασούντα, η Ordu/ Κοτύωρα, η Tirebolu/Τρίπολη, αλλά και η Trabzon/Τραπεζούντα.

Αντίθετα απ’ ότι στην Σαμψούντα, στην Τραπεζούντα το ακούραστο Supra είχε πολλούς προορισμούς να επισκεφθεί. Την αυτοκρατορική εκκλησία της Αγίας Σοφίας, την έπαυλη του Καραγιάννη (νυν βίλα Ατατούρκ), πολλά νεοκλασικά κτίρια εύπορων Ελλήνων αστών της πόλης (της εποχής των αρχών του 20ου αιώνα) και φυσικά το διάσημο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά (48 χιλιόμετρα νότια της πόλης), που βρίσκεται κτισμένο από τον 4ο μ. Χ αιώνα σε μια καταπληκτική ορεινή δασώδη περιοχή. Δυστυχώς, η μονή ήταν κλειστή για συντήρηση των εγκαταστάσεών της κι έτσι έμεινα να θαυμάζω απ’ έξω το μοναστικό συγκρότημα του Πόντου.

Από τις πιο όμορφες και αξέχαστες στιγμές που είχα στην Τραπεζούντα ήταν η συνάντησή μου στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας μ’ ένα γκρουπ Ελλήνων επισκεπτών-προσκυνητών. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι, ήταν εμφανώς συγκινημένοι και ενθουσιασμένοι που μπόρεσαν να έρθουν στην ένδοξη γη των προγόνων τους, εκπληρώνοντας έτσι ένα από τα πιο τολμηρά όνειρά τους. Το ίδιο βράδυ περάσαμε υπέροχα σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο της παλαιάς πόλης, ανταλλάσσοντας εμπειρίες και εικόνες από την εμπειρίας μας στην γη του Πόντου.

Μόλις 180 χιλιόμετρα ανατολικά της Τραπεζούντας ορθώνονταν τα σύνορα της Γεωργίας. Πλέον στο κοντέρ του μικρού Honda ήταν καταγεγραμμένα τα πρώτα 1.920 χλμ. του οδοιπορικού. Συνοπτικές συνοριακές διαδικασίας και μετά από μόλις 16 χιλιόμετρα το παπί έφτασε στην πόλη Batumi, που αποτέλεσε και προορισμός των Αργοναυτών (τότε λεγόταν Βαθύς Λιμήν). Τι είχα να κάνω εδώ; Διήμερη ξεκούραση και ξενάγηση στα αξιοθέατα της πόλης, που είναι το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο κέντρο της χώρας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;