Οι Ironwood στην Ελλάδα

Καλεσμένοι της DNA
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

31/7/2019

Η επαρχία του Flevoland στην Ολλανδία δεν είναι μόνο γνωστή γιατί ουσιαστικά δημιουργήθηκε όταν οι Ολλανδοί "διεκδίκησαν" ένα κομμάτι ξηρά από τη θάλασσα (η Ολλανδία ανήκει τις κάτω χώρες), αλλά και γιατί εκεί είναι η έδρα της Ironwood Custom Motorcycles, μια εταιρείες που ανήκει στα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας custom σκηνής.
Η ψυχή και ιδρυτής της εταιρείας είναι ο Arjan Van Den Boom, ο οποίος μέσα σε δύο λέξεις δίνει ακριβώς το στίγμα και την φιλοσοφία του πίσω από κάθε δημιουργία της Ironwood: "Απλό και μινιμαλιστικό". Εμείς είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα στις εγκαταστάσεις της C-Racer, ως καλεσμένος της DNA των Ντίνου και Μάριου Νικολαΐδη, με την οποία έχει ξεκινήσει μια στρατηγική συνεργασία. Η συζήτηση που είχαμε μαζί του ήταν πραγματικά διαφωτιστική και… συνταρακτική, μιας και κατά την διάρκειά της έγινε και ο πρόσφατος σεισμός που ταρακούνησε την Αθήνα (μάλιστα για τον Arjan ήταν η πρώτη αντίστοιχη εμπειρία…).


Ο Arjen ήταν από νεαρή ηλικία ένας ενθουσιώδης λάτρης των μοτοσυκλετών, έχοντας και μια μικρή αγωνιστική καριέρα στο ενεργητικό του, ως αγωνιζόμενος στα supersport, ενώ ήταν και instructor σε σχολή αγωνιστικής οδήγησης. Παράλληλα όμως είναι και ένα πνεύμα ανήσυχο και πάντοτε έψαχνε και κάτι άλλο να του κεντρίσει το ενδιαφέρον. Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο, το 2012 στράφηκε στο customizing. Όπως μας είπε ο ίδιος στην αρχή της κουβέντας μας, ήταν κάτι που του ερέθισε την φαντασία, ήταν δημιουργικό και κάτι διαφορετικό, απ' ό,τι έκανε μέχρι τότε. Είχε δει, όπως δήλωσε, μερικά café racers σε αμερικάνικες ιστοσελίδες κι αυτό ήταν που του έκανε το "κλικ" την δεδομένη στιγμή.
Με customized café racers έκανε και το ξεκίνημά του ως custom builder, σε κάτι που αρχικά το θεωρούσε ως χόμπι. Το πρώτο του project ήταν ένα Honda CB550, με εξαρτήματα και ανταλλακτικά που παρήγγειλε από την Αμερική. Μάλιστα, θέλοντας να δώσει το στίγμα του από την αρχή για το πάθος και την τρέλα που τον χαρακτηρίζει ως σήμερα, βασίστηκε πάνω στην φιλοσοφία των brats: λιτές, απλές και δυναμικές κατασκευές, ένα πάντρεμα των street trackers και των bobber.


Την ακόμη πιο ενεργή ενασχόλησή του με το customizing την ώθησε κι ένα σοβαρό ατύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του το 2013, που είχε σαν αποτέλεσμα να πάρει σοβαρές αποφάσεις για την ζωή και το μέλλον που ήθελε να σχεδιάσει. Έτσι αποφάσισε να αφοσιωθεί σε κάτι πιο "γήινο", όπως το λέει ο ίδιος, όπως είναι το customizing. Η πρώτη του μοτοσυκλέτα πουλήθηκε σε έναν φίλο του, χωρίς καν ακόμη τότε να έχει επιχειρηματικά πλάνα στο μυαλό του, κι με εκείνα τα χρήματα ξεκίνησε να σχεδιάζει το δεύτερο project του.
Σαν βάση επέλεξε ένα BMW R80, ενώ κατά δήλωσή του μέχρι τότε κυριολεκτικά σιχαινόταν τους boxer κινητήρες. Στη συνέχεια όμως εκτιμώντας την ελευθερία σε δημιουργικότητα που του προσέφερε, τον λάτρεψε και άρχισε να δουλεύει αποκλειστικά με αυτούς τους κινητήρες. Σιγά-σιγά, με το πέρασμα του χρόνου, διαπίστωνε ότι οι δημιουργίες του τραβούσαν αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον και με πωλήσεις που έκανε κυρίως μέσω e-bay, άρχισαν να βγαίνουν και κάποια αξιοπρεπή χρήματα. Τότε αποφάσισε να φτιάξει την εταιρεία και να μεγαλώσει το σχήμα.


Παρ' όλα αυτά όμως, το εισόδημα που του εξασφάλιζε το customizing δεν του επέτρεπε να ζήσει κι έτσι έπιασε παράλληλα δουλειά ως project leader σε μια εταιρεία που κατασκεύαζε συστήματα turbo. "Ήταν μια καλή δουλειά που μου επέφερε πολλά λεφτά", μας είπε ο Arjan, αλλά το 2016 συνέβη κάτι άσχημο που τον έκανε να αναθεωρήσει τις αποφάσεις του. Ο θάνατος του πατέρα του τον επηρέασε πολύ, σε ό,τι αφορά τις προτεραιότητές του στη ζωή και πήρε την μεγάλη απόφαση να κάνει το χόμπι επάγγελμα. Από τότε και μετά, η Ironwood γνωρίζει μια διαρκώς αυξανόμενη άνθιση, με το Instagram να αποτελεί το βασικό εργαλείο promotion για τον Arjan και την εταιρεία του.


Ποιοι είναι όμως οι άξονες πάνω στους οποίους βασίζεται η δημιουργικότητα του Van Den Boom; "Επιθετική σχεδίαση, λιτή εμφάνιση και καθαρές γραμμές. Αυτοί είναι οι πυλώνες του σχεδιασμού μας", λέει ο Arjan. "Το κοινό που απευθυνόμαστε είναι πολύ συγκεκριμένο και με σαφή χαρακτηριστικά. Στοχεύουμε στους ανθρώπους με μια καλή οικονομική επιφάνεια, με ηλικιακό προσδιορισμό άνω των 35 ετών. Άλλωστε, η φτηνότερη μοτοσυκλέτα μας κοστίζει πάνω από 20.000 ευρώ. Οι υποψήφιοι πελάτες μας δεν αγοράζουν τις δημιουργίες μας για να αποκτήσουν απλώς μια μοτοσυκλέτα. Γι' αυτούς είναι περισσότερο ένα γκάτζετ, ένα αντικείμενο πάθους και λιγότερο μια λειτουργική μοτοσυκλέτα." Παρ' όλα αυτά, τα custom που φτιάχνει ο Arjan και η ομάδα των τεσσάρων ατόμων που συνεργάζεται, είναι απολύτως λειτουργικά και με πολύ υψηλό ποιοτικό επίπεδο. "Οτιδήποτε βγαίνει από το εργαστήριό μας είναι 100% λειτουργικό και διαθέτει τα ποιοτικότερα εξαρτήματα που μπορεί να βρει κανείς. Το πρώτο πράγμα που με ενδιαφέρει εμένα και τους πελάτες μου είναι εμφάνιση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η κάθε μοτοσυκλέτα δεν είναι οδηγήσιμη και μάλιστα με υψηλά στάνταρ", μας δήλωσε ο Arjan.


Σε αυτό το σημείο είναι που "κουμπώνει" και η συνεργασία με την DNA την κορυφαία εταιρεία κατασκευής φίλτρων, αν όχι παγκοσμίως, τουλάχιστον στα ευρωπαϊκά δεδομένα. "Θέλω οτιδήποτε βάζω πάνω στις μοτοσυκλέτες μας να είναι κορυφαίας ποιότητας και προέλευσης. Κάπως έτσι άρχισα να χρησιμοποιώ τα φίλτρα της DNA και τώρα βρίσκομαι στην Ελλάδα για να δω από κοντά τις εγκαταστάσεις και να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας." Ο Van Den Boom προσέγγισε την ελληνική εταιρεία μέσω ενός Ολλανδού κατασκευαστή εξατμίσεων, του Raenoud, ο οποίος προμηθεύει την Ironwood με τα συστήματά του. Όταν είδε –και οδήγησε- από κοντά την DCR-018 δεν μπόρεσε να κρύψει τον θαυμασμό του. "Η μοτοσυκλέτα είναι απόλυτα cool. Είναι μοναδική και με hi-end εξοπλισμό. Είναι ακριβή και δεν έχει κανένα περιορισμό στην σχεδίασή της. Μου αρέσει υπερβολικά, αλλά δεν θα μπορούσα να φτιάξω κάτι τέτοιο για τους πελάτες μου, καθώς το κοινό μου θέλει μεν ακριβές αλλά όχι πανάκριβες μοτοσυκλέτες, ενώ ταυτόχρονα θέλει να είναι απλές, όπως οι γραμμές των brat bikes".

Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!

Κάθε χρόνο 400 εκατ. Ευρώ το κόστος
Μελέτη ΕΜΠ: Μας κλέβει ένα στα τέσσερα πρατήρια βενζίνης!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2026

Ο έλεγχος των πρατηρίων που εξαγγέλθηκε ως η λύση σε ένα χρόνιο πρόβλημα φαίνεται πως έχει μετριάσει την μόνιμη και παγιωμένη κατάσταση της κλοπής βενζίνης στην αντλία που γίνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όμως τελικά το λαθρεμπόριο συνεχίζει σε υψηλό βαθμό.

Το Εργαστήριο Τεχνολογίας Καυσίμων και Λιπαντικών, ένα τμήμα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έδωσε εχθές στον ΣΕΕΠΕ, δηλαδή τον Σύνδεσμο Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών τα συμπεράσματα της μελέτης που πραγματοποίησε και εμφανίζει το άκρως ανησυχητικό φαινόμενο της κλοπής στην αντλία.

Συγκριτικά με αυτό που γινόταν επί σειρά ετών, φαίνεται πως το λαθρεμπόριο έχει περιοριστεί στην χονδρική και έχει μετατοπιστεί στην λιανική όπου πειράζονται οι αντλίες ή τοποθετούνται άλλοι μηχανισμοί αυξάνοντας την θερμοκρασία του καυσίμου, ή την πτητική του μορφή ή μετρώντας περισσότερη ποσότητα από αυτή που έχει τοποθετηθεί.

Δεν υπάρχει ένας τρόπος, αλλά ένας συνδυασμός που καταλήγει να επιβαρύνει άμεσα τον καταναλωτή. Η αύξηση του λαθρεμπορίου στην λιανική έχει καταστήσει την επιβάρυνση σε όλους εμάς πιο άμεση, συγκριτικά με αυτό που γινόταν μέχρι τώρα.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του συνδέσμου Εμπορίας Πετρελαιοειδών αναφέρει πως το ποσοστό παραβατικότητας στο 23% καταλήγει να είναι από τα μεγαλύτερα στον ευρωπαϊκό χώρο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε, δυστυχώς πρωτοπόροι. Χάνουμε την πρώτη θέση μόνο περιστασιακά καθώς η γεωπολιτική κρίση έχει δημιουργήσει τόσο μεγάλες ευκαιρίες σε χώρες που γειτνιάζουν με τρίτες που επιδοτούν το καύσιμο και δεν το επιβαρύνουν, όπως η Μάλτα, η Ιταλία και η Ρουμανία, που ενεργοποιούν ισχυρότερους μηχανισμούς του οργανωμένου εγκλήματος με υψηλές διασυνδέσεις. Το εύθραυστο διεθνές ενεργειακό περιβάλλον δεν μένει σταθερό και έτσι όταν παύσουν να ισχύουν οι ευκαιρίες αυτές, θα επιστρέψουμε περήφανοι στην κορυφή μας!

Για ακόμη μία φορά η πρωτιά της χώρας εντός Ε.Ε. είναι στο λαθρεμπόριο.

Υπάρχει και ένα θετικό, πως τουλάχιστον σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το ποσοστό έχει υποχωρήσει κατά 10% και 20% συγκριτικά με πέρσι.

Η μελέτη έγινε χωρίς να ειδοποιηθούν οι εταιρείες πετρελαιοειδών και δεν γνωστοποιούταν στα πρατήρια. Συνολικά έγιναν 200 μετρήσεις, 170 στην Αττική και 70 στην Θεσσαλονίκη σε οχήματα που είχαν προηγουμένως κατάλληλα προετοιμαστεί για να μπορούν να καταγράφουν με ακρίβεια το καύσιμο ανεξαρτήτως θερμοκρασίας και άλλων μέτρων που χρησιμοποιούνται.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως ο κ.Αλιγιζάκης, πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ ζήτησε να κατονομάζονται οι εταιρείες που προμηθεύουν αυτά τα πρατήρια ώστε να υπάρχει λογοδοσία και πρόσθετο μέτρο πίεσης πέραν των προστίμων.

Ενώ πρόσθεσε πως οι τιμές στα πρατήρια δεν ακολουθούν άμεσα στον Brent και απαιτούνται περίπου τέσσερις ημέρες για να περάσει η μεταβολή των διεθνών τιμών στις αντλίες των πρατηρίων στην Ελλάδα.

Για μία ακόμη φορά, απέτυχε να εξηγήσει το φαινόμενο η αύξηση τιμής να περνά στην αντλία μέσα σε δευτερόλεπτα, και η μείωση να θέλει τουλάχιστον μία εβδομάδα.

Από εκεί και πέρα η λιανική πώληση καυσίμου παρουσιάζει την εικόνα ενός ρακένδυτου που γεμίζει έναν κουβά νερό από την βρύση, τον μεταφέρει απέναντι και τον αδειάζει σε μία δεξαμενή και πληρώνεται με τις σταγόνες που θα πέσουν στο ενδιάμεσο.

Όπως σε όλους τους κλάδους, έτσι και εδώ η Πολιτεία έχει σφίξει την φορολόγηση σε αποπνικτικό βαθμό και οδηγεί πολύ κόσμο στην έξοδο.

Αυτό που δεν λέει κανείς, είναι πως κομμάτι της μείωσης του ποσοστού λαθρεμπορίου εμφανίζεται και λόγω της μείωσης των πρατηρίων και την συγκέντρωση της κατανάλωσης σε λιγότερα σημεία πώλησης.