Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!

Η εξερεύνηση της Μογγολίας με Yamaha Tenere World Raid 2026!
Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2026

Ο Νίκος Κούρτης ολοκλήρωσε την εξερεύνηση της Μογγολίας και μπήκε ξανά στην Ρωσία και την αβεβαιότητα της εύρεσης καυσίμων και επικοινωνίας που αντιμετωπίζει εκείνο το κομμάτι του χάρτη.

Έχοντας πετύχει κατά την εκκίνηση, εκείνη ακριβώς την χρονική συγκυρία όπου υπήρχαν πολλά προβλήματα ανεφοδιασμού στην περιοχή, το μοναχικό ταξίδι του Yamaha Tenere World Raid παραλίγο να φτάσει στο τέλος σχετικά πρόωρα, μένοντας στο Καζακστάν και τα τριγύρω «Σταν», όπου υπήρχε επάρκεια βενζίνης.

Τελικά ο Νίκος Κούρτης πήρε την απόφαση να συνεχίσει, με τον κίνδυνο να ξεμείνει σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή μέχρι να βρεθεί βενζίνη και μόνο σύμμαχο την τεράστια αυτονομία του νέου Tenere World Raid μαζί με ένα πρόσθετο σάκοι καυσίμου 11 λίτρων που με προσεκτική οδήγηση μπορούσε σχεδόν να του δώσει από μόνο του, την αυτονομία της βασικής έκδοσης του Tenere, όταν αυτό κινείται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Ωστόσο αυτό ήταν το μόνο ουσιαστικό πρόβλημα που έχει αντιμετωπίσει μέχρι αυτή την στιγμή, ο έμπειρος ταξιδευτής. Η μοτοσυκλέτα που ήρθε στο φετινό MEGA TEST ON-OFF 2026 στο Κόσοβο, άλλαξε απλώς λάδια και συνέχισε να γράφει χιλιόμετρα, φτάνοντας απροβλημάτιστα μέχρι την Μογγολία. Για τους αναγνώστες του MOTO, αυτό σημαίνει πως όσα χρειάστηκαν να γίνουν ένα πρωί στο φετινό MEGA TEST, άντεξαν την δοκιμασία του μεγάλου αυτού ταξιδιού χωρίς πρόβλημα!

Για τον Νίκο ο προορισμός αυτός βρισκόταν σε στάδιο αναμονής εδώ και πολλά χρόνια, ένα ταξίδι που έχει πολλές φορές ονειρευτεί, μία διαδρομή που την έχει φτιάξει με κάθε πιθανό συνδυασμό μέχρι να αποφασίσει στην προτιμότερη για εκείνον.

Η Μογγολία, η πιο αραιοκατοικημένη χώρα του κόσμου, έχει ορισμένες δυσκολίες που πρέπει κανείς να καταφέρει να προσπεράσει για να την εξερευνήσει με επιτυχία. Η βασικότερη από αυτές είναι πως πρέπει να μπορείς να στηριχθείς πλήρως στις δικές σου δυνάμεις, να μπορείς να επισκευάσεις τα βασικότερα θέματα που μπορούν να προκύψουν στην μέση του πουθενά, όπως ένα κλαταρισμένο ελαστικό ή τις απαραίτητες μικρο-επισκευές μετά από μία πτώση. Ευτυχώς ο Νίκος δεν είχε κάποιο τέτοιο ζήτημα να αντιμετωπίσει, ωστόσο κομμάτι της προετοιμασίας αλλά και του εξοπλισμού που μεταφέρει μαζί του, ήταν η κάλυψη αυτών των περιπτώσεων.

Όπως είπε και ο ίδιος ο Νίκος, είχε στόχο να δει την πατρίδα και από που ξεκίνησε ένας από τους πιο αιμοβόρους πολέμαρχους της ανθρώπινης ιστορίας και να επισκεφτεί το άγαλμα που του έχουν αφιερώσει οι Μογγόλοι.

Φτάνοντας στην Ουλάν Μπατόρ το Yamaha Tenere World Raid είχε συμπληρώσει 14.500 χιλιόμετρα συνεχόμενης, καθημερινής λειτουργίας! Ένα μικρό διάλειμμα στην πρωτεύουσα της Μογγολίας και την εύρεση συνεργείου όπου ο Νίκος, παρέα με τον ντόπιο μηχανικό, άλλαξε λάδια και ολοκλήρωσε μία τυπική επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας και αμέσως εκκίνηση για την συνέχεια.

Σε ταξίδια όπως το συγκεκριμένο, ο προορισμός μπορεί να μοιάζει με τον μεγάλο στόχο, όμως στην πράξη δεν είσαι παρά στην μέση -τις περισσότερες φορές- της συνολικής απόστασης.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο στόχος ήταν λίγο πριν την μέση από πλευράς περιπέτειας, καθώς η επιστροφή είχε οριστεί βαθύτερα στην Ρωσία και την λίμνη Βαϊκάλη.

Ήδη ο Νίκος έχει περάσει μεγάλο κομμάτι και αυτής της απόστασης με το Yamaha Tenere World Raid να συνεχίζει ακάθεκτο.

Θυμίζουμε πως έχει αφήσει έναν δευτερεύον στόχο για την επιστροφή, την πλήρη εξερεύνηση της Γεωργίας καθώς έκοψε απόσταση κατά την αναχώρηση. Ήταν ένα απαραίτητο βήμα για να προλάβει το χρονικό παράθυρο της πλήρους εξάντλησης καυσίμων, συγκεκριμένα για την αυτόνομη περιοχή της Ρωσίας που βρέχεται από την Κασπία.

Βέβαια το ταξίδι έχει διαρκέσει λίγο περισσότερο από όσο είχε υπολογίσει, όμως ευελπιστεί πως θα αναπληρώσει τον χρόνο όπου υπάρχει επάρκεια καυσίμων, με κάτι που ξέρει καλά να κάνει, την ασταμάτητη οδήγηση!

Απαλλαγμένος -τουλάχιστον- από τον καύσωνα που ταλανίζει την Μεσόγειο, ο Νίκος επιστρέφει πλέον από την Μογγολία διασχίζοντας την Ρωσία, οπλισμένος με το βασικό εφόδιο που χρειάζεται η περιοχή, την πλοήγηση δίχως χάρτες και GPS καθώς η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και η πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες κόβεται πλήρως πριν και μετά από κάθε πόλη για λόγους ασφαλείας.

Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα για νέους ταξιδευτές που όχι μόνο χρειάζονται τον ψηφιακό χάρτη, αλλά μαζί και σύνδεση με το ίντερνετ, ακολουθώντας κατά γράμμα οδηγίες από το κινητό τηλέφωνο.

Ο Νίκος όμως μπορεί να βασιστεί στα παραδοσιακά μέσα και τις δικές του δυνάμεις, κάτι που χρειάστηκε κατά την πρώτη διέλευση, πηγαίνοντας.

Ελπίζουμε να συνεχίσει απροβλημάτιστα, όπως ακριβώς έφτασε και στον προορισμό του και αναμένουμε με ενδιαφέρον να ακούσουμε τις ιστορίες που έχει να διηγηθεί από ένα τέτοιο ταξίδι!