Πάντρεμα KTM - KISKA

Εξαγορά περισσότερων μετοχών της KISKA μέχρι το τέλος του 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2019

Τη σχέση της KTM με την σχεδιαστική εταιρεία KISKA θα μπορούσε κανείς να την παρομοιάσει εύκολα με τον έγγαμο βίο, καθώς η συνεργασία τους ξεκίνησε απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και διατηρείται μέχρι σήμερα. Εκείνη την εποχή, η KTM είχε ξεκινήσει έναν διαγωνισμό ώστε να βρει έναν σχεδιαστή για το νέο τότε LC4 και ο Gerald Kiska (με τη νεοσύστατη εταιρεία του) κατάφερε να ξεχωρίσει ξεκινώντας την μακροχρόνια συνεργασία με την εταιρεία. Έκτοτε η συνεργασία προχώρησε και η KISKA επανασχεδίασε το λογότυπο της KTM το 1994 δίνοντάς του τη μορφή που έχει μέχρι και τώρα. Τον επόμενο χρόνο υιοθετήθηκε το σλόγκαν της εταιρείας “ready to race” αποσαφηνίζοντας πλήρως για την πορεία που ήθελε να ακολουθήσει η KTM, ενώ το εγχείρημα ολοκληρώθηκε με τα σχέδια της KISKA να αποτυπώνουν πλήρως το ύφος της εταιρείας που εστίαζε στις επιδόσεις, την ξεχωριστή εμφάνιση, τον Adventure χαρακτήρα και την υπερβολή, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα -ίσως- το Super Duke 1290 R.

Θυμηθείτε μια απ' τις πιο πρόσφατες δημιουργίες της KISKA που παρουσιάστηκε στην φετινή Eicma εδώ

Με την πάροδο του χρόνου, η σχεδιαστική εταιρεία απέκτησε πιο ενεργό ρόλο σχεδιάζοντας περισσότερα μοντέλα για την γκάμα της KTM, γεγονός που οφείλονταν και στην γνωριμία του Gerald με τον Stefan Pierer πριν γίνει CEO της KTM, έχοντας από παλιότερα αμοιβαία εμπιστοσύνη. Μαζί με άλλους παράγοντες, όπως την αγορά μετοχών της KTM απ’ την Bajaj, ενισχύθηκαν οι δυνατότητες της παραγωγής της, φτάνοντας εύκολα τον εξαψήφιο αριθμό ετησίως, με αποτέλεσμα όχι μόνο την οικονομική ευμάρεια της KTM αλλά και την εδραίωσή της ως ένας απ’ τους μεγαλύτερους κατασκευαστές της Ευρώπης. Η ανάπτυξη αυτή πέρασε και στην KISKA καθώς οι αυξημένες ανάγκες της KTM για περισσότερα σχέδια είχε ως αποτέλεσμα την επέκτασή της, φτάνοντας πλέον τους 140 σχεδιαστές, με το μεγαλύτερο ποσοστό να ασχολείται με τα μοντέλα της KTM.
Με τη συνεργασία τους να γίνεται όλο και πιο στενή, δεν άργησε η KTM να αγοράσει μετοχές της KISKA, έχοντας το 24% της εταιρείας. Φέτος, με την έκδοση της αναφοράς της KTM για το 2018 που αφορά τα κέρδη και την πορεία της στην αγορά, αναφέρονται και τα πλάνα της για το 2019. Μέσα σε αυτά βρίσκεται και η αγορά επιπλέον 26% των μετοχών της KISKA -μέχρι το τέλος του έτους- ώστε να ενισχυθούν περισσότερο οι δεσμοί τους αλλά και να γίνει πιο εύκολη η επέκτασή της με περισσότερα νέα μοντέλα σε διάφορες κατηγορίες καθώς και αγορές, αφού πλέον θα της ανήκει κατά το ήμισυ.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»