Οι αερόσακοι έχουν αρχίσει πλέον να χρησιμοποιούνται απ’ όλους τους μεγάλους κατασκευαστές εξειδικευμένου ρουχισμού για μοτοσυκλέτες και όπως ξέρουμε είναι πλέον υποχρεωτικοί στα MotoGP και σε πολλές κορυφαίες διοργανώσεις αγώνων.
Τώρα έρχεται μια Σουηδική εταιρεία να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη “στολή προστασίας” η οποία όχι μόνο έχει αερόσακο που προστατεύει τον αυχένα και τα πλευρά του αναβάτη, αλλά επιπρόσθετα έχει αερόσακο για τα πόδια και… αλεξίπτωτο!
Η προσθήκη αερόσακου για τα πόδια είναι απόλυτα λογική, ειδικά όταν μιλάμε για ατυχήματα σε δημόσιους δρόμους, όπου το σώμα του αναβάτη και ειδικά τα άκρα του είναι πολύ πιθανόν να έρθουν βίαια σε επαφή με διάφορα αντικείμενα, όπως κολώνες, μπαριέρες, πεζοδρόμια κ.τ.λ.
Το αλεξίπτωτο από την άλλη μεριά ακούγεται κάπως υπερβολικό, έως και κωμικό, όμως σε δεύτερη ανάγνωση υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να βοηθήσει.
Σύμφωνα λοιπόν με την εταιρεία κατασκευής του, το μικρό αλεξίπτωτο σκοπό έχει να μειώσει την ταχύτητα πρόσκρουσης του αναβάτη σε περίπτωση ατυχήματος με μεγάλη ταχύτητα, όπως επίσης μπορεί να βοηθήσει στον άμεσο διαχωρισμό του αναβάτη από τη μοτοσυκλέτα του σε περίπτωση που σέρνεται στην άσφαλτο (π.χ. έχει κατεύθυνση προς το αντίθετο ρεύμα κ.τ.λ.).
Τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, το αλεξίπτωτο μπορεί να μειώσει τις επιπτώσεις μια πρόσκρουσης ή ακόμα και να σώζει ζωές.
Το πρόβλημα που παραμένει και δεν γνωρίζουμε αν το έχει λύσει η κατασκευάστρια εταιρεία ή αν υπάρχει γενικά τρόπος να λυθεί, είναι αν το σύστημα ενεργοποίησης του αλεξίπτωτου μπορεί να καταλάβει σε ποιες συνθήκες θα πρέπει να δώσει εντολή να ανοίξει το αλεξίπτωτο και σε ποιες όχι.
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
16/12/2025
Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.
Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.
Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.
Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.
Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, τηςΑρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.
Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.
Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.
