Πατέντα για ξύστρες με ρουλεμάν!

Για καλύτερη αίσθηση στο "γόνατα κάτω"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/9/2020

Το να ακουμπάνε τα γόνατα κάτω είναι πλέον η συνηθισμένη τεχνική, όχι μόνο στις πίστες αλλά και στο δρόμο, για να έχει ο αναβάτης την πληροφόρηση την ώρα που στρίβει, αλλά και για την μεταφορά του κέντρου βάρους προκειμένου να μπορέσει να στρίψει με περισσότερα χιλιόμετρα, σε μια χοντρική προσέγγιση για την συγκεκριμένη τεχνική.

Υπάρχουν όμως και πολλοί που είτε επιλέγουν να μην την χρησιμοποιήσουν, είτε γιατί δεν αισθάνονται άνετοι και ασφαλείς για να το κάνουν. Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία, τότε ίσως βρείτε την λύση σε μια πατέντα που κατέθεσε ένας Καλιφορνέζος εφευρέτης στις Η.Π.Α.

Ο Kevin Leon Henderson, θεωρεί ότι υπάρχει ένα πρόβλημα όταν ακουμπάς γόνατα ή αγκώνες –όπως βλέπουμε πλέον στα MotoGP- την ώρα που στρίβεις. Οι αγωνιστικές δερμάτινες φόρμες, έχουν φυσικά στα συγκεκριμένα σημεία ξύστρες (ή γλίστρες όπως είναι ο πιο δόκιμος όρος), αλλά ο Hendrson υποστηρίζει ότι έχουν μεγάλη αντίσταση στην πρώτη επαφή με την άσφαλτο, με αποτέλεσμα να σε επιβραδύνουν την ώρα που προσπαθείς να πάρεις μια στροφή όσο πιο ομαλά μπορείς.

Αυτό που προτείνει είναι μια πατέντα που την ονομάζει "γλίστρα μοτοσυκλέτας για τον βραχίονα και την κνήμη". Αποτελείται από ένα εύκαμπτο υλικό ως βάση, που προσαρμόζεται στον αγκώνα ή το πόδι του αναβάτη, με ένα περίβλημα ανθεκτικό στην τριβή από την εξωτερική μεριά, το οποίο έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο. Εσωτερικά θα υπάρχει ένα σετ από κεραμικά ρουλεμάν. Ο Henderson πιστεύει πως με την χρήση του χαμηλής αντίστασης κεραμικού υλικού, θα μειωθεί η τριβή όταν ακουμπάς στην άσφαλτο την ώρα που στρίβεις.

Το ερώτημα αν όντως αυτή η πατέντα αποτελεί μια εξέλιξη της κλασικής "ξύστρας" ή είναι μια αχρείαστη και πιο περίπλοκη εφαρμογή σε κάτι που μέχρι στιγμής αποδίδει μια χαρά; Σίγουρα θα υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα τέτοιο σύστημα θα προσθέτει έστω και λίγο εξτρά βάρος, ενώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε και για το αν θα χρειαστεί επιπλέον ενίσχυση στο εσωτερικό μιας φόρμας σε εκείνο το σημείο, για την περίπτωση που υπάρξει πτώση και προσγειωθεί ο αναβάτης πάνω στα ρουλεμάν.

Σίγουρα ένα τέτοιο σύστημα είναι ικανό να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση περί ασφάλειας…

 

 

Βαρκελώνη: Συνασπισμός Δήμου-Μοτοσυκλετιστών για άδεια πεζοδρόμια με αντάλλαγμα 25.000 θέσεις πάρκινγκ

Αύξηση θέσεων στάθμευσης – Κυρώσεις για στάθμευση σε πεζοδρόμια
Barcelona Traffic
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/11/2025

Ο δήμος της Βαρκελώνης σε συνεργασία με κρατικούς φορείς και ομάδες μοτοσυκλετιστών θέλει να διώξει τα σκούτερ και τις μοτοσυκλέτες από τα πεζοδρόμια και να δημιουργήσει θέσεις στάθμευσης.

Είναι η πρώτη ενέργεια μέσα από ένα σύνολο ενεργειών που έχουν ως στόχο την μείωση κατά 30% των θανατηφόρων δυστυχημάτων ως πρώτο τους βήμα και δεύτερο στόχο την μείωση κατά 50% μέχρι το 2030.

Για να γίνουν αυτές οι ενέργειες πράξη η Βαρκελώνη δημιουργεί το “Παρατηρητήριο Μοτοσυκλέτας”, ο Δήμος δημοσίευσε το ιδρυτικό μανιφέστο, το οποίο θέτει στο κέντρο την προστασία, την ελευθερία και την ασφάλεια των πεζών ως βασική προϋπόθεση για μια πιο ισορροπημένη συνύρπαξη ανάμεσα σε αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες και πεζούς.

Με τις μοτοσυκλέτες να αντιπροσωπεύουν το 30% των μετακινήσεων με ιδιωτικά οχήματα και το 6,2% της συνολικής αστικής κινητικότητας, το Παρατηρητήριο θα οργανώσει τις προτάσεις του γύρω από τρεις βασικούς άξονες:
– τη μείωση των ατυχημάτων,
– τη βελτίωση της διαχείρισης της στάθμευσης,
– και την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης των δικύκλων.

Ένα από τα πιο σημαντικά μέτρα αφορά την προώθηση της κυκλοφοριακής ύφεσης εντός πόλης. Ο Δήμος σχεδιάζει να διπλασιάσει τις ζώνες στάθμευσης μοτοσυκλετών της περιοχής Eixample και να απελευθερώσει τα πεζοδρόμια δημιουργώντας 20.000 νέες θέσεις στάθμευσης επί του οδοστρώματος.

Αυτές προστίθενται στις 5.000 θέσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί από το 2023, με στόχο την επιστροφή ζωτικού χώρου στους πεζούς χωρίς να παραμελούνται οι ανάγκες των μοτοσυκλετιστών.

Για την στάθμευση μοτοσυκλέτας στα πεζοδρόμια της Βαρκελώνης μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο 100 Ευρώ, με τις αρχές να εκδίδουν περισσότερα από 4.000 πρόστιμα το 2024.

Στο μεταξύ το κέντρο της Βαρκελώνης έχει τεράστια πεζοδρόμια σε πολλές από τις περιοχές του και λίγες θέσεις στάθμευσης αποκλειστικά για μοτοσυκλέτες, συγκριτικά όχι με το τι συμβαίνει σε άλλες πόλεις αλλά με τον όγκο των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούν.

Το ζήτημα της στάθμευσης λοιπόν, μπορεί να το δει κανείς ως κάτι που έπρεπε να κάνει ο Δήμος και ίσως είναι το πρώτο βήμα για να προσεγγίσει τους μοτοσυκλετιστές, καθώς το δεύτερο βήμα ενδεχομένως να συναντήσει και ορισμένους που θα ενατιωθούν.

Ως δεύτερο βήμα, με βάση πάντα τον στόχο της μείωσης των θανατηφόρων, προγραμματίζονται εκστρατείες ευαισθητοποίησης και προώθησης της χρήσης προστατευτικού εξοπλισμού σε συνδυασμό με παρεμβάσεις στις υποδομές, όπως η ενίσχυση της σήμανσης σε τούνελ και στροφές και η τοποθέτηση συστημάτων απόσβεσης ενέργειας κατά την πρόσκρουση.

Εκτός από το κράνος είναι ήδη υποχρεωτικό να φορά κανείς γάντια, ενδεχομένως μετά την εκστρατεία ενημέρωσης να γίνει και ο υπόλοιπος προστατευτικός εξοπλισμός αντίστοιχα υποχρεωτικός. Όταν θα γίνει αυτό ίσως να ήταν μία πολύ καλή ιδέα να στέλνουμε ορισμένους από εδώ στην Ελλάδα για διακοπές στην Βαρκελώνη, όλα πληρωμένα αλλά με την υποχρέωση να κυκλοφορούν όλες τις ημέρες με μοτοσυκλέτα.

Για πρώτη φορά πάντως, οι αρμόδιοι φορείς υπογράφουν μια μόνιμη συμφωνία συνεργασίας, διαθέτοντας και κρατική υποστήριξη. Η πλευρά των μοτοσυκλετιστών δεν είναι εκτός και δεν είναι αντίθετη, αλλά εργάζεται ΜΑΖΙ με τους κρατικούς φορείς για αλλαγές που θα βοηθήσουν το σύνολο.

Για εμάς εδώ, είναι ένα ουτοπικό φαινόμενο, χαμένοι στο "δικαιωμά μου να μην φοράω κράνος", "ποιος μωρέ οδηγεί με γάντια", "μπουφάν με τρύπες εγώ δεν βάζω", όπως φυσικά και σε κρατικούς φορείς που ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΟΥΝ με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και απλά επιβάλλονται με αυστηρά πρόστιμα. Υπάρχουν δηλαδή λάθη και από τις δύο πλευρές.

Στην άλλη άκρη της Μεσογείου όμως ένας άνευ προηγουμένου συνασπισμός δείχνει τη δέσμευση της Βαρκελώνης να προχωρήσει προς μια ασφαλέστερη και πιο ανθρώπινη συμβίωση σεβόμενη την ανάγκη όλων χωρίς κάποιος να προσπαθεί να επιβληθεί.