Περιορισμός κυκλοφορίας: Επιτρέπεται το δικάβαλο στις μοτοσυκλέτες!

Αρκεί να συντρέχει σοβαρός λόγος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/3/2020

Τα πρόσφατα μέτρα που πήρε η πολιτεία, σχετικά με τον περιορισμό της κυκλοφορίας προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση του κορωνοϊού, συμπεριλαμβάνουν και τον περιορισμό των ατόμων που επιβαίνουν σε ένα όχημα, σε μόλις δύο (τον οδηγό και έναν επιβάτη). Προφανώς η συγκεκριμένη διάταξη καταρτίστηκε με γνώμονα τα αυτοκίνητα, με τις απαραίτητες εξαιρέσεις σε περίπτωση παιδιών κ.τ.λ., αλλά εύλογα δημιουργήθηκε το ερώτημα, τι γίνεται με την περίπτωση των μοτοσυκλετών και αν επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη.

Τα μεγάλο πλήθος αντίστοιχων ερωτημάτων που είχαμε από τους αναγνώστες μας, μαρτυρούν ότι σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση και οι νομοθέτες όφειλαν μια διευκρίνιση σε ότι αφορά όσους οδηγούμε μοτοσυκλέτες. Να πούμε εδώ ότι "αυθαίρετα" συμπεράσματα του στιλ "εφόσον οι μοτοσυκλετιστές της ΔΙΑΣ κυκλοφορούν δικάβαλοι, άρα θα επιτρέπεται και στις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες, προφανώς και είναι λάθος. Πρόκειται για ειδική κατηγορία σωμάτων ασφαλείας που δεν υπόκειται σε περιορισμούς λόγω της φύσης της υπηρεσίας, όπως συμβαίνει με τις υγειονομικές υπηρεσίες κ.α.

Διαφορετικά, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αφού στα ασθενοφόρα επιβαίνουν παραπάνω από δύο άτομα όταν μεταφέρουν ασθενή, ή στα περιπολικά όταν γίνεται μια μεταφορά συλληφθέντα, άρα μπορούμε και στα αυτοκίνητα να μπαίνουμε πάνω από δύο άτομα. Προφανώς και δεν ισχύει κάτι τέτοιο!

Παρ' όλα αυτά, και μετά από επικοινωνία που είχαμε με την Ελληνική Αστυνομία που έχει επιφορτιστεί με το καθήκον του ελέγχου για την εφαρμογή του μέτρου, μας ενημέρωσαν ότι επιτρέπεται η μεταφορά συνεπιβάτη πάνω στο δίκυκλο, με την αυτονόητη επισήμανση φυσικά ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται μόνο εφόσον κρίνεται απολύτως απαραίτητο.

Να συμπληρώσουμε εμείς με τη σειρά μας ότι καλό θα είναι αυτό το "απολύτως απαραίτητο" να μην το λαμβάνουμε υπόψη μας μόνο ως μια τυπική παρότρυνση. Είναι μια ουσιαστική και αναγκαία συνθήκη, έστω και αν –επίσης αυτονόητο…- τόσο ο αναβάτης όσο και ο συνεπιβάτης φορούν τον προστατευτικό, μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό. Επίσης, ο συνεπιβάτης θα πρέπει να φέρει κι αυτός την ειδική βεβαίωση για τους λόγους μετακίνησης, όπως εάν θα κινούνταν μόνος του αυτόνομα.

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.