Πέθανε ο Roberto Marchesini, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον τροχό!

Πάνω από 40 χρόνια στην κατασκευή ζαντών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2020

Από την εποχή των δίχρονων MotoGP, στον Valentino Rossi και από εκεί στην καθολική επικράτηση στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του κόσμου, μέχρι το WSBK και τόσες άλλες διοργανώσεις… Περισσότερα από 170 παγκόσμια πρωταθλήματα κερδήθηκαν πάνω σε τροχούς που κατασκεύασε ο Roberto Marchesini!

Στην διάρκεια της καριέρας του που περνά συνολικά τις τέσσερεις δεκαετίες, ο Marchesini συνέδεσε το όνομά του με τους καλύτερους τροχούς του κόσμου.

Το 1988 ξεκίνησε η επέκτασή του σε αυτό που θα γινόταν μία εταιρεία, παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της, καθώς εγκατέστησε χυτήριο αλουμινίου και μαγνησίου. Είναι η αρχή της Marchesini έτσι όπως την γνωρίσαμε! Πρώτος μεγάλος πελάτης στους αγώνες, μία εταιρεία που ήξερε τον Roberto ήδη, η Ducati! Σιγά – σιγά θα ακολουθούσαν και όλοι οι υπόλοιποι σε τόσα και τόσα πρωταθλήματα.

Τον Μάρτιο του 2000 η εταιρεία του θα πωληθεί στο γκρουπ Brembo και ο ίδιος θα συνεχίσει την τέχνη του με διαφορετική ετικέτα επιστρέφοντας σε αυτό που αγαπούσε πολύ και είχε χάσει, καθώς η εταιρεία μεγάλωνε: Στην σχεδίαση! Ενώνει δυνάμεις με έναν παλαιότερο κατασκευαστή και με την επωνυμία MFR Wheels ξεκινά να κάνει… το χόμπι του, να κατασκευάζει τροχούς!

Ο Roberto Marchesini πρέπει να σημειώσουμε πως ξεκίνησε ως άνθρωπος που προσέφερε μία υπηρεσία στους αγώνες, δεν πωλούσε τροχούς απλά. Κι αυτό διότι σε μία εποχή που η βιομηχανία δεν είχε φτάσει στην εξέλιξη που υπάρχει σήμερα, η κατασκευή carbon ήταν κάτι που ο ίδιος ανακάλυπτε βήμα – βήμα και η τεχνολογία υλικών και χύτευσης είχε πολύ δρόμο μπροστά της, ο Marchesini περνούσε απίστευτο μέρος του χρόνου του, για να φτιάξει κάτι ξεχωριστό για κάθε μία ομάδα και αναβάτη… Σε μία εποχή που δεν είχες από κάπου να μάθεις αλλά μπορούσες μόνο να ανοίξεις τον δρόμο, δοκιμάζοντας και κάνοντας λάθη, ο Marchesini έκανε άλματα εξέλιξης…

Αντίο, Roberto Marchesini

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.