Ποιος ήταν ο Daniel Hegarty, που σκοτώθηκε στο Macau

Μακάρι η τελευταία απώλεια στους αγώνες δρόμου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2017

Ο 31 ετών Daniel από το Nottingham, έτρεχε στο Macau για δεύτερη φορά και αποτελεί την 16η απώλεια στον αγώνα της Κίνας που διεξάγεται από το 1954, (1967 για μοτοσυκλέτες) στο θέρετρο του τζόγου και της νυκτερινής ζωής. Η σύντροφος του Daniel δήλωσε πως έχασε τον «έρωτα της ζωής της» και θα χρειαστεί αρκετός χρόνος έως ότου καταφέρει να συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια, ενώ λυπητερή είναι η συνέντευξη του ίδιου του Daniel πριν από ένα χρόνο. Εκεί αναφέρει χαρακτηριστικά, την μεγάλη ανησυχία που είχε η οικογένειά του για την συμμετοχή του στους αγώνες δρόμου και κυρίως ο εννέα ετών, τότε, πρώτος του γιος, που είχε αρχίζει να παρακολουθεί video στο youtube με ατυχήματα στο Isle of Man και ζητούσε με τον πατέρα του να αποσυρθεί από τους αγώνες. Εξαιτίας κι αυτού του δεσμού, ο Daniel είχε ξεκινήσει μία μη κερδοσκοπική προσπάθεια για να προσελκύσει νεότερους αναβάτες στους αγώνες κερδίζοντας την αναγνώριση στην κοινότητα των αγώνων δρόμου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η δήλωση ενός οικογενειακού φίλου για το κακό προαίσθημα που είχε από την πρώτη στιγμή που ο Daniel αποχώρησε για τον αγώνα.

Ο Daniel Hegarty αγωνιζόταν στο Isle of Man από το 2011 και το δυστύχημά του στο Macau είναι το πρώτο από το 2012, όταν σκοτώθηκε ο Πορτογάλλος Luis Carreira. Στο video με την στιγμή του δυστυχήματος φαίνεται πως ο Daniel χάνει τον έλεγχο κατά την προσέγγιση πριν από μία χαρακτηριστική φουρκέτα της πίστας, πράγμα που οδηγεί σε highsiding στην κορυφή της, με τον ίδιο να εκτοξεύεται πάνω από την σέλα και να καταλήγει στις μπαριέρες με το κράνος του να φεύγει από το κεφάλι. Υπέκυψε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο με τον αγώνα να διακόπτεται αμέσως στο μέσο του, και τον νικητή του αγώνα Glenn Irwin, που είχε καταφέρει στο πρωτάθλημα να κρατήσει πίσω του το φαβορί –από το Isle of Man- Peter Hickman, να δηλώνει πως δεν υπάρχει κανένας πανηγυρισμός και πως αυτό το πόντιουμ είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να έχει κανείς. Η οργανωτική επιτροπή του αγώνα ανακοίνωσε το δυστύχημα και το γεγονός πως έχει επικοινωνήσει με την οικογένεια του Daniel προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια.

Παράλληλα και ο αγώνας των αυτοκινήτων ακυρώθηκε από μία σφοδρή καραμπόλα που επηρέασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων, ευτυχώς χωρίς θύματα. Ο αγώνας των μοτοσυκλετών επιτράπηκε την τελευταία στιγμή, όταν άρχισε να στεγνώνει η διαδρομή, με την τραγική όμως αυτή κατάληξη.

Ο αγώνας στο Macau, όπως και κάθε άλλος αγώνας αυτού του είδους, διεξάγεται στους δημόσιους δρόμους και πιο συγκεκριμένα αποτελεί τον πιο δύσκολο του είδος του, με ορισμένα τμήματα να είναι τα πιο στενά που υπάρχουν με πλάτος μόλις επτά μέτρων. Ωστόσο η πίστα "Guia", όπως ονομάζεται, έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που την καθιστούν μοναδική του είδους και δικαιολογούν την τεράστια φήμη της. Έχει την μεγαλύτερη ευθεία σε αγώνες δρόμου (για πίστα που διεξάγονται και αγώνες αυτοκινήτων) και την μεγαλύτερη υψομετρική διαφορά, με σχεδόν τριάντα μέτρα να χωρίζουν το χαμηλότερο με το ψηλότερο τμήμα της, καθώς και μία σειρά από τις πιο δύσκολες φουρκέτες. Η διαδρομή είναι τόσο χαρακτηριστική που δεν έχει αλλάξει καθόλου από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, παραμένοντας ίδια ακόμα και όταν τα pit άλλαξαν τοποθεσία. Η αρχική χάραξη της διαδρομής βασίστηκε σε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού που εξελίχθηκε σε αγώνα και τελικά καθιερώθηκε. Οι αγώνες μοτοσυκλετών ξεκίνησαν να διεξάγονται αρκετά πιο αργά, το 1967.

 

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.