Πωλήσεις μοτοσυκλετών Ιταλίας 2024 - Διψήφια άνοδος, κορυφαίο best-seller το Benelli TRK 702

Γεμάτη On-Off η πρώτη δεκάδα των γειτόνων, σε παρόμοια σύνθεση με την Ελλάδα - Πτώση ηλεκτρικών δικύκλων
Πωλήσεις Ιταλία 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/1/2025

Η αγορά μοτοσυκλέτας της Ιταλίας παρουσιάζει άνοδο 10,5% σε σχέση με πέρυσι, σημειώνοντας συνολικά 373.313 ταξινομήσεις, το καλύτερο αποτέλεσμα της αγοράς από το 2010.

Η αύξηση των ταξινομήσεων της ιταλικής αγοράς για το 2024 αναλύεται περαιτέρω ανά κατηγορία ως εξής:

  • Μοτοσυκλέτα: 166.454 ταξινομήσεις, +14,48% - Ποσοστό αγοράς 44,58%
  • Scooter: 186.639 ταξινομήσεις, +7,54%. - Ποσοστό αγοράς 49,99%
  • Μοτοποδήλατα: 20.220 ταξινομήσεις, +7,45% - Ποσοστό αγοράς 5,41%

Σημειώστε εδώ πως λόγω της ανάγκης υποχρεωτικής ταξινόμησης των Euro 5 μοντέλων, λόγω της έλευσης των Euro 5+ προδιαγραφών, ο Δεκέμβριος του 2024 είχε και αρκετές ταξινομήσεις από τους dealer, που έβγαζαν πινακίδα στα δίκυκλά τους, ώστε να μπορούν να τα πουλήσουν το 2025. Κάπως έτσι, ο 12ος μήνας του έτους χαρακτηρίστηκε από μεγάλη -και σε μεγάλο μέρος πλασματική- άνοδο 200,68%, με 29.587 ταξινομήσεις!

Το Top-10 των μοτοσυκλετών του 2024 στην ιταλική αγορά έχει ως εξής:

1. Benelli TRK 702, 7.344 ταξινομήσεις
2. BMW R 1300 GS, 4.701 ταξινομήσεις
3. Honda Africa Twin, 3.629 ταξινομήσεις
4. Yamaha Tracer 9, 3.111 ταξινομήσεις
5. Honda Transalp 750, 2,796 ταξινομήσεις
6. Yamaha MT-07, 2,432 ταξινομήσεις
7. Ducati Multistrada V4, 2,361 ταξινομήσεις
8. Yamaha Tenere 700, 2,350 ταξινομήσεις
9. Moto Morini X-Cape 2,324 ταξινομήσεις
10. Voge Valico 525 DSX, 2,319 ταξινομήσεις

Εκπληκτική η επίδοση του Benelli TRK 702 που έσπασε τα ταμεία για το 2024, ενώ έχει ενδιαφέρον η σύγκριση μεταξύ των κορυφαίων status-symbol Adventure μοτοσυκλετών (BMW R 1300 GS & Ducati Multistrada V4), με αναλογία 2 προς 1 για το βαυαρικό μεγαθήριο. Μοναδική μη On-Off μοτοσυκλέτα στο TOP-10 η Yamaha MT-07, με τη δημοτικότητα της να θυμίζει τις ανάλογες επιδόσεις της μοτοσυκλέτας και στην ελληνική αγορά, μέσα στον γνωστό χείμαρρο από Adventure μοντέλα.

Το Top-10 των Scooter του 2024 στην ιταλική αγορά έχει ως εξής:

1. Honda SH125, 15.027 ταξινομήσεις
2. Honda SH150, 11,980 ταξινομήσεις
3. KYMCO Agility 125, 9,004 ταξινομήσεις
4. Honda SH350, 8,762 ταξινομήσεις
5. Piaggio Liberty 125, 8,570 ταξινομήσεις
6. Piaggio Beverly 300, 5,900 ταξινομήσεις
7. Yamaha XMAX 300, 5,649 ταξινομήσεις
8. KYMCO People S 125, 5,573 ταξινομήσεις
9. Honda X-ADV750, 5,552 ταξινομήσεις
10. Honda ADV350 5,449 ταξινομήσεις

Σχεδόν καθολική εδώ η επικράτηση των scooter μεγάλων τροχών, με μόνη εξαίρεση αυτή του ΧΜΑΧ 300.

Τέλος, κακές ήταν οι επιδόσεις της κατηγορίας των ηλεκτρικών δικύκλων για το 2024, αφού οι 10.170 ταξινομήσεις αντιπροσωπεύουν πτώση της τάξης του 16,08%, αν και ο Δεκέμβριος παρουσίασε άνοδο 21,78% σε σχέση με τον περυσινό αντίστοιχο μήνα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.