Πρώτη επίσκεψη των «Λύκων της Νύχτας» στην Ελλάδα, το πρόγραμμα της επίσκεψης και όλο το παρασκήνιο

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2016

Μικρή αντιπροσωπεία της γνωστής ρωσικής λέσχης μοτοσυκλετιστών, που ταυτόχρονα είναι και μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου, πραγματοποιεί αυτές τις μέρες οδοιπορικό στην Ελλάδα σε θρησκευτικούς προορισμούς, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στο Άγιο Όρος και τους Ρώσους μοναχούς.

Σε συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, στο Ρωσικό Πολιτιστικό και Επιστημονικό Κέντρο στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος της λέσχης εξήγησε τους λόγους πίσω από αυτή την επίσκεψη, δηλώνοντας επίσης πως σκοπός τους είναι να την καθιερώσουν σε ετήσιο θεσμό. Το έναυσμα ήταν η συμπλήρωση φέτος 1.000 χρόνων παρουσίας των Ρώσων μοναχών στο Άγιο Όρος, μία επέτειος που συνολικά γιορτάζεται με μία σειρά από κοινές εκδηλώσεις Ελλάδας και Ρωσίας. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των «Λύκων της Νύχτας», Βλαντιμίρ Σμιρνόφ και Βαντίμ Στρογκόφ, ο μήνας Μάιος έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Ρωσικό λαό και κατά συνέπεια για την λέσχη, καθώς συγκεντρώνει τις εθνικές επετείους για την νίκη κατά του φασισμού, ενώ ιδιαίτερα φέτος ο Μάιος αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς συμπληρώνονται 75 χρόνια από τα γεγονότα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Για όλους αυτούς τους λόγους, η λέσχη θέλησε να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο οδοιπορικό με τελικό προορισμό την Ελλάδα, που ωστόσο δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελαν.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της εκδρομής, αρχικά είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετάσχουν περίπου 160 άτομα, ωστόσο στα σύνορα με την Πολωνία αντιμετώπισαν αρκετά προβλήματα και τα διαβατήριά τους σφραγίστηκαν, με τις αρχές να τους απαγορεύουν την είσοδο στην χώρα. Μεγαλύτερα προβλήματα είχαν στην Ουκρανία, όπου σύμφωνα με δήλωσή τους έχουν κατά καιρούς δεχτεί και πυρά ενώ σημειώνεται πώς σε αντίστοιχο οδοιπορικό πέρσι, με προορισμό το Βερολίνο, η Γερμανία είχε ανακαλέσει τα δικαιώματα που καθορίζονται από την συνθήκη Σένγκεν για το σύνολο σχεδόν των εκδρομέων, δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα στην διέλευσή τους.

Οι σχέσεις μεταξύ Πολωνίας και Ρωσίας δεν είναι οι καλύτερες των τελευταίων ετών, με ορισμένα ποσοστά πολιτών να φοβούνται πως το παράδειγμα της γειτονικής τους Ουκρανίας, μπορεί να επαναληφθεί και σε δικά τους εδάφη, καθώς συνορεύουν με την Ρωσία μέσω του περίκλειστου και αποσπασμένου έδαφος του Καλίνιγκραντ. Με δήλωσή τους, τόσο ο Βαντίμ Στρογκόφ, όσο και ο Ιερομόναχος Γιούρι που ακολουθεί τους μοτοσυκλετιστές, αναφέρουν ότι οι «Λύκοι της Νύχτας» αλλά και ο Ρωσικός μοναχισμός, αποβλέπουν στην αποχή από την πολιτικές εξελίξεις. Η αλήθεια είναι ωστόσο, ότι πέρα από δηλώσεις η εμπλοκή της λέσχης αυτής στα πολιτικά είναι καθοριστική και χωρίς να αποσιωπάται από τους ίδιους. Σε σύντομη συνομιλία που είχα με τον Βαντίμ Στρογκόφ, με κάλεσε τον Αύγουστο στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας για μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που έχει πραγματοποιήσει ποτέ η λέσχη. Εκεί άλλωστε πήραν πρόσφατα μία πολύ μεγάλη κρατική επιχορήγηση, για να δημιουργήσουν ένα κέντρο νεότητας, επισφραγίζοντας έτσι την δράση τους στα γεγονότα της Κριμαίας, πέρα από κάθε αμφισβήτηση.

 

Οι ίδιοι πάντως παρουσιάστηκαν απλοί και προσιτοί στην συνέντευξη τύπου και ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι με την Ελλάδα, την υποδοχή του κόσμου και την ελευθερία που βρήκαν εδώ. Στην Ελλάδα είχαν την δυνατότητα να καταθέσουν στεφάνια σε μνημεία πεσόντων –που όπως οι ίδιοι δήλωσαν- σε άλλες χώρες θα έπρεπε να ζητήσουν άδεια. Κάτι που αρχικά δεν διευκρινίστηκε στην συνέντευξη τύπου, ήταν το γεγονός ότι εξαπατήθηκαν από κάποιο ταξιδιωτικό πρακτορείο που τους υποσχέθηκε να τους προμηθεύσει μοτοσυκλέτες, χρεώνοντάς τους χωρίς όμως αντίκρισμα. Μονάχα που το πρακτορείο αυτό ήταν βουλγάρικο καθώς απέτυχαν να βρουν μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα, μετά τα γεγονότα στην Πολωνία και τον τρόπο που άλλαξαν τα σχέδιά τους. Φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη απευθύνθηκαν ακόμα και σε ιδιώτες για να ενοικιάσουν μοτοσυκλέτες, με βάση μία προσφιλή στις βόρειες χώρες πρακτική, που όμως σε εμάς είναι άγνωστη. Αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία λοιπόν, γιατί δεν περίμενε κανείς ότι μία λέσχη σαν τους «Λύκους της Νύχτας» θα έχει ανάγκη από μοτοσυκλέτες. Ούτε όμως και οι ίδιοι φαντάστηκαν ότι θα εμπλακούν σε τόσο μεγάλα προβλήματα στα σύνορα των χωρών, απόρροια και της φήμης που έχουν καλλιεργήσει. Το οδοιπορικό λοιπόν στην Ελλάδα, συνεχίζεται με βάση το πρόγραμμά τους, με νοικιασμένα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Μία ομάδα θα κατευθυνθεί από σήμερα στο Άγιο Όρος και μία άλλη θα επισκεφτεί θρησκευτικούς προορισμούς σε Κόρινθο και Μετέωρα, μεταφέροντας εικόνες και κειμήλια σε κάθε μοναστήρι.

Στην συνέντευξη τύπου παραβρεθήκαν μέλη ελληνικών λεσχών μοτοσυκλέτας, όπως της ΛΕΜΟΤ, ενώ οι εκπρόσωποι των «Λύκων της Νύχτας» συνομίλησαν και με άλλες λέσχες μοτοσυκλέτας, παίρνοντας μάλιστα την υπόσχεση ότι σε περίπτωση που στο μέλλον έχουν τα ίδια προβλήματα, θα τους βοηθήσουν στην αναζήτηση μοτοσυκλετών. Οι «Λύκοι της Νύχτας» εξέφρασαν έπειτα ανοιχτή πρόσκληση, τόσο για την συνέχιση του οδοιπορικού, όσο και σε περίπτωση επανάληψής του στο μέλλον, για κάθε μοτοσυκλετιστή να τους ακολουθήσει, ανεξάρτητα από την μοτοσυκλέτα που οδηγεί ή την λέσχη στην οποία ανήκει.

 

 

Στο τέλος της συνέντευξης επίσης, προσκαλέστηκαν από τον κ. Μαριολόπουλο, να επισκεφτούν το Ελληνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας για μία προσωπική ξενάγηση, κάτι που αποδέχτηκαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό.

 

Παρά τα προβλήματα, που ωστόσο δεν σχετίζονται με τον σκοπό του ταξιδιού τους, οι εκπρόσωποι των «Λύκων της Νύχτας» αξιολογούν ως πετυχημένη την πρώτη τους επίσκεψη και ενθουσιασμένοι από την Ελλάδα. Ερωτώμενοι αν δέχονται κρατική χορηγία, δήλωσαν σαφέστατα ότι για κάθε τους ταξίδι υπάρχουν διαφορετικοί χορηγοί, και συγκεκριμένα για το μοτο-προσκύνημα στην Ελλάδα χορηγήθηκαν από το ρωσικό πατριαρχείο και την ρωσική κυβέρνηση.

Οι «Λύκοι της Νύχτας» αριθμούν αυτή την στιγμή σχεδόν 6.000 μέλη, καθώς και εκατοντάδες ακόμη στην αρχική διαδικασία, πριν δηλαδή την πιστοποίηση ως μέλος της λέσχης. Ερωτώμενοι σχετικά, δεν ξεχωρίζουν τα μέλη μέσα στην Ρωσία με εκείνα σε άλλες χώρες, για να δώσουν ξεχωριστά νούμερα, αναγνωρίζοντας τους πάντες ως ισότιμους. Από παλιότερη συνάντηση του περιοδικού με ομάδες στις γειτονικές χώρες -Βουλγαρία και ΠΓΔΜ- που η λέσχη εκπροσωπείται, τα μέλη εκεί δεν ξεπερνούν συνολικά τα 150-200. Οι «Λύκοι της Νύχτας» οργανώθηκαν επίσημα σε λέσχη το 1989, ωστόσο ο πυρήνας τους έχει διαμορφωθεί μέσα από τις παράνομες τότε, επί εποχής Σοβιετικής Ένωσης, ροκ συναυλίες, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Κέρδισαν παγκόσμια αναγνωρισιμότητα, μέσα από την αποδοχή του Προέδρου της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν.

Κατά την συνέντευξη τύπου, ο προεδρεύων και εκπρόσωπος της ρωσικής πρεσβείας, Όλεγκ Μπρεντίχιν, επιβεβαίωσε μάλιστα και τις φήμες για επικείμενη επίσκεψη του Πούτιν στην Ελλάδα και το Άγιο Όρος, με αφορμή την σημαντική επέτειο του εορτασμού 1000 ετών παρουσίας του ρωσικού μοναχισμού στο Άγιο Όρος.

Οι «Λύκοι της Νύχτας» θα ολοκληρώσουν το οδοιπορικό τους στις 20 Μαΐου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.