Ρεκόρ σούζας με Indian FTR 1200

Με 209km/h!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/8/2019

Ο Αμερικάνος αναβάτης Cecil "Bubba" Myers κατάφερε να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας σούζας στα 1.600 μέτρα (ένα μίλι) με μοτοσυκλέτα παραγωγής, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σούζας (οι Αμερικάνοι έχουν μια τάση οτιδήποτε που διοργανώνουν να το ονομάζουν παγκόσμιο), πάνω στη σέλα μιας στάνταρ Indian FTR 1200, με τα όργανα μετρήσεων να δείχνουν 131mph (209km/h). Δεν ήταν όμως μόνο αυτό το ρεκόρ που πέτυχε, καθώς αργότερα έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας με σούζα εν κινήσει στα 400 μέτρα και το ρεκόρ ταχύτητας με σούζα από στάση στο ένα μίλι (232,8km/h και 233km/h αντίστοιχα) στην κατηγορία V2 παραγωγής μέχρι 1.350cc.

Η μοτοσυκλέτα του ήταν στην στάνταρ μορφή, με μοναδική παρέμβαση την αφαίρεση του hugger που παίζει και το ρόλο της βάσης της πινακίδας. Ο Bubba είπε πως αυτό αποτελεί την καλύτερη παρουσίαση του FTR στο κοινό, έχοντας πετύχει το συγκεκριμένο κατόρθωμα νικώντας αντιπάλους που είχαν κινητήρες με turbo. "Η μοτοσυκλέτα είναι σε μεγάλο βαθμό στην στάνταρ μορφή της, συγκριτικά με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες του διαγωνισμού, οπότε το να πετύχει αυτά τα ρεκόρ ταχύτητας δείχνει ότι διαθέτει μεγάλη δυναμική", είπε σε δηλώσεις του ο Myers και συνέχισε λέγοντας: "Το ζύγισμα της μοτοσυκλέτας είναι πραγματικά καλό, αλλά εντυπωσιάστηκα περισσότερο από τον κινητήρα. Η ροπή του είναι πραγματικά εντυπωσιακή και μέσα σε δύο περάσματα ένιωσα απόλυτα άνετα μαζί του."

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"