"Roads we ride": Ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση [video]

Promo video της αυστραλιανής κυβέρνησης
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/3/2019

Φαντάζεστε το Υπουργείο Τουρισμού και ο ΕΟΤ να δημιουργούσαν την παραγωγή ενός video για να προωθήσουν τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στην Ελλάδα; Σε μια χώρα με απίστευτες διαδρομές και ανεξάντλητες επιλογές για εκτός δρόμου περιηγήσεις, που αποτελεί τον παράδεισο των on-off μοτοσυκλετών. Βάσει των ελληνικών δεδομένων αυτό φαντάζει σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σωστά;
Στην Αυστραλία όμως και πιο συγκεκριμένα στη Νέα Νότια Ουαλία, η τοπική κυβέρνηση θεωρεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ανεβάσει την επισκεψιμότητα της περιοχής και να τονώσει την τουριστική κίνηση, χάρη στην προσέλκυση του μοτοσυκλετιστικού κοινού. Γι' αυτό το λόγο, σε συνεργασία με το "Stories of Bike" και την Pipeburn δημιούργησαν ένα πραγματικά εκπληκτικό video που διαφημίζει την χώρα σε συνδυασμό με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό. Είναι τόσο καλοφτιαγμένο, που εύκολα μπορεί να "ψηθείτε" και να αρχίσετε να ψάχνετε εισιτήρια, προσφορές και επιλογές για ενοικίαση μοτοσυκλέτας στην "Land Down Under".


Μάλιστα, πέρα από το ότι αποτελεί μια φοβερή ιδέα προώθησης για έναν υπέροχο τουριστικό προορισμό, εμπεριέχει και μπόλικη από την φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού γενικότερα, καθώς ο αφηγητής, ο Peter Dawson, κάνει λόγο για τα οφέλη του να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα, αλλά και για το τι επίδραση έχει αυτό πάνω στην προσωπικότητά του. Σε όσους έχουν ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα, οι περιγραφές του για την διαδρομή του Waterfall Way, σίγουρα θα ξυπνήσουν οικεία συναισθήματα.
Ο Dawson ζει στο Dorrigo της Νέας Νότιας Ουαλίας και γνωρίζει τις διαδρομές της περιοχής πάρα πολύ καλά, αλλά παρ' όλα αυτά, όπως λέει ο ίδιος: "βρήκα μερικά απίθανα μέρη που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα έχουν δει ποτέ. Μπορείς να χαθείς στο περιβάλλον!" Πράγματι, οι εικόνες εναλλάσσονται, με αχανή λιβάδια να δίνουν την θέση τους σε δάση και καταρράκτες. Στην αφήγησή του αναφέρει ότι η περιπλάνησή του στην περιοχή έγινε χωρίς κανέναν συγκεκριμένο προορισμό στο μυαλό του, κάτι τόσο γνώριμο σε όλους εμάς, όπως και το πόσο απολαυστικό είναι αυτό για τον ίδιο. Κάνει λόγο επίσης και για το πόσο εκπαιδευτική είναι και η όλη διαδικασία αυτή, κάνοντάς τον καλύτερο αναβάτη, ενώ ταυτόχρονα ανεβαίνει και το επίπεδο της διασκέδασης της οδήγησης. Πρόκειται δηλαδή για ένα βίντεο που δεν προωθεί μόνο την προσέλκυση τουριστών, αλλά και την ιδέα του μοτοσυκλετισμού γενικότερα.


Προσαρμόστε τώρα όλα αυτά στα ελληνικά δεδομένα και φανταστείτε μόνο, το πόσο πιο ελκυστικό θα μπορούσε να γίνει. Κρίμα που σε μια χώρα που η πιο βαριά της βιομηχανία είναι ο τουρισμός, τέτοιες ιδέες δεν γεννιούνται καν στο μυαλό των ανθρώπων που καθορίζουν την στρατηγική προώθησης της Ελλάδας, οι οποίοι περιορίζουν την φαντασία τους στην πεπατημένη του καθόλα υπέροχου ηλιοβασιλέματος της Οίας και την "χιλιοφορεμένη" μεν μαγευτική δε, παραλία στο Ελαφονήσι…

Απολαύστε το video:

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες