Ρούχα από το διάστημα

Από το

Μαύρο Σκύλο

22/3/2011

Μια πρωτοποριακή γαλλική εταιρεία έχει αποδείξει με την επιτυχία της πόσο σημαντική ήταν η ανάμειξη της υψηλής τεχνολογίας ινών που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία για τις διαστημικές αποστολές με το παλιομοδίτικο παντελόνι τζιν/denim από βαμβάκι και να δημιουργήσει ένα νέο άνετο και κομψό ρούχο για την προστατευτική ένδυση των μοτοσυκλετιστών.
Όπως συνηθίζει το 75% των αναβατών στην Ευρώπη, ο Pierre-Henry Servajean φορούσε ένα συνηθισμένο τζιν από βαμβάκι όταν είχε μια πτώση με τη μοτοσυκλέτα του το 1995. “Μετά από αυτό συνειδητοποίησα ότι όλα όσα φόραγα, όπως κράνος, γάντια, μπουφάν ήταν αποτελεσματικά, εκτός από τo τζιν παντελόνι”, δήλωσε. "Είχα προστατευτικό εξοπλισμό για κάθε μέρος του σώματός μου, εκτός από τα πόδια μου." Η συνειδητοποίηση αυτή τον οδήγησε τελικά να ιδρύσει την ESquad, μια φίρμα στην μοντέρνα ένδυση, αφιερωμένη στην έρευνα και την κατασκευή πολύ ανθεκτικών τζιν για μοτοσυκλετιστές, αναζητώντας για περισσότερο από μια δεκαετία  το κατάλληλο ύφασμα. Ένα ύφασμα που θα συνδύαζε την άνεση και τη διαπνοή του κλασικού denim μαζί με την αντοχή στην τριβή των δερμάτινων. Ο Servajean ήδη γνώριζε διάφορες ίνες από άλλα υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, όπως το Kevlar, το οποίο είναι διάσημο για την σκληρότητά του και χρησιμοποιείται στην κατασκευή κρανών. Έχει όμως αδυναμίες όσον αφορά στη χρήση του σε ρούχα, αφού δεν επιτρέπει τη διαπνοή κάνοντας το σώμα να ιδρώνει, είναι πολύ σκληρό για να φοριέται με άνεση, ενώ επηρεάζεται από τις υπεριώδεις ακτινοβολίες του ήλιου.
Για να βρει μια πιο κατάλληλη ίνα από το Kevlar, ο Servajean έψαξε περισσότερο και μετά από την εκτεταμένη έρευνα ανακάλυψε την UHMWPE, μια ίνα από πολυαιθυλένιο εξαιρετικά μεγάλου μοριακού βάρους. Το πολυαιθυλένιο είναι από τα πιο συνηθισμένα πλαστικά του κόσμου, αλλά η ίνα αυτή με τη συγκεκριμένη μορφή του πολυαιθυλενίου είναι δυο φορές ισχυρότερη από του Kevlar και εκατό φορές ισχυρότερη από μια ατσάλινη. Η UHMWPE είναι τόσο ισχυρή και συγχρόνως πολύ ελαφριά και χρησιμοποιήθηκε στην διαστημική αποστολή Foton-M3 το 2007, όπου ένα “σχοινί” από τέτοια ίνα μήκους τριάντα χιλιομέτρων και πάχους μισού χιλιοστού, επανέφερε σε δορυφόρο μια ερευνητική κάψουλα. Με αυτές τις ίνες τυλιγμένες με βαμβάκι ο Pierre-Henry Servajean κατάφερε να δημιουργήσει ένα ύφασμα που ονόμασε Armalith, που έμοιαζε στην όψη με το τζιν, έχοντας τις ιδιότητές του συνδυασμένες με την υψηλή αντοχή της UHMWPE. Το ύφασμα αυτό προσφέρει έναν ιδανικό συνδυασμό αντοχής στην τριβή και άνεση, ενώ δοκιμαζόμενο με ευρωπαϊκά πρότυπα, έχει δείξει καλύτερα αποτελέσματα από τα δερμάτινα ρούχα, στην προστασία από πτώση. Για να επιδείξει την ισχύ του υφάσματος Armalith, ο Pierre-Henry Servajean χρησιμοποίησε ένα τζιν ESquad και από αυτό κρεμάστηκε ένα Hummer που ζυγίζει 2.700 κιλά. Τα ESquad τζιν πωλούνται σε όλη την Ευρώπη, και έχουν κερδίσει θετικές κριτικές από περιοδικά μοτοσυκλέτας στη Γαλλία και στη Γερμανία, ενώ κάποιοι έχουν μάθει με επώδυνο τρόπο ότι τα ρούχα με διαστημική τεχνολογία προστατεύουν καλύτερα από ότι τα τζιν από επώνυμες φίρμες.

O Luc Ackermann έκανε backflip πάνω σε εν κινήσει φορτηγά [Video]

Ένα εντυπωσιακό και παράλληλα πολύ ριψοκίνδυνο ακροβατικό
Luc
Από τον

Παύλο Καρατζά

20/8/2025

Ο Luc Ackermann πραγματοποίησε ένα παράτολμο ακροβατικό, καθώς έκανε ένα άλμα 40 μέτρων από ένα κινούμενο φορτηγό σε ένα άλλο, περνώντας παράλληλα πάνω και από μία γέφυρα σήμανσης ύψους εννέα μέτρων.

Ο Γερμανός αναβάτης, παγκόσμιος πρωταθλητής FIM FREESTYLE MOTOCROSS το 2019 έκανε ένα άλμα που τέσταρε τους νόμους της φυσικής. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Luc έκανε όλα τα παραπάνω πραγματοποιώντας και ένα Tsunami Backflip.

Το άλμα πραγματοποιήθηκε σε έναν αυτοκινητόδρομο στην Γερμανία, όπου ο Ackermann επιτάχυνε τη μοτοσυκλέτα του στα 53 χλμ/ώρα στο πίσω μέρος ενός φορτηγού που ταξίδευε με ταχύτητα 19 χλμ/ώρα. Αυτό του έδωσε μια συνολική ταχύτητα απογείωσης 72 χλμ/ώρα, αρκετή για να περάσει πάνω από την γέφυρα σήμανσης και να προσγειωθεί σε ένα δεύτερο φορτηγό που ήταν πιο μπροστά.

Ο συγχρονισμός ήταν το παν. Τα φορτηγά, μήκους 31 μέτρων το καθένα, έπρεπε να παραμείνουν σε απόσταση 23 μέτρων μεταξύ τους, με σταθερή ταχύτητα 19 χλμ/ώρα, για να αφήσουν στον Ackermann τον χώρο και το χρόνο για να κάνει το άλμα. Ο αδελφός του, ο επίσης επαγγελματίας FMX Hannes Ackermann, βρισκόταν στο φορτηγό απογείωσης για να δώσει το ακριβές σήμα για το άλμα.

“Αν δεν απογειωνόμουν με τη σωστή ταχύτητα και τη σωστή στιγμή, είτε θα συντριβόμουν στη γέφυρα σήμανσης, είτε θα έχανα την προσγείωση. Η ακρίβεια και ο συγχρονισμός ήταν ιδιαίτερα σημαντικά”, εξήγησε ο Luc μετά.

Πίσω από αυτό το θεαματικό επίτευγμα κρυβόταν μια σοβαρή επιστημονική μελέτη. Ο Thomas Stöggl, επικεφαλής του τμήματος Global Performance Innovation στο Athlete Performance Center στο Thalgau της Αυστρίας, επεξεργάστηκε όλα τα στοιχεία, από την ταχύτητα και την τροχιά μέχρι τις συνθήκες του ανέμου και τη γωνία απογείωσης. Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι το άλμα δεν ήταν απλώς εφικτό, αλλά και επαναλαμβανόμενο, τουλάχιστον στα χαρτιά.

Όπως θα δείτε στο βίντεο ο Ackermann κατάφερε να προσγειωθεί μόλις στο όριο και πάλι καλά το άλμα ήταν επιτυχημένο, χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις.

“Το συναίσθημα μετά το άλμα ήταν συγκλονιστικό, γιατί συνειδητοποίησα ότι ήταν ακριβώς αρκετό. Οι προετοιμασίες διήρκεσαν αρκετές ημέρες και υπήρχε μεγάλη ένταση. Το να απαλλαγώ από αυτή την ένταση ήταν απλά συγκλονιστικό. Πραγματικά το γιόρτασα και βασικά τρελάθηκα ”, είπε ο Ackermann μετά το άλμα.

 

Ετικέτες