Σχέδια της BMW για την μέγιστη παθητική ασφάλεια

Πολλά στάδια μετά το C1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2021

Η BMW έχει εμπράκτως δείξει στο παρελθόν με το σκούτερ C1 πως υποστηρίζει την αναζήτηση για ένα δίκυκλο όχημα με αυξημένη παθητική ασφάλεια. Το C1 παρουσιάστηκε πριν 20 χρόνια και ήταν μία εξαιρετικά ακριβή μελέτη της BMW που τελειοποιήθηκε μετά από πολλά crash test και στηρίχθηκε επικοινωνιακά εκείνη την εποχή ως το σκούτερ που οδηγείς χωρίς να φοράς κράνος και δευτερεύων όφελος πως είσαι καλύτερα προστατευμένος από τον καιρό.

Σε κάθε περίπτωση ένα βασικό θέμα στο σχεδιασμό που σύμφωνα με τον εμπορικό κόσμο δεν βοήθησε στην εδραίωσή του στην αγορά, ήταν πως πρακτικά δεν είχε θέση συνεπιβάτη. Μπορούσες να βάλεις δεύτερο άτομο, αλλά με θυσίες και για τους δύο. Το νέο σχέδιο που κατέθεσε εδώ και καιρό η BMW, αλλά ήρθε τώρα στο φως μέσα από την WIPO, τον οργανισμό που προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα, μας δείχνει πως οι Γερμανοί πηγαίνουν τα πράγματα ένα βήμα παρακάτω και ακυρώνουν οριστικά τον συνεπιβάτη.

Στο νέο σχέδιο ο αναβάτης πηγαίνει τελείως πίσω, ελάχιστα μπροστά από τον άξονα του πίσω τροχού, που μάλλον έχει και κινητήρα hub καθώς το σχέδιο μαρτυρά ηλεκτρικό όχημα. Απομακρυσμένος από τον εμπρός τροχό, ο αναβάτης θα έχει αναγκαστικά και ένα τιμόνι που δεν είναι απευθείας συνδεδεμένο με το εμπρός τροχό. Έτσι ώστε επιπρόσθετα να έχει λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού από το τιμόνι σε περίπτωση σύγκρουσης.

Το βασικό στοιχείο είναι το μεταλλικό κλουβί που περικλείει την θέση οδήγησης, ένα roll cage αντίστοιχο αγωνιστικού οχήματος που εγκλωβίζει τον αναβάτη στο εσωτερικό του και τον προστατεύει.

Η σκέψη αυτή είναι παλιά, είπαμε πως το C1 έχει κλείσει εικοσαετία που βγήκε στην αγορά, άρα το μελετούσαν ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90. Από τότε έχουν υπάρξει κι άλλες, εκτεταμένες μελέτες για τα ατυχήματα μοτοσυκλετών μέσα στον αστικό ιστό, που δείχνουν πως ο μοτοσυκλετιστής δεν έχει πολλές πιθανότητες να αποφύγει τον τραυματισμό ακόμη κι αν προλάβει να φύγει από την μοτοσυκλέτα. Το κλειδί εδώ είναι ο αστικός ιστός, το κέντρα των πόλεων με ατυχήματα που δεν γίνονται με πολλά χιλιόμετρα και εκεί που δεν υπάρχει χώρος για να συρθεί κάποιος μέχρι να σταματήσει, χωρίς να χτυπήσει κάπου άλλου.

Η BMW με αυτό το σχέδιο θέλει να μελετήσει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες της αυξημένης παθητικής ασφάλειας για ξεκάθαρα ατομική μετακίνηση. Το κλουβί ασφαλείας στοχεύει ακριβώς σε αυτό και φαίνεται ξεκάθαρα η επιρροή του C1 στον σχεδιασμό του, από την πρόσθετη ενίσχυση που υπάρχει στο ύψος του ώμου. Αυτό το πρόσθετο μπράτσο είναι το πρώτο που έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο εξασφαλίζοντας μία απόσταση από το έδαφος ώστε να μην εγκλωβιστούν τα άκρα του αναβάτη κάτω από το σκούτερ όταν αυτό πέσει.

Από εκεί και πέρα το σχέδιο δεν δείχνει οροφή, όπως είχε το C1 αλλά και τα σχέδιά του που κυκλοφόρησαν πέρσι το καλοκαίρι για μία ηλεκτρική νέα έκδοση. Δεν είναι όμως σίγουρο πως η οροφή θα απουσιάζει ολότελα, αν σκεφτεί κανείς πως εδώ βλέπουμε μόνο τον σκελετό και μάλιστα ένα βασικότερο στοιχείο, αυτό της μπροστινής ανάρτησης δεν αποκαλύπτεται καθόλου.

Σίγουρα θα είναι κάποιο εναλλακτικό σύστημα, ιδιαίτερα από την στιγμή που το τιμόνι δεν συνδέεται απευθείας στο πιρούνι και η BMW είναι εταιρεία που έχει δουλέψει αρκετά στα εναλλακτικά συστήματα αναρτήσεων.

Τα πόδια του αναβάτη θα είναι μπροστά, σε μία cruiser θέση οδήγησης και θυμόμαστε παλαιότερες αναφορές της BMW από μελέτες σε crash test που δείχνουν πως υπό προϋποθέσεις και πάντα με δεδομένο πως μιλάμε για αστικές μετακινήσεις στα όρια ταχύτητας του ΚΟΚ, μία τέτοια στάση σώματος προστατεύει από πιο σοβαρούς τραυματισμούς.

Όλο το εμπρός μέρος είναι φτιαγμένο για να απορροφά την πρόσκρουση και μπορείτε να θυμηθείτε και εδώ, πως η BMW έχει μελετήσει κάθε πιθανή λύση για λιγότερες ζημιές κατά την μετωπική σύγκρουση.

Η προσπάθεια για να έρθει το κέντρο βάρους χαμηλά και μπροστά, τώρα που ο αναβάτης κάθεται τέρμα πίσω, εικάζουμε πως θα γίνεται με τις μπαταρίες αλλά και με τον τύπο της εμπρός ανάρτησης.

Το τελευταίο στοιχείο είναι πως η BMW κατέθεσε τα σχέδια αυτά στο ευρωπαϊκό γραφείο της WIPO τον Αύγουστο του 2018 αλλά επέλεξε να μείνουν κλειδωμένα μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2021, ενώ τον Αύγουστο του 2020 ξεκλείδωσαν και τα σχέδια ενός ηλεκτρικού C1, όπως βλέπετε εδώ. Αυτό σημαίνει πως όλα τα παραπάνω δεν είναι μία σχεδιαστική άσκηση αλλά προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα στην εξέλιξη ενός νέου ηλεκτρικού σκούτερ με έμφαση στην παθητική ασφάλεια και στην αυστηρά ατομική μετακίνηση.

Ετικέτες

Παγκόσμιο ρεκόρ γύρου του κόσμου με μοτοσυκλέτα: Σιωπηρά ακύρωσε προσπάθεια 19 ημερών με Triumph ο Sam Sunderland! - Η Ducati απάντησε με 16 μέρες!

Οι Ryan Kluftinger και Connor Bondlow έκαναν τον γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/12/2025

Ο Βρετανός αναβάτης Sam Sunderland είχε ανακοινώσει πως θα επιχειρούσε να σπάσει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου του κόσμου με μοτοσυκλέτα, καθώς σχεδιάζει να διασχίσει 15 χώρες και πέντε ηπείρους σε 19 ημέρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ.

Το ρεκόρ κατείχε το ζεύγος Kevin και Julia Sanders από το 2002, αφού διέσχισαν 31.319 χιλιόμετρα σε 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά, πάνω στη σέλα μίας BMW 1200 GS.
Ο γνωστός ταξιδευτής Sanders με τον οποίο έχει μιλήσει το MOTO πολλές φορές, είναι επίσης προσωπικός φίλος με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και έχει βρεθεί στην Ελλάδα αρκετές φορές, αποτελώντας σύμβουλο για το ταξίδι αυτό του Sam Sunderland, που με κάθε επισημότητα είχε δημοσιευθεί μήνες πριν την αναχώρησή του, την οποία όμως και τελικά ακύρωσε!

Ryan

Ο Βρετανός αναβάτης είχε ανακοινώσει πως το ταξίδι του θα ξεκινούσε τον Σεπτέμβριο, όμως αρχές του μήνα ο ίδιος είπε στα κοινωνικά δίκτυα πως η προσπάθεια αυτή θα καθυστερούσε για λίγο, προκειμένου εκείνος και η ομάδα του να προετοιμαστούν καλύτερα και να είναι σίγουροι πως θα σπάσουν το ρεκόρ. Βέβαια, δεν μας είπε πόσο θα καθυστερήσει, αφού μέχρι και σήμερα δεν έχουμε κανένα νέο για το επιχείρημα αυτό.

Rally

Το ρεκόρ των 19 ωρών που θα επιχειρούσε ο Sunderland προσμετρά μόνο τον καθαρό χρόνο ταξιδιού και όχι τις πτήσεις που χρειάζεται να πάρει για να διασχίσει τους ωκεανούς.

Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε λένε και αυτό έγινε στην περίπτωση του Sunderland, καθώς μέχρι εκείνος να το αποφασίσει, δύο άλλοι αναβάτες κατάφεραν και έσπασαν το ρεκόρ αυτό, κάνοντας το γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες. Πρόκειται για τους Ryan Kluftinger (youtuber) και Connor Bondlow, ενώ είχαν μαζί τους και τον σκηνοθέτη Edwin El Bainou που κατέγραφε το εγχείρημα.

Rally

Σε αυτό το διάστημα, οι τρεις τους ταξίδεψαν από το Anchorage στο Μαϊάμι, από τη Λισαβόνα στην Κωνσταντινούπολη, από τη Βομβάη στην Καλκούτα, από τη Μπανγκόκ στη Σιγκαπούρη και από το Perth στο Σίδνεϊ. Ο χρόνος τους περιλαμβάνει όλες τις πτήσεις, τις καθυστερήσεις στα σύνορα και τον ύπνο. Το ρολόι ξεκίνησε όταν έφυγαν από το Βανκούβερ και δεν σταμάτησε μέχρι να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους.

Να αναφέρουμε πως οι αναβάτες ταξίδευαν και οι δύο με Ducati Multistrada V4 Rally, ενώ θα βγει και ντοκιμαντέρ με την κατάρριψη του ρεκόρ, με το όνομα “Yalla Habibi”.

Ενδιαφέρον θα έχει επίσης να δούμε την διαδρομή που ακολουθήθηκε, καθότι η πρώτη εικόνα που δίνουν είναι πως δεν περιόρισαν την αεροπορική μεταφορά μόνο εκεί που υπήρχε θάλασσα, μόνο στο απολύτως αναγκαίο, αλλά αντιθέτως άφησαν το Ιράν και τα "Σταν" χωρίς να τα διασχίσουν και αντί της Κίνας, αντί για την άκρη του Ειρηνικού, προτίμησαν την θαλπωρή της Σιγκαπούρης και έπειτα την ασφαλή αγκαλιά της Αυστραλίας. Το τελευταίο είναι μικρό "παράπτωμα", το πρώτο κομμάτι όμως, αν πράγματι το άφησαν και δεν οδήγησαν αλλά πέταξαν από πάνω, βάζει σε αμφισβήτηση τον ισχυρισμό τους για ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας γύρω από τον κόσμο...