Σκάνδαλο Kobe Steel: Ακατάλληλα μέταλλα σε ιαπωνικά εργοστάσια!

Kobe Steel Scandal
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2017

Ένα μεγάλο βιομηχανικό σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στην Ιαπωνία τις τελευταίες ημέρες με θύματα τους κατασκευαστές οχημάτων. Συγκεκριμένα η ιαπωνική εταιρεία Kobe Steel που προμηθεύει με προϊόντα ατσαλιού και αλουμινίου περισσότερους από 200 κατασκευαστές σε όλο τον κόσμο, παραδέχτηκε ότι παραποιούσε τα έγραφα με τις προδιαγραφές αντοχής των μετάλλων που έστελνε στους πελάτες της.

Στο σχετικό άρθρο της εφημερίδας Guardian αναφέρονται όλοι οι κατασκευαστές αυτοκινήτων της Ιαπωνίας, η Ford, η Boeing και η Toshiba, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν δηλώσει ότι χρησιμοποίησαν τα μεταλλεύματα με τα παραποιημένα πιστοποιητικά της Kode Steel για την κατασκευή τμημάτων αυτοκινήτων, αεροπλάνων και τρένων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία αναφορά για ύπαρξη τέτοιων υλικών σε μοτοσυκλέτες, καθώς το σκάνδαλο έχει επιβεβαιωθεί μόνο για τα φύλλα αλουμινίου της εταιρείας και ερευνάται για τα υπόλοιπα προϊόντας της.  Όμως δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη αν υπάρξουν αναφορές στο άμεσο μέλλον, καθώς η Kobe Steel είναι ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής μετάλλων της Ιαπωνίας.

Η Kobe Steel ήταν μέχρι και την στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο, μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και πιο σεβαστές εταιρίες της Ιαπωνίας, με περισσότερα από εκατό χρόνια ιστορίας. Εξελίχθηκε πριν, κατά την διάρκεια κι αμέσως μετά τον Β’ΠΠ, σε βασικό προμηθευτή πρώτης ύλης για τα πολυάριθμα γιαπωνέζικα εργοστάσια, σε μία σειρά από βιομηχανικές κατηγορίες που περιλαμβάνουν και δεν περιορίζονται σε: Αυτοκίνητα, τρένα, αεροσκάφη, μοτοσυκλέτες.

Το αρχικό ξέσπασμα του σκανδάλου προκάλεσε μία βίαιη πτώση στα χρηματιστήρια που έγινε προσπάθεια να περιοριστεί λέγοντας πως είναι περιορισμένης έκτασης σε πρόσφατα συμβόλαια. Παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον τις πρώτες αντιδράσεις, περιμένοντας να δούμε πώς θα εξελιχθούν κι αν θα περιλαμβάνουν τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών. Τις τελευταίες ώρες το σκάνδαλο γιγαντώνεται καθώς δίνονται στοιχεία στην δημοσιότητα όπου αναφέρονται σε 40.000 τόνους με παραποιημένα στοιχεία και εκτείνονται σε διάρκεια χρήσης δεκαετίας.

Είναι λοιπόν μεγάλη η πιθανότητα, το σκάνδαλο αυτό να επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες τις επόμενες ώρες και μέρες.

Ως πελάτες της Kobe Steel από τους ισολογισμούς των εταιριών εμφανίζονται η Honda και η Suzuki πράγμα όμως που αυτή την στιγμή δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από το γεγονός ότι θα εξεταστούν οι αποστολές από την Kobe Steel προς τις εταιρίες αυτές, από την δικηγορική εταιρία που διαχειρίζεται την υπόθεση.

Από την Honda Ιαπωνίας επιβεβαιώνεται πως η Kobe Steel ήταν προμηθευτής διευκρινίζοντας πως την πρώτη ύλη την χρησιμοποιούσαν μονάχα για τα καπό και τις πόρτες των αυτοκινήτων. Ουδεμία αναφορά προς τις μοτοσυκλέτες…

 
Στις 8 Οκτωβρίου 2017 ο διευθύνων σύμβουλος της Kobe Steel κ. Naoto Umehara απολογείται σε συνέντευξη τύπου στο Τόκυο! (Kyodo News):

 

Οι αναφορές προς τους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, αυτή την στιγμή δεν μπορούν να αξιολογηθούν για τρεις λόγους: Διότι δεν γνωρίζουμε ποιες αγορές εξυπηρετούνται από τα εργοστάσια της Ιαπωνίας, για κάθε κατασκευαστή ξεχωριστά. Δεν πρέπει να εξαιρούνται οι υπόλοιποι κατασκευαστές, που δεν αναφέρονται καθώς ο έλεγχος συνεχίζεται και το πιθανότερο είναι πως θα εμφανιστεί και το όνομα των υπολοίπων στην συνέχεια. Στο MOTO γνωρίζουμε, καθώς είμαστε από τους ελάχιστους Ευρωπαίους δημοσιογράφους που έχουμε επισκεφτεί τις γραμμές παραγωγής κατασκευαστών μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία, πως τουλάχιστον για τις μοτοσυκλέτες διενεργούνται δειγματοληπτικοί έλεγχοι των πρώτων υλών.

Για να καταλάβουμε λοιπόν που πατάμε: Είμαστε στην κορυφή ενός παγόβουνου που μόλις έχει αποκολληθεί. Τις επόμενες μέρες μπορεί αυτό να εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο αντίστοιχο της Volkswagen, μπορεί όμως ο όγκος να μην είναι και τόσο μεγάλος. Αν οι ελεγκτές αποφανθούν πως η πρώτη ύλη με τα παραποιημένα στοιχεία, επηρεάζει και προμηθευτές εργοστασίων – που δημιουργούν τους δικούς τους δειγματοληπτικούς ελέγχους- τότε το σκάνδαλο αυτό θα αποκτήσει μορφή χιονοστιβάδας…

Αυτή την στιγμή δεν έχει σκιαγραφηθεί το μέγεθος του σκανδάλου. Επηρεάζονται από κράματα αλουμινίου, μέχρι επιχρυσωμένα μέταλλα και σίδηρος, που σημαίνει πως επεκτείνεται και στα ηλεκτρονικά, στις οθόνες και τα όργανα…

Παρακολουθούμε όλες τις πληροφορίες για την πορεία της είδησης, τις φιλτράρουμε και θα ενημερώνουμε για οποιαδήποτε εξέλιξη στην ζώνη που αφορά τις μοτοσυκλέτες..

Γερμανία: Φτηναίνει την απόκτηση άδειας οδήγησης – Σήματα μέσω εφαρμογής, λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα

Η γερμανική κυβέρνηση μειώνει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις και δίνει περισσότερη εξουσία στις σχολές οδήγησης
diploma odigisis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στη Γερμανία η απόκτηση διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου, μαζί με όλα τα μαθήματα και τις εξετάσεις, κοστίζει γύρω στα 3.400 ευρώ, ποσό που προφανώς φαντάζει εξωφρενικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτά τα χρήματα αναλογούν σε 12 μαθήματα διάρκειας 45 λεπτών που είναι το υποχρεωτικό ελάχιστο, συν κάμποσες ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα των εξετάσεων.

Αυτό πρόκειται να αλλάξει καθώς η κυβέρνηση της χώρας έθεσε ως στόχο να κάνει την απόκτηση άδειας πιο προσιτή και γρήγορη – “η προσωπική μετακίνηση δεν είναι προνόμιο,” δήλωσε ο υπουργός Patrick Schnieder. Έτσι ο νέος νόμος που έφερε προς ψήφιση το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών αλλάζει δραστικά την όλη διαδικασία.

Το πρώτο που αλλάζει είναι η διαδικασία των θεωρητικών μαθημάτων, καθώς πλέον δεν θα είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του μαθητή. Αντιθέτως, οι σχολές οδήγησης θα μπορούν να προσφέρουν μαθήματα μέσω ψηφιακών μέσων, όπως οι εφαρμογές για τηλέφωνα.

Επιπλέον, προβλέπεται η δραστική μείωση των ερωτήσεων της θεωρητικής εξέτασης, καθώς τώρα αντλούνται από ένα σύνολο 1.169 ερωτήσεων, οι οποίες θα συρρικνωθούν σε 840.

Όσο για τα πρακτικά μαθήματα, η πρότερη απαίτηση για τουλάχιστον 12 μαθήματα καταργείται και πλέον οι σχολές θα αποφασίζουν πόσα χρειάζονται ανάλογα με το επίπεδο ικανότητας του υποψηφίου. Καταργούνται επίσης κάποιες δεσμεύσεις του προηγούμενου συστήματος, που επέβαλλε οπωσδήποτε τα πρακτικά μαθήματα να περιλαμβάνουν οδήγηση τη νύχτα, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο.

Εισάγεται δε μια νέα δυνατότητα να κάνει κανείς τα πρακτικά μαθήματα με δικό του άνθρωπο. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι υποψήφιος έχει περάσει επιτυχώς από τα θεωρητικά και έχει κάνει τουλάχιστον έξι μαθήματα με εκπαιδευτή της σχολής. Από κει και πέρα, μπορεί να κάνει όσα μαθήματα θέλει ακόμη υπό την επίβλεψη κάποιου δικού του ανθρώπου, συγγενή ή φίλου, με μόνο προϋπόθεση αυτή ή αυτός να ξεπερνά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας, να έχει δίπλωμα για κάποια χρόνια και να μην ξεπερνά ένα όριο βαθμών ποινής στο δίπλωμά του – όρια πάντως που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη στο σχέδιο νόμου.

Αλλαγή θα υπάρξει και στις εξετάσεις, η διάρκεια των οποίων μειώνεται από 40-55 λεπτά σε 25-30 και πλέον δεν θα περιλαμβάνουν εξέταση στο παρκάρισμα (για τα αυτοκίνητα).

Η νέα αυτή νομοθεσία αναμένεται να έρθει στη γερμανική Βουλή προς ψήφιση εντός της φετινής χρονιάς, με στόχο να εφαρμοστεί από 1/1/2027, γεγονός που ήδη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στη χώρα. Οι σχολές οδήγησης αναφέρουν ραγδαία πτώση στους υποψήφιους, καθώς οι περισσότεροι προφανώς περιμένουν τις νέες, μειωμένες τιμές.

Η αντίδραση της γερμανικής Ένωσης Εκπαιδευτών Οδήγησης είναι πολύ αρνητική, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου τα ηλεκτρονικά μαθήματα και εξετάσεις για το θεωρητικό σκέλος, αλλά και τα μαθήματα στον δρόμο με συγγενή ή φίλο του υποψήφιου. Κατά τη γνώμη τους αυτά τα μέτρα απειλούν να αντιστρέψουν την τάση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων που σημειώνει η Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο βάθος καραδοκεί ένας ενδεχόμενος κίνδυνος: δημιουργείται ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον για τις σχολές οδήγησης, οι οποίες τώρα θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κατάρτιση πακέτων τιμών για να προσελκύσουν πελάτες. Το πιθανό πρόβλημα είναι ένας διαφαινόμενος πόλεμος τιμών μεταξύ σχολών που θα μπορούσε να έχει σοβαρή επίδραση στην ποιότητα της εκπαίδευσης των νέων οδηγών, καθώς δεν αποκλείεται κάποιες να φτιάξουν πολύ φτηνά προγράμματα με το ελάχιστο των μαθημάτων, αφήνοντας ως μόνη δικλείδα ασφαλείας την τελική δοκιμασία από τους εξεταστές των ομοσπονδιακών αρχών.