Speedwerks RGV500 - Δίχρονη υπερπαραγωγή που ξεπήδησε από την "πένα" του Kar Lee

Πλαίσιο από Suzuki RGV250, βελτιωμένο RG500 μοτέρ 115 hp, και γεμάτο βάρος… 135 κιλών!
Speedwerks RGV500
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/10/2023

Στα τέλη του 2018, η αμερικάνικη Speedwerks των Steve Long και Dave Trotter, γνωστή για τις πολιτικές και αγωνιστικές βελτιώσεις της σε τετράχρονες και δίχρονες μοτοσυκλέτες, δέχθηκε μια παραγγελία για ένα υβρίδιο RGV250/RG500, από τον Δρ. Jeff Martin, με fairing και σχέδιο του Βρετανού σχεδιαστή Kar Lee, της KarDesign, υπεύθυνης μεταξύ άλλων και για το Suzuki SuperBusa. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τους πάντες, καθώς πέρα από τους 115 hp στον τροχό και τα μόλις 135 γεμάτα κιλά, η μοτοσυκλέτα είχε εμφάνιση, συμπεριφορά και ποιότητα κατασκευής σύγχρονου sport μοντέλου μαζικής παραγωγής!

Τα τελευταία δίχρονα Sport 250 ήταν πάντα υπέρ-ελαφριά μοντέλα, με ακαριαίες αντιδράσεις και απαράμιλλη ευελιξία, όμως υστερούσαν σε δύναμη σε οποιαδήποτε ανοιχτή πίστα ή διαδρομή. Αντίθετα, τα δίχρονα RG 500 / RD 500 είχαν τη σωστή απόδοση, αλλά με πλαίσιο και τροχούς που δεν μπορούσαν να τη διαχειριστούν. Όπως ήταν φυσικό, υπήρξαν πάμπολλοι λάτρεις του δίχρονου κινητήρα που προχώρησαν σε ιδιοκατασκευές, συνδυάζοντας πλαίσια από 250 και κινητήρες 500 κυβικών.

Speedwerks RGV500

Στην περίπτωση μας, το πλαίσιο και το ψαλίδι “μπανάνα” από ένα Suzuki RGV250 του 1990 συνδυάστηκε με έναν βελτιωμένο τετρακύλινδρο κινητήρα RG 500 Gamma στα 555 κ.εκ. από τον -αποβιώσαντα το 2019- Rick Lance της Lance Gamma, με στοκ καρμπιρατέρ ανοιγμένα στα 30,5 mm με απόδοση στο δυναμόμετρο 115 hp στον τροχό, και με φαίρινγκ σχεδιασμένο από τον Kar Lee, designer και πρώην Art Director του Performance Bikes. Η Speedwerks ξόδεψε πολύ χρόνο για τη βέλτιστη έδραση του κινητήρα στο νέο πλαίσιο, αλλά και για την ιδανική γεωμετρία του RGV500 -πάντα με Square Four διάταξη, με το “V” να αναφέρεται στο πλαίσιο του 250.

Speedwerks RGV500

Νέο είναι και το υποπλαίσιο, της βρετανικής Performancefab (που περιέχει και ένα νέο δοχείο λαδιού), νέες και οι εξατμίσεις, ενώ τις εντυπώσεις κλέβει το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι από ZX-10R του 2017 με τιμονόπλακα της IMA Italy! Φυσικά έχει γίνει revalving στα ελατήρια, ώστε να δουλεύει σωστά στη νέα του αποστολή σε μια κατά πολύ ελαφρύτερη μοτοσυκλέτα. Το πιρούνι συνεργάζεται με ένα επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ της Ohlins πίσω. Για παν ενδεχόμενο, το RGV500 φέρει και ένα σταμπιλιζατέρ της Hyperpro. Οι δαγκάνες στα δυο δισκόφρενα της HP Racing μπροστά είναι ακτινικές τετραπίστονες Brembo Racing .484 προσφέροντας όση ισχύ και πληροφόρηση μπορεί να διαχειριστεί κανείς. Οι τροχοί είναι από ανθρακόνημα, της Blackstone Tek, και τα ελαστικά είναι τα Dunlop Q3+.

Speedwerks RGV500

Τα γραφικά και το design του Kar Lee έγιναν πράξη σε custom κοστούμι της Tyga Performance, ενώ δεν υπάρχει κανένα αυτοκόλλητο πάνω στη μοτοσυκλέτα -όλα τα γραφικά είναι βαμμένα από την House of Kolor και τον John Wa. Το ρεζερβουάρ ανήκει σε RGV250, ενώ από το ίδιο μοντέλο προέρχεται και η ουρά, με τα φτερά να έχουν κατασκευαστεί από carbon. Το ονειρικό πακέτο συμπληρώνουν μια μπαταρία λιθίου, όργανο της Koso, μεταλλικά σωληνάκια φρένων, αντλία φρένου Brembo, κ.α.

Speedwerks RGV500

Λίγο μετά την παρουσίαση της μοτοσυκλέτας, ο γνωστός αγωνιζόμενος, εκπαιδευτής και συντάκτης του Cycle World Nick Lenatsch οδήγησε το RGV500 της Speedwerks, γράφοντας πως τα μόνα στοιχεία που τον έκαναν να θυμάται πως δεν επρόκειτο για υπερσύγχρονη Superbike μαζικής παραγωγής ήταν… η μανιβέλα και… τα φώτα που δεν είχαν την απόδοση που περίμενε.

Speedwerks RGV500

Κι αν πέρασαν 5 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του Speedwerks’ RGV500, εντούτοις η εμφάνιση και η γοητεία του παραμένουν διαχρονικές. Τυχερός ο ιδιοκτήτης του.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες